Spotykano także wkłady kominowe z rur ze stali węglowych. W drugiej połowie XX wieku w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie wraz z rozwojem hutnictwa stali powstały pierwsze wkłady kominowe wykonane ze stali stopowych kwasoodpornych. Wprowadzono nowy typ wkładów kominowych wykonanych z wysokogatunkowych stali stopowych z zawartością chromu (Cr), niklu (Ni) i molibdenu (Mo) charakteryzujących się dużą odpornością na działanie rozcieńczonych kwasów siarkawego (H2SO3) i siarkowego (H2SO4) i substancji działających destruktywnie na konstrukcję murowanych kominów ceramicznych.

Zmiany w technice Istotne zmiany w technice kominowej i upowszechnienie wkładów kominowych zostały wprowadzone wtedy, kiedy zaczęto szeroko stosować paliwa węglowodorowe (gaz ziemny, gaz płynny propan-butan i oleje opałowe). Wprowadzenie paliw węglowodorowych przyczyniło się do znacznego postępu w rozwoju konstrukcji nowoczesnych urządzeń grzewczych. Nie zmienia to faktu, że przy spalaniu paliw węglowodorowych zawsze towarzyszy wydzielanie się pary wodnej. I tak na przykład reakcja spalania dla metanu (gazu ziemnego) przebiega według wzoru: CH4 + 2O2 ® CO2 + 2H2O Reakcja spalania dla propanu to: C3H8 + 5O2 ® 3CO2 + 4H2O W każdym z tych przypadków podczas spalania wydziela się para wodna, która z innymi składnikami spalin (związki siarki) tworzy kondensat, który ma odczyn kwaśny. Ta sytuacja powoduje, że spaliny z gazowych urządzeń grzewczych silnie oddziałują termicznie i chemicznie na strukturę kominów wykonanych z cegły na zaprawie wapiennej. Spowodowało to konieczność zabezpieczania struktur konstrukcyjnych komina przed destrukcyjnym działaniem kondensatu. W Polsce w latach 70. XX wieku zaczęto stosować zabezpieczenie kominów poprzez stosowanie wkładów cementowo-azbestowych, pojawiły się pierwsze konstrukcje kominów wykonanych z rur ceramicznych częstokroć glazurowanych.
Technologia produkcji metalowych wkładów kominowych i kominów została szeroko rozpropagowana na przełomie lat 70. i 80. w krajach europejskich, a od roku 1990 w Polsce powstało kilkanaście fabryk zajmujących się wysoko wyspecjalizowaną produkcją kominów metalowych ze stali kwaso- i żaroodpornych.

Materiały konstrukcyjne Można wyróżnić kilka rodzajów materiałów konstrukcyjnych stosowanych obecnie i przeznaczonych dla wkładów kominowych. Zaliczyć do nich można: materiały ceramiczne, materiały szamotowe i metalowe wkłady kominowe. Niniejszy cykl artykułów poświecony jest wkładom kominowym wykonanym ze stali stopowych kwasoodpornych i żaroodpornych. Jako materiały do produkcji metalowych wkładów kominowych zalecane są głównie stale stopowe określone w normie PN-EN 1856-1 Część 1, tablica 4 (tabela 1). Konstrukcje wkładów kominowych wykonane są z cienkościennych rur prostych, kolan, trójników, zakończeń kominów oraz dodatkowych akcesoriów wykonanych z blachy stalowej o grubości 0,5-1 mm. Wykonanie wkładów kominowych polega na cięciu blach, następnie zwijaniu i spawaniu rur metodą TIG „do czoła”, z obustronną argonową osłoną spawu. Poszczególne elementy wkładów kominowych posiadają cylindrycznie roztłoczone końcówki (kielichy), które przez odpowiednie dopasowanie średnic umożliwiają połączenie kielichowe. Przykład połączenia przedstawiono na fotografii 1. Wkłady kominowe produkuje się najczęściej w typoszeregu podanym w tabeli 2. Wymiary i tolerancje wymiarowe dla wkładów kominowych określa punk 5 wymagań normy PN-EN 1856-1 p. 5:
* nominalna średnica wkładu kominowego powinna mieścić się w tolerancji ±5 mm, }
* zewnętrzny obwód wkładu kominowego powinien się mieścić w tolerancji 0-5 mm,
* długość kształtki nie może przekraczać tolerancji ±5 mm.
Na fotografii 2 przedstawiono elementy składowe wkładów kominowych.
Rysunek 1 pokazuje schemat poglądowy montażu wkładu kominowego w istniejącej konstrukcji komina murowanego. Klasyfikację temperaturową wkładów kominowych oparto o wymagania normy PN-EN 1443:2005 – Kominy. Wymagania ogólne – Tabela 1. Norma dzieli je na odpowiednie klasy temperaturowe w zależności od nominalnej temperatury pracy wkładu kominowego (tabela 3).
Zbigniew A. Tałach  Stowarzyszenie Kominy Polskie
Fot. 1. Połączenie kielichowe wkładów kominowych – niemal niewidoczne. Fot. 2. Elementy składowe typowego wkładu kominowego. Rys. Schemat poglądowy montażu wkładu kominowego.
Zobacz artykuł w wersji pdf pdf pdf


Prenumerata Magazynu Instalatora

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij