Paliwa, urządzenia i instalacje gazowe (5). Gaz ziemny na warunku

Grzewcze urządzenia gazowe dzielą się na trzy typy: A, B i C (§ 172. 1.)1. Do urządzeń typu A zalicza się urządzenia gazowe emitujące spaliny do pomieszczeń, w których się znajdują. Należą do nich kuchenki palnikowe i ogrzewacze pomieszczeń. Brak komina i odprowadzenia spalin na zewnątrz jest obwarowane dodatkowymi wymaganiami. Jeśli takie urządzenia znajdują się w pomieszczeniach przeznaczonych do stałego przebywania ludzi lub we wnękach kuchennych połączonych z przedpokojem, ich moc przypadająca na 1 m3 pomieszczenia nie może być większa niż 175 W. W pomieszczeniach nieprzeznaczonych na stały pobyt ludzi oraz w pomieszczeniach kuchennych w mieszkaniach wskaźnik ten wynosi 930 W/m3.

Z tego wynika, że kuchenka 4-palnikowa z piekarnikiem gazowym o łącznej mocy 7 kW może być zainstalowana w kuchni o powierzchni niespełna 3 m2, przy wysokości 2,70 m. Natomiast jeśli byłaby zainstalowana we wnęce kuchennej w przedpokoju, powierzchnia wnęki wraz z przedpokojem powinna wynosić blisko 15 m2 (!).

Grupa B
Do urządzeń gazowych typu B (tzw. atmosferycznych) zalicza się urządzenia z otwartą komorą spalania i grawitacyjnym odprowadzeniem spalin na zewnątrz. Takie urządzenia połączone są przewodem spalinowym (czopuchem) z pionowym kanałem spalinowym (kominem). Należą do nich atmosferyczne kotły gazowe i atmosferyczne, przepływowe podgrzewacze wody użytkowej. Odpowiednie wskaźniki obciążenia pomieszczeń dla tych urządzeń wynoszą: 350 i 4650 W/m3.

Gazowy podgrzewacz przepływowy o mocy 19 kW, umieszczony we wnęce kuchennej w przedpokoju, wymaga więc powierzchni pomieszczenia ponad 20 m2, przy wysokości 2,70 m, podczas gdy umieszczony w kuchni lub w łazience potrzebowałby tylko 1,5 m2. W tym drugim przypadku obowiązuje kolejny przepis, który określa minimalną objętość pomieszczenia dla atmosferycznych, gazowych urządzeń grzewczych. Wartość minimalna wynosi 8 m3 (§ 172. 3.), stąd pomieszczenie o wysokości 2,70 m powinno mieć powierzchnię nie mniejszą niż 3 m2.

Wysokość pomieszczeń, w których instalowane są gazowe urządzenia grzewcze powinna wynosić co najmniej 2,20 m (§ 172. 4.). Dopuszcza się mniejszą wysokość; co najmniej 1,90 m (§ 172. 5.), o ile urządzenia zostały zainstalowane w budynkach wzniesionych przed wejściem w życie rozporządzenia, tj. przed 12.04.2002 r.

Grupa C
Urządzenia typu C różnią się w znacznym stopniu samą konstrukcją oraz wyższą sprawnością energetyczną od urządzeń typu A i B. Ich komora spalania jest zamknięta hermetycznie, panuje w niej inne ciśnienie niż atmosferyczne. Spaliny wyrzucane są na zewnątrz przy pomocy odpowiedniego wentylatora, który jednocześnie powoduje zasysanie z zewnątrz powietrza potrzebnego do spalania. Urządzenia typu C nie potrzebują tradycyjnego komina, są wyposażane w fabryczne zestawy powietrzno-spalinowe, zwykle w postaci podwójnej rury koncentrycznej lub w dwie niezależne rury; spalinową i powietrzną. Zestawy te stanowią nieodłączną część kotła i razem z kotłem są dopuszczane do obrotu handlowego. Powinny być stosowane zestawy fabryczne – i tylko te, które są przeznaczone do danego typu urządzeń. Zastosowanie innych zestawów powoduje zwykle znaczne obniżenie sprawności energetycznej urządzeń i większe zużycie gazu.

Do kotłów typu C należą kotły turbo i kotły kondensacyjne. Wg przepisów, minimalna objętość pomieszczenia, w którym mogą być instalowane, wynosi 6,50 m3, pod warunkiem zainstalowania kompletnego systemu powietrzno-spalinowego, tj. czerpania powietrza z zewnątrz. Jeśli kocioł typu C czerpie powietrze z pomieszczenia, podlega przepisom obowiązującym dla urządzeń typu B.

Urządzenia gazowe łączy się na stałe z instalacją gazową za pomocą stalowych lub miedzianych przewodów. Można je łączyć również z zastosowaniem elastycznych przewodów metalowych (§ 173. 1.). Przed urządzeniem gazowym, w odległości nie większej niż 1 m od króćca przyłączeniowego (mierząc wzdłuż rury gazowej) należy zamontować gazowy zawór odcinający. Zawór ten powinien być umieszczony w miejscu łatwo dostępnym (§ 173. 2.).

Spaliny właściwie odprowadzone
Obowiązują również określone warunki odprowadzania spalin z urządzeń typu B i C. Przewody i kanały spalinowe odprowadzające spaliny od urządzeń gazowych na zasadzie ciągu naturalnego (typ B) powinny posiadać przekroje wynikające z obliczeń, tak by zapewniać ciąg kominowy o wartości odpowiedniej dla danego typu urządzenia. Minimalny ciąg kominowy określa producent urządzenia gazowego. Minimalna średnica przewodów kominowych spalinowych wykonanych z rur stalowych określona jest przepisem i wynosi 12 cm (§ 140. 3.). Nie dopuszcza się przewodów i kanałów spalinowych wykonanych z odcinków o różnych przekrojach poprzecznych (§ 174. 7.1.).

W urządzeniach typu C (turbo i kondensacyjnych) stosuje się koncentryczne przewody powietrzno-spalinowe, które powinny być instalowane ściśle według instrukcji montażu producenta urządzenia gazowego. System powietrzno-spalinowy jest integralnym elementem urządzenia gazowego. Od niego zależy prawidłowa praca urządzenia, jego sprawność energetyczna i bezpieczeństwo. W zależności od warunków lokalnych systemy powietrzno-spalinowe mogą być różnej długości i zawierać jedno lub więcej kolan. Mogą więc stwarzać różne opory aerodynamiczne dla wypływu spalin i zasysania powietrza, co wiąże się z warunkami prawidłowej pracy palnika gazowego. Do dyspozycji jest zwykle kilka systemów powietrzno-spalinowych, różniących się średnicami przewodów. Stosuje się też odpowiednie elementy regulujące przepływ, instalowane w przewodzie spalinowym lub powietrznym, które mają na celu prawidłowe dopasowanie systemu powietrzno-spalinowego do urządzenia gazowego i uzyskanie optymalnych warunków jego pracy.

Systemy powietrzno-spalinowe lub oddzielne przewody powietrzne i spalinowe wyprowadzone od urządzeń gazowych typu C mogą być wyprowadzone przez zewnętrzną ścianę budynku i zakończone tuż za nią:

* we wszystkich budynkach mieszkalnych, jeśli urządzenie gazowe ma moc nie większą niż 5 kW,

* w budynku wolno stojącym, jednorodzinnym, gdy moc urządzenia gazowego nie jest większa niż 21 kW (§ 175. 1.).

W innych przypadkach rozwiązaniem może być zakończenie przewodu powietrznego tuż za ścianą zewnętrzną i wyprowadzenie przewodu spalinowego do góry ponad dach. Koniec przewodu spalinowego powinien być oddalony od dachu skośnego o co najmniej 1m, mierząc w poziomie.

dr inż. Jan Siedlaczek
Zobacz artykuł w wersji pdf pdf pdf

Literatura: 1. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. (Dz. U. nr 75 poz. 690 z dnia 15 czerwca 2002 r.).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij