Łazienka z płyt gipsowo-kartonowych. Zielona zabudowa

Łazienka jest jednym z najbardziej wymagających pomieszczeń (pod względem wykonania) w budynku ze względu na warunki wilgotnościowe. Podwyższona wilgotność względna powietrza negatywnie oddziałuje na materiały budowlane.

Do właściwego wykonania zabudowy w łazience należy dobrać odpowiednie produkty i dopilnować prawidłowego montażu. Bardzo ważne jest odpowiednie zaizolowanie miejsc najbardziej narażonych na oddziaływanie wody.

Coraz częściej wykorzystuje się systemy suchej zabudowy, które pozwalają na szybką zabudowę o dowolnych aranżacjach. Decydując się na zabudowy z płyt gipsowo-kartonowych, należy pamiętać, że do pomieszczeń „mokrych” trzeba używać płyt gipsowo-kartonowych impregnowanych (zielonych).

Ściany działowe

Przy prowadzeniu w ścianach działowych instalacji hydraulicznych należy pamiętać, że przez profile można prowadzić jedynie cienkie rurki o średnicy nie większej niż połowa szerokości profilu. W przypadku prowadzenia rur kanalizacyjnych należy zastosować specjalną konstrukcję, tzw. ściankę instalacyjną.

Do montażu takiej ściany zwykle używa się profili CW 50, dzięki czemu minimalizuje się niezbędną grubość ściany. Dla zapewnienia odpowiedniej stabilności profile słupkowe z obydwu stron łączone są poprzecznie za pomocą pasków płyty gipsowo-kartonowej o długości 30 cm, rozstawionych co 1/3 wysokości ściany.

Zasadniczo stosowane jest płytowanie dwuwarstwowe, jedynie ściany, które nie muszą przenosić obciążeń z urządzeń sanitarnych i nie będą wykańczane płytkami ceramicznymi, mogą mieć płytowanie jednowarstwowe. W tym przypadku sztywność ściany będzie znacznie mniejsza. Od strony pomieszczeń o podwyższonej wilgotności powietrza należy stosować płyty g-k impregnowane typ H2 w obydwu warstwach.

Ze względu na izolacyjność akustyczną ścian zaleca się mocowanie rur do stelaży za pomocą obejm i uchwytów z podkładkami z gumy, która zmniejsza przenoszenie dźwięków od armatury. Rury z zimną wodą muszą być zaizolowane dla uniknięcia roszenia. Stosowanie izolacji z wełny mineralnej zalecane jest też na całej powierzchni wewnętrznej, po obu stronach ściany instalacyjnej.

Przy montażu urządzeń sanitarnych należy stosować specjalne stelaże montażowe, które przejmują dużą część obciążeń, zmniejszając odkształcenia ściany. Stelaże montuje się do konstrukcji nośnej ściany, a po zapłytowaniu jednej strony (od armatury) można przystąpić do montażu instalacji sanitarnych.

Montaż w ścianach

Do montażu instalacji sanitarnych najlepiej nadają się ściany o podwójnej konstrukcji nośnej (rys. 1), ponieważ przestrzeń pomiędzy obydwoma konstrukcjami można bezproblemowo dopasować do średnicy przeprowadzanych rur instalacyjnych.

Rys. 1. 1. Opłytowanie z płyt k-g. 2. Profil poziomy UW. 3. Profil słupkowy CW. 4. Wypełnienie z wełny mineralnej lub szklanej. 5. Stelaz do mocowania w.c. 6. Stelaż do mocowania umywalki. 7. Przewiązki z płyt k-g.

Armaturę sanitarną (umywalki, pisuary, sedesy) należy mocować do specjalnych stelaży wsporczych. Stelaże montuje się do profili słupkowych CW lub ościeżnicowych UA, każdorazowo sposób montażu stelaży należy przeprowadzić zgodnie z wytycznymi producentów.

Decyzja o zastosowaniu profili słupkowych CW lub ościeżnicowych UA powinna być każdorazowo podjęta indywidualnie, w zależności od ilości armatury i jej ciężaru. Usytuowane przeciwlegle umywalki należy zamocować na osobnych stelażach nośnych, co likwiduje bezpośrednie przenoszenie hałasów od instalacji na sąsiednie pomieszczenia. W celu wytłumienia hałasów przepływu wody zamocowania rur należy oddzielić od konstrukcji nośnej ściany przekładkami gumowymi, filcowymi itp. Rury zimnej wody należy obłożyć otuliną w celu zapobieżenia roszeniu.

Sufit podwieszany

Okładziny na stropie wykonać można, stosując profile sufitowe CD 60 lub tzw. kapeluszowe. Sufity obniżone podwiesza się na ruszcie z profili CD 60 w konstrukcji krzyżowej, z użyciem wieszaków i łączników stalowych. Wykonuje się je w celu obniżenia pomieszczenia, wykonania dekoracyjnego sufitu o różnych poziomach lub zakrycia instalacji biegnących pod stropem konstrukcyjnym. Sufity  podwieszane w połączeniu z wełną mineralną lub szklaną poprawiają odporność ogniową stropów. Mogą także stanowić dodatkową termoizolację oraz poprawić akustykę w pomieszczeniach.

Odpowiednio wyprofilowaną konstrukcję zapłytowuje się płytami gipsowo-kartonowymi impregnowanymi typu H2. Wszystkie połączenia należy zaszpachlować z użyciem siatki zbrojącej.

Zabudowy dekoracyjne

W celu wykonania półek należy odpowiednio zaplanować rozmieszczenie profili. Do wykonania konstrukcji mamy do dyspozycji profile CW i UW z blachy o grubości nominalnej 0,55 mm oraz profile wzmocnione UA z blachy o gr. 2 mm. W celu prawidłowego zaprojektowania zabudowy należy zastanowić się, jakie obciążenia będą narażone. Od tego będzie zależny dobór profili i opłytowania. Po wykonaniu konstrukcji należy ją opłytować jedno- lub dwukrotnie. Dzięki płytom g-k możliwe jest wykonanie zabudów łukowych lub łączonych.

Zabudowa widocznych instalacji

W przypadku instalacji hydraulicznych prowadzonych po wierzchu ścian konstrukcyjnych można wykonać ściankę osłonową kryjącą rury, bazując na konstrukcji okładzin ściennych dla rur o średnicy nie większej niż 90 mm lub ścianki instalacyjnej dla dowolnych średnic. Wysokość takiej ścianki może być równa wysokości pomieszczenia lub mniejsza. W drugim przypadku zwieńczeniem od góry będzie półka. Pokryciem takiej konstrukcji powinna być podwójna warstwa płyty zielonej H2.

Dodatkowe uszczelnienia przeciwwodne

Planując wykończenie powierzchni ściany poprzez ułożenie płytek ceramicznych, należy ograniczyć szpachlowanie do styków płyt. Przy układaniu płytek należy stosować się do wytycznych producenta kleju. Wytyczne te zawierają m.in. informacje o ewentualnej konieczności gruntowania i o materiałach odpowiednich do gruntowania. Przepusty, a także wszystkie naroża, należy dodatkowo uszczelniać trwale elastycznym wodoszczelnym kitem spoinowym o właściwościach grzybobójczych.

W przypadku powierzchni narażonych na bezpośrednie działanie wody (rys. 2) w obszarze natrysków i wanien kąpielowych należy przestrzegać poniższych zasad: między krawędzią wanny i dolną krawędzią płyty poszycia, od strony pomieszczenia, zostawić szczelinę o szerokości około 5 mm, przeznaczoną do ułożenia trwale elastycznego kitu o właściwościach grzybobójczych.

Rys. 2. 1. Opłytowanie z płyt k-g typ H2 lub DFH2. 2. Klej do płytek ceramicznych. 3. Trwale elastyczne masy spoinowe. 4. Samoprzylepne paski taśmy uszczelniającej. 5. Taśma uszczelniająca do izolacji bezspoinowych.

Układanie trwale elastycznej masy spoinowej należy wykonywać w 2 cyklach:

  • po opłytowaniu,
  • po ułożeniu płytek ceramicznych.

Między krawędzią wanny i pierwszą warstwą opłytowania należy zastosować taśmę uszczelniającą. Między podłogą i dolną krawędzią płyty zostawić szczelinę o szerokości 10 mm, aby nie nastąpiło uszkodzenie płyt przez wodę.

Powierzchnię płyty należy zabezpieczyć folią w płynie. W narożu między ścianą i podłogą oraz w narożach ścian uszczelnienie należy wykonać szczególnie starannie, z zastosowaniem specjalnych taśm uszczelniających.

Przygotowanie podłoża pod…

Z powierzchni płyt należy usunąć wszelkie zanieczyszczenia, a miejsca szpachlowania przeszlifować. Przy malowaniu wymagającym dużej gładkości podłoża zaleca się zaszpachlowanie całej powierzchni masą szpachlową wykończeniową. Na zaszpachlowaną powierzchnię płyt nanosi się warstwę materiału gruntującego. Poprzez gruntowanie wyrównuje się zróżnicowaną nasiąkliwość kartonu i masy szpachlowej. Przed dalszą obróbką powierzchni materiał gruntujący musi być suchy. Miejsca bezpośrednio narażone na działanie wody (np. kabina natryskowa) przed położeniem glazury izoluje się tzw. folią w płynie.

Wykańczanie powierzchni

  • Malowanie – stosowane są ogólnodostępne farby dyspersyjne. Nie należy stosować farb zawierających wapno i szkło wodne. Do malowania używamy pędzla, wałka lub pistoletu natryskowego.
  • Tapetowanie – do tapetowania płyt stosować można wszystkie ogólnodostępne tapety i kleje do tapet.
  • Układanie glazury – przed przyklejaniem glazury płyty muszą zostać zagruntowane. Powierzchnia pod płytki nie wymaga specjalnych zabiegów, takich jak szpachlowanie całopowierzchniowe.

Decydując się na wykonanie łazienki w technologii suchej zabudowy, uzyskujemy:

  • przegrody o bardzo dobrej izolacyjności akustycznej RA1,
  • wyeliminowanie procesów mokrych oraz dużą szybkość montażu,
  • łatwy sposób prowadzenia instalacji wewnątrz ściany,
  • estetyka oraz komfort i bezpieczeństwo użytkowania,
  • możliwość elastycznej aranżacji pomieszczeń.

Tomasz Jaroszuk

Prenumerata Magazynu Instalatora

One thought on “Łazienka z płyt gipsowo-kartonowych. Zielona zabudowa

  • 6 października 2016 at 23:13
    Permalink

    Świetny artykuł. Bardzo pomocne grafiki. Dziękuję!

    Odpowiedz

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij