ABC wentylacji. Cicho i komfortowo (2)

Proces obniżania ciśnienia akustycznego określa się terminem – tłumienie dźwięku. Tłumienie dźwięków przez przegrody budowlane jest tym lepsze, im większy jest ich ciężar. I tak, izolacyjność akustyczna przegród, w zależności od ich ciężaru, wynosi:
D = 14 * logG + 14 [dB ], gdzie G – ciężar przegrody w kG/m2.
Większy hałas wymusza większą izolacyjność akustyczną. Możemy ją zwiększyć przez zamocowanie na pełnej ścianie maty albo płyty z materiału dźwiękochłonnego lub poprzez zastosowanie dwóch warstw o jednakowym ciężarze, przedzielonych warstwą powietrza. Rozpatrzmy przypadek ściany ceglanej, która może być również ścianką kanału wentylacyjnego (tabela 1).
W celu obniżenia hałasu, szczególnie w uciążliwych pomieszczeniach technicznych, tj. wentylatornie, pompownie, w obiektach, w których hałas jest niepożądany, stosuje się okładanie ścian i stropów materiałami dźwiękochłonnymi. Należy jednak niedopuścić do pylenia z warstwy akustycznej i nałożyć na nią zabezpieczającą tkaninę. Rozwiązania tego typu są stosowane w technice wentylacyjnej i wykorzystywane w budowie kanałów akustycznych, tłumików, central itp.
Procesu obniżania poziomu ciśnienia akustycznego, czyli tłumienia dźwięków, nie należy utożsamiać z izolacyjnością akustyczną. W budownictwie mieszkaniowym wystarczającą izolacyjność akustyczną zapewniają ściany o ciężarze większym od 350 kG/m2, czyli ściana ceglana o gr. 28 cm. Jest to ważna informacja szczególnie w przypadku sytuowania pomieszczeń technicznych w budynku wielofunkcyjnym, gdzie przy pożądanym standardzie pomieszczeń użytkowych ważne jest, aby wszelkiego rodzaju urządzenia nie powodowały zwiększonego hałasu.
Dodać należy, że izolacyjność przegród, w tym także wentylacyjnych, zależy nie tylko od ich ciężaru, lecz również od staranności ich wykonania, od odpowiedniego uszczelnienia przylegających do siebie powierzchni o różnych K. Każda nieszczelność, niedomykające się drzwi czy okna, a nawet dziurka od klucza są przyczyną powstawania niepożądanych dźwięków.
Ważnym zagadnieniem jest izolacyjność akustyczna stropu, szczególnie ważna w technice wentylacyjnej, gdy chcemy zamontować urządzenia, tj. wentylatory, centrale wentylacyjne i inne głośne urządzenia na dachu, pod stropem, nad stropem i w otoczeniu pomieszczeń użytkowych, w których obowiązują określone normy dotyczące głośności. Możemy rozwiązać ten problem w następujące sposoby:
1. wykonać strop podwieszony z płyt do instalacji akustycznej,
2. wykonać strop z materiału, który nie jest na stałe związany z podłożem, niemającym stałego powiązania ze ścianami i stropem nośnym, oddzielonym od  nich warstwą izolacyjną,
3. połączyć rozwiązania 1 i 2.
Tłumienie dźwięków jest zależne od współczynnika pochłaniania dźwięku a, który określa ilość padającej na przegrodę energii akustycznej, która zostaje pochłonięta i przemieniona w inne formy energii. Stopień pochłaniania dźwięku prawie dla wszystkich materiałów, a szczególnie włóknistych, zwiększa się wraz ze wzrostem częstotliwości dźwięku. I tak, np. stopień pochłaniania dźwięku dla częstotliwości 500 i 1000 Hz podano w tabeli 2.
Chcemy pracować i odpoczywać w takim środowisku, by poziom natężenia dźwięku nie działał na nasz organizm negatywnie. Ustalono, że poziom natężenia dźwięku powinien kształtować się tak, jak podano w tabeli 3.
Są to tylko wybrane dane poziomu natężenia dźwięku w celu zobrazowania zagadnienia. W technice wentylacyjnej musimy pamiętać o zasadach, które powinniśmy stosować przy projektowaniu sieci kanałów wentylacyjnych:
1. Utrzymać, w miarę możliwości, prędkość powietrza w instalacji poniżej 7 m/s. Wyższe prędkości powietrza w instalacji są słyszane w kratkach, szczególnie wylotowych.
2. Starannie wykonać instalację wentylacyjną (kanały wykonać z blachy o grubości przypisanej do ich wymiarów, aby wyeliminować drgania instalacji).
3. Mocowania do konstrukcji budynku wykonać zgodnie z wytycznymi producenta kanałów i kształtek.
4. Dokładnie wykonać połączenia elementów instalacji, aby zapobiec szumom i świstom na łączeniach.
Co jeszcze można zrobić, aby uzyskać prawie niesłyszalną instalację? Przede wszystkim zastosować takie urządzenia, które emitują najmniejszy dźwięk na zewnątrz obudowy, czyli ograniczyć hałas u źródła, a jeśli jest to niemożliwe, to próbować go ograniczyć w kolejnych elementach instalacji. O tym, co jeszcze da się zrobić w instalacji wentylacyjnej, aby ograniczyć natężenie dźwięku oraz jak to obliczyć, napiszę w kolejnym artykule.
Dorota Węgrzyn
PS.
W poprzedniej części artykułu (ABC 10/2010 s. 28) wzór na sumaryczny poziom dźwięku powinien mieć postać: Lc =L + 10*logn [dB]

Zobacz artykuł w wersji pdf pdf pdf pdf

Prenumerata Magazynu Instalatora

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij