Kominy i systemy kominowe w klasyfikacji UE


Reklama

Wilo pomaganie przez serwisowanie

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 z dnia 9 marca 2011 r. ustanowiło zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych w tym kominów i systemów kominowych, jako wyrobów budowlanych. Równocześnie od momentu wejścia naszego kraju do UE wprowadzono system sposobu ich klasyfikacji.

W Polsce obowiązuje Ustawa z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. nr 207, poz. 2016 oraz z 2004 r. nr 6, poz. 41) oraz Ustawa z dnia 23 sierpnia 2013 roku O wyrobach budowlanych (Dz. U. nr 92 poz. 881 z 2004), zgodnie z którą kominy i systemy kominowe są wytworzone w celu zastosowania ich w sposób trwały w obiekcie budowlanym, jako zestaw wyrobów stanowiący integralną część budynku, i mają wpływ na spełnianie wymagań podstawowych.

Do wymagań podstawowych dla kominów i systemów kominowych zaliczamy:

– nośność i stateczność

– bezpieczeństwo pożarowe

– higiena, zdrowie i środowisko

– bezpieczeństwo użytkowania i dostępność obiektów

– ochrona przed hałasem

– oszczędność energii i izolacyjność cieplna

– zrównoważone wykorzystanie zasobów naturalnych.

Współczesne systemy kominowe, oprócz wymagań podstawowych, muszą spełniać szereg wymagań dodatkowych, takich jak:

– odporność na działanie produktów spalania, które mogą zawierać szkodliwe substancje chemiczne oraz parę wodną i agresywny kondensat ze spalin;

– bezwzględna szczelność, szczególnie dla kominów pracujących w nadciśnieniu;

– możliwość dostosowania parametrów pracy do zmieniających się wydajności pracy urządzenia gazowego;

– wysoka trwałość i możliwość dostosowania do warunków zabudowy.

Na fotografii przedstawiono przykład rozwiązania kominów i systemów kominowych.

Ze względu na niskie temperatury spalin w nowoczesnych urządzeniach grzewczych, co jest przyczyną wykraplania się kondensatu, praktycznie wszystkie obecnie stosowane kominy odprowadzające spaliny z urządzeń gazowych posiadają wykładzinę odporną na działanie kondensatu bądź są wykonane z materiałów wykazujących dużą kwasoodporność. Najczęściej wykorzystywana jest stal kwasoodporna, ponadto stosowane są materiały ceramiczne, takie jak szamot kwasoodporny lub specjalnie szkliwiona i wypalana ceramika, której elementy łączone są przy pomocy odpowiednich zapraw żaro- i kwasoodpornych.

 

Podział i klasyfikacja

 

Norma PN EN 1443:2005 „Kominy. Wymagania ogólne” definiuje komin w sposób jednoznaczny: jest to droga przenoszenia spalin w przypadku kominów spalinowych lub dymowych i droga przenoszenia zużytego powietrza w przypadku kominów wentylacyjnych.

Kominy można dzielić i klasyfikować na wiele sposobów ze względu na:

* Przeznaczenie:

– kominy dymowe – służą do odprowadzenia spalin, zawierających poza tlenkami azotu i węgla również pyły i sadzę oraz parę wodną, z palenisk opalanych paliwem stałym;

– kominy spalinowe – służą do odprowadzenia spalin z palenisk gazowych i opalanych paliwem ciekłym;

– kominy wentylacyjne – nawiewne wyciągowe służą do dostarczania powietrza koniecznego w procesie spalania oraz wymiany zużytego powietrza w pomieszczeniu.

* Temperaturę spalin:

– kominy niskotemperaturowe o zakresie pracy: 80-100°C, w mokrym trybie pracy, przeznaczone dla niskotemperaturowych kotłów centralnego ogrzewania, kotłów kondensacyjnych itp.;

– kominy średniotemperaturowe o zakresie pracy: 50-200°C, w suchym trybie pracy, przeznaczone dla kotłów centralnego ogrzewania, przepływowych ogrzewaczy wody, term, wysokosprawnych urządzeń na paliwa stałe;

– kominy wysokotemperaturowe o zakresie pracy > 220-300°C, pracujące w warunkach nadciśnienia, przeznaczone dla urządzeń na paliwa stałe: drewno, węgiel, pelety.

W tabeli 1 przedstawiono zdefiniowane w normie PN-EN 1443 klasy temperaturowe kominów, którymi powinien być oznaczony każdy wyprodukowany komin lub system kominowy.

Talach208tab1

* Ciśnienie występujące w kominie lub w systemie kominowym:

– kominy pracujące w warunkach podciśnienia – dla ciśnienia wewnątrz komina niższego od atmosferycznego od 1 do 20 Pa – klasa N;

– kominy pracujące w warunkach nadciśnienia – dla ciśnienia wewnątrz komina znacznie wyższego od atmosferycznego od 20 do 200 Pa – klasa P;

– kominy pracujące w warunkach wysokiego nadciśnienia – dla bardzo wysokich ciśnień wewnątrz komina od 200 Pa do 5000 Pa – klasa H.

W tabeli 2 przedstawiono wymagania dotyczące szczelności kominów dla poszczególnych klas, zgodnie z którymi powinien być oznaczony system kominowy.

Talach208tab2

* Odporność na działanie kondensatu:

– kominy odporne na destruktywne działanie kondensatów powstających podczas pracy w warunkach kondensacji pary wodnej – klasa W,

– kominy pracujące w warunkach bez kondensacji pary wodnej – klasa D.

* Odporność kominów na pożar sadzy:

– kominy odporne na pożar sadzy – klasa G,

– kominy nieodporne na pożar sadzy – klasa O.

* Odporność na korozję:

Odporność na korozję systemu kominowego definiowana jest ze względu na rodzaj stosowanych paliw. W tabeli 3 przedstawiono klasy oporności kominów na korozję w zależności od rodzaju stosowanych paliw.

Talach208tab3

* Konstrukcję obudowy:

– kominy jednowarstwowe, w których ściana przewodu jest jednorodna, np. kominy murowane, ze stali grubościennej, cementowo-szamotowe itp.;

– kominy wielowarstwowe, w których ściana komina składa się z kilku warstw, np. kominy betonowe jako warstwa nośna z izolacją termiczną i okładziną wewnętrzną odporną na działanie spalin, kominy ze szlachetnej stali kwasoodpornej w otulinie termoizolacyjnej w płaszczu osłonowym. Do kominów wielowarstwowych należy również zaliczyć też najnowocześniejsze konstrukcje SPS, czyli koncentryczne systemy powietrzno-spalinowe, gdzie przewód wewnętrzny odprowadza spaliny, a przewód zewnętrzny dostarcza powietrze do spalania.

– kominy wewnętrzne – przewody kominowe różnego przeznaczenia grupowane w kominy, prowadzone wewnątrz budynku jako samodzielna konstrukcja niezwiązana z budynkiem lub też związana ze ścianą nośną i prowadzona jako ściana kominowa.

– kominy zewnętrzne – prowadzone na zewnątrz budynku; mogą być konstrukcyjnie powiązane z budynkiem; szczególnym rodzajem jest komin wolnostojący niezwiązany z budynkiem.

W urządzeniach z otwartą komorą spalania stosuje się kominy podciśnieniowe (o ile nie jest w nich zainstalowany wentylator). Dla zapewnienia prawidłowej pracy urządzenia i bezpieczeństwa w układzie kominowym musi panować zawsze określony przez producenta urządzenia grzewczego minimalny ciąg kominowy w przedziale l-15 Pa. Siła ciągu w kanałach spalinowych zależy od ich wysokości i różnicy temperatur spalin i powietrza zewnętrznego. Efektywną długością komina jest w przypadku kominów dymowego i spalinowego odległość od paleniska aż do jego wylotu, natomiast dla komina wentylacyjnego odległość od miejsca włączenia wentylacji do wylotu.

* Typ komina:

– kominy pracujące w warunkach ciągu naturalnego: jedno- lub wielowarstwowe przeznaczone do odprowadzania spalin z urządzeń z otwartą komorą spalania typu B;

– kominy pracujące w warunkach ciągu wymuszonego: jedno- lub wielowarstwowe przeznaczone do odprowadzania spalin z urządzeń z zamkniętą komorą spalania i urządzeń kondensacyjnych typu C.

Zgodnie z klasyfikacją UE

Poniżej przedstawiono sposób oznakowania kominów zgodnie z klasyfikacją obowiązującą w Unii Europejskiej. Europejskie oznakowanie systemu kominowego zawiera:

– numer zharmonizowanej specyfikacji technicznej (numer normy przedmiotowej) dla danego systemu kominowego,

– klasę temperaturową, np. T600,

– klasę ciśnieniową, np. N1,

– klasę odporności na działanie kondensatu, np. W,

– klasę odporności na korozję, np. V2,

– zakodowany, zgodnie z norma odniesienia, rodzaj materiału,

– klasę odporności ogniowej, np. G z podaniem minimalnej odległości od materiałów palnych.

Przykładem jest oznaczenie: EN 1856-1,2 T600-N1-W-V2-L50050-G 100.

Klasyfikacja w WT

W Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75 poz. 690 z 2002 r. z późniejszymi zmianami), brak jest jakiejkolwiek klasyfikacji systemów kominowych, zarówno dymowych, spalinowych i wentylacyjnych. W niektórych paragrafach tych warunków podane są wymagania techniczne dotyczące sposobów podłączania przewodów i kanałów spalinowych, np. do urządzeń gazowych, długości pionowych i poziomych przewodów spalinowych, a także wylotów kanałów spalinowych. W Warunkach technicznych są także określone wymagania dotyczące bezpieczeństwa pożarowego, które w § 266 określa, że przewody spalinowe i dymowe powinny być wykonane z materiałów niepalnych. Natomiast przewody lub obudowy tych przewodów powinny spełniać wymagania określone w Polskiej Normie dotyczącej badań ogniowych małych kominów, to jest PN-B-02870:1993 „Badania ogniowe. Małe kominy. Badania w podwyższonych temperaturach”. Warto rozważyć, aby w nowo opracowywanych Warunkach technicznych zamieścić europejską klasyfikację systemów kominowych, co wynika z przynależności naszego kraju do Unii Europejskiej. Forma i sposób zamieszczenia europejskiej mogłaby być opracowana przez Stowarzyszenie Nowoczesne Budynki.

Zbigniew A. Tałach, Stowarzyszenie „Kominy Polskie”

Literatura:

  1. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 z dnia 9 marca 2011 r. ustanawiające zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych i uchylające dyrektywę Rady 89/106/EWG.
  2. Ustawa z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. nr 207, poz. 2016 oraz z 2004 r. nr 6, poz. 41 z późniejszymi zmianami).
  3. Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 roku O wyrobach budowlanych (Dz. U. nr 92 poz. 881 z 2004 r. z późniejszymi zmianami).
  4. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75 poz. 690 z 2002 r. z późniejszymi zmianami).
  5. Zbigniew A. Tałach, Dobór materiałów konstrukcyjnych kominów na etapie projektowania obiektu budowlanego – cz. I, „Inżynier Budownictwa” styczeń 2012, Warszawa.
  6. PN-EN 1443:2005 Kominy. Wymagania ogólne.
  7. PN-EN 1856-1:2009 Kominy. Wymagania dotyczące kominów metalowych. Część 1: Części składowe systemów kominowych.
  8. PN-EN 13063-1+A1:2009 Kominy. Systemy kominowe z ceramicznymi kanałami wewnętrznymi. Część 1: Wymagania i badania dotyczące odporności na pożar sadzy.
Prenumerata Magazynu Instalatora

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij