Gaz płynny może być stosowany tylko w budynkach niskich, a w jednym budynku może być tylko jeden rodzaj gazu, czyli gaz ziemny z sieci gazowej lub gaz płynny. Wyjątek stanowią mieszkania z instalacją zasilaną gazem płynnym w budynku, w którym jest kotłownia zasilana gazem ziemnym. Trzeba przy tym pamiętać, że stosowanie gazu o większej gęstości niż powietrze w pomieszczeniach, w których poziom podłogi jest niżej niż poziom terenu lub znajdują się tam studzienki, kanały instalacyjne i rewizyjne poniżej podłogi, jest zabronione ze względu na fakt, że w razie wycieku gaz będzie zbierał się w najniższych punktach, bez możliwości przewietrzenia.
Urządzenia sygnalizująco-odcinające
Urządzenia sygnalizująco-odcinające dopływ gazu są wymagane w przypadku, gdy łączna nominalna moc cieplna zainstalowanych urządzeń gazowych przekracza 60 kW, a także w pomieszczeniach, w których istnieje ryzyko nagromadzenia się gazu w stanach awarii instalacji lub przyłącza gazowego. W pozostałych przypadkach, oczywiście, można takie urządzenia montować, jednak nie mogą one odcinać dopływu gazu do części mieszkalnej budynku wielorodzinnego. Tam montować należy urządzenia sygnalizacyjno-odcinające w poszczególnych mieszkaniach.
Kurek główny
Kurek główny umożliwiający odcięcie dopływu gazu w budynku powinien być zainstalowany na zewnątrz budynku w wentylowanej szafce wykonanej z niepalnego lub trudnopalnego materiału. Szafkę należy umiejscowić na ścianie budynku lub w odległości do 10 metrów od budynku w łatwo dostępnym, ale zabezpieczonym przed wpływami atmosferycznymi, miejscu. Kurek główny powinien być umiejscowiony w odległości co najmniej 50 cm od krawędzi okna lub drzwi. Jeśli do jednego przyłącza gazowego podłączony jest więcej niż jeden budynek, należy w każdym z budynków zastosować dodatkowe, odrębne zawory odcinające dopływ gazu do każdego z budynków.
Natomiast, jeśli jeden budynek zasilany jest z więcej niż jednego przyłącza, to instalacje zasilane z tych odrębnych przyłączy nie mogą być ze sobą połączone. Jeśli instalacja gazowa, o ciśnieniu gazu do 500 kPa, doprowadza więcej niż 10 m3/h gazu, przed urządzeniem redukcyjnym trzeba zamontować zawór odcinający, a za urządzeniem redukcyjnym kolejny zawór odcinający, będący kurkiem głównym. Wymogu tego nie ma, jeśli natężenie przepływu gazu nie przekracza 10 m3/h. Wymaga się, aby urządzenia redukcyjne były montowane na zewnątrz budynku w miejscu zabezpieczonym.
Przewody
Przewody instalacji gazowej powinny odpowiadać wymogom normy PN-EN 1775:2001. Począwszy od 0,5 m przed zewnętrzną ścianą budynku do kurków odcinających przed gazomierzami, powinny być wykonane z rur stalowych (bez szwu lub ze szwem), przewodowych, łączonych przez spawanie. Ponadto przewody za gazomierzami lub odgałęzieniami prowadzącymi do odrębnych mieszkań lub lokali użytkowych mogą być również wykonane z przewodów stalowych łączonych połączeniami gwintowanymi lub rur miedzianych łączonych przez lutowanie lutem twardym. Dopuszcza się także inne sposoby łączenia rur, jeśli spełniają one wymogi określone w PN-EN 1775:2001. Po zewnętrznej ścianie budynku nie wolno prowadzić przewodów miedzianych i przewodów ze stali, jeśli jest nimi rozprowadzane paliwo gazowe zawierające parę wodną lub inne składniki ulegające kondensacji w warunkach eksploatacyjnych. Przewody łączone z zastosowaniem połączeń gwintowanych i innych sposobów łączenia, które mogą zagrozić bezpieczeństwu mieszkańców, zabrania się prowadzić przez pomieszczenia mieszkalne. Również nie wolno prowadzić przewodów gazowych przez pomieszczenia, których sposób użytkowania może narazić przewody na uszkodzenia. Jeśli przewody gazowe sąsiadują z przewodami innych instalacji, poziome odcinki należy montować w odległości minimum 10 cm powyżej innych przewodów, natomiast jeśli gęstość gazu jest większa od gęstości powietrza – 10 cm poniżej przewodów elektrycznych i urządzeń iskrzących. Krzyżowanie się przewodów gazowych z przewodami innych instalacji należy prowadzić tak, aby minimalna odległość między przewodami była nie mniejsza niż 2 cm.
Sposób prowadzenia przewodów gazowych musi umożliwiać samokompensację wydłużeń cieplnych oraz eliminować ewentualne odkształcenia instalacji spowodowane deformacją lub osiadaniem budynku. Przewody gazowe w suterenach i w piwnicach należy prowadzić na powierzchni ścian lub stropu, a w pozostałych kondygnacjach naziemnych dopuszcza się także prowadzenie przewodów gazowych w osłoniętych bruzdach wypełnionych łatwą do usunięcia masą tynkarską, niepowodującą korozji przewodów. Uprzednio należy wykonać próbę szczelności instalacji. Przewody miedziane nie mogą być prowadzone w wypełnionych bruzdach. Przewody stalowe po wykonaniu próby szczelności należy zabezpieczyć przed korozją.
Gazomierze
Gazomierze powinny być instalowane:
* w miejscu ułatwiającym dostęp i kontrolę,
* w szafkach z materiałów co najmniej trudno zapalnych na korytarzach albo klatkach schodowych lub na zewnątrz budynku razem z kurkiem głównym instalacji gazowej,
* w szybach wentylowanych przeznaczonych na piony instalacyjne, z drzwiczkami dostępowymi od pomieszczeń niemieszkalnych,
* gazomierze mogą być również montowane w pomieszczeniach kuchennych lub przedpokojach w budynkach mieszkalnych, w których następuje przebudowa lub remont instalacji gazowej,
* dopuszcza się montaż gazomierzy w wydzielonych, zamykanych pomieszczeniach piwnicznych, jeśli pomieszczenia te mają otwór okienny oraz przewód wentylacji grawitacyjnej wyprowadzony ponad dach lub przez ścianę zewnętrzną na wysokość co najmniej 2,5 m powyżej terenu, w odległości nie mniejszej niż 50 cm od bocznej krawędzi okna, drzwi i innych otworów.
Nie wolno instalować gazomierzy:
* w pomieszczeniach gdzie jest ryzyko korozji, czyli w pomieszczeniach nadmiernie zawilgoconych, z oparami agresywnych związków chemicznych,
* we wspólnych wnękach z licznikami elektrycznymi,
* w odległości poziomej mniejszej niż 1 m od źródła ognia (np. palnik),
* jeśli przewód łączący gazomierz z urządzeniem gazowym jest krótszy niż 3 m.

Ponadto gazomierze należy instalować na wysokości od 30 do 180 cm ponad poziomem podłogi lub 50 cm powyżej poziomu terenu, w odległości w poziomie min. 1 m od liczników elektrycznych lub w odległości mniejszej, jeśli między urządzeniami jest niepalna przegroda o wysokości minimum 50 cm poniżej i powyżej gazomierza i wysięgu min. 10 cm od lica ściany, na której zainstalowano gazomierz. Jeśli gazomierz mierzy przepływ gazu o gęstości większej niż gęstość powietrza, to powinien być montowany w odległości min. 30 cm poniżej licznika elektrycznego, a przy pomiarze gazu o gęstości mniejszej od powietrza – powyżej min. 30 cm.
Gazomierz musi być podłączony w taki sposób do instalacji, aby można go było zdemontować bez konieczności demontażu części instalacji. Urządzenia gazowe W pomieszczeniach mieszkalnych można montować tylko urządzenia typu C (z zamkniętą komorą spalania), z zastrzeżeniem, że koncentryczne przewody spalinowo-powietrzne mogą być wyprowadzone przez zewnętrzną ścianę budynku, jeśli urządzenia mają nominalną moc cieplną nie większą niż 21 kW w wolnostojących budynkach jednorodzinnych lub do 5 kW w pozostałych budynkach.
Wyloty przewodów spalinowo-powietrznych powinny znajdować się 2,5 m nad poziomem terenu lub min. 50 cm ponad poziomem terenu, jeśli w pobliżu do 8 m nie znajduje się plac zabaw lub inne miejsca rekreacyjne. Odległości między wylotami przewodów powinny być min. 3 m i min. 50 cm od krawędzi okien.
Oczywiście w pomieszczeniach mieszkalnych można montować kuchnie gazowe pod warunkiem wyposażenia pomieszczenia w wentylację mechaniczną, wywiewną dla mieszkań jednopokojowych z kuchnią bez okna lub wnęką kuchenną. W mieszkaniach wielopokojowych kuchnia gazowa wymaga posiadania w pomieszczeniu kuchennym wentylacji grawitacyjnej lub okapu i wentylacji mechanicznej wraz z dodatkowym otworem wywiewnym usytuowanym nie niżej niż 15 cm poniżej sufitu. Kotły gazowe i inne urządzenia gazowe pozostające bez stałego dozoru w trakcie użytkowania powinny być wyposażone w samoczynnie działające zabezpieczenia przed skutkami spadku ciśnienia lub przerwą w dopływie gazu. W pomieszczeniach przeznaczonych na stały pobyt ludzi oraz we wnękach kuchennych połączonych z przedpokojem można montować urządzenia typu A (otwarta komora spalania, bez odprowadzania spalin) do mocy max. 175 W na 1 m3 kubatury pomieszczenia, urządzenia typu B (otwarta komora spalania, z odprowadzaniem spalin) do mocy max. 350 W/m3. W pomieszczeniach nieprzeznaczonych na stały pobyt ludzi i pomieszczeniach kuchennych w mieszkaniach można zastosować urządzenia typu A o mocy do 930 W/m3, a urządzenia typu B do mocy 4650 W/m3. Jeśli w jednym pomieszczeniu są urządzenia typu A i B, to łączna moc urządzeń nie może przekraczać danych podanych dla urządzenia typu A.
Dodatkowo, minimalna kubatura pomieszczeń, w których instalowane są urządzenia gazowe nie powinna być mniejsza niż 8 m3 dla urządzeń pobierających powietrze do spalania z tych pomieszczeń i min. 6,5 m3 dla urządzeń z zamkniętą komorą spalania. Minimalna wysokość pomieszczeń to 2,2 m. Urządzenia gazowe należy przyłączyć do instalacji gazowej w sposób trwały z wykorzystaniem elastycznych przewodów metalowych, a w odległości nie większej niż 1 m od króćca przyłączeniowego powinien być zamontowany zawór odcinający dopływ gazu do urządzenia. Kuchnie gazowe powinny być montowane w odległości min. 50 cm od okna, licząc w rzucie pionowym, a ogrzewacze pomieszczeń, których temperatura osłon może przekroczyć 60ºC, powinny być montowane w odległości min. 30 cm od ściany z materiałów palnych osłoniętych tynkiem lub min. 60 cm od ściany z materiałów palnych nieosłoniętych tynkiem. Przepływowe ogrzewacze wody muszą być montowane na ścianie z materiałów niepalnych lub odizolowane płytą niepalną od ściany wykonanej z materiałów palnych. Urządzenia o mocach do 30 kW mogą być instalowane w pomieszczeniach, które nie są przeznaczone na stały pobyt ludzi. Do mocy grzewczej 60 kW należy urządzenia instalować w pomieszczeniu technicznym lub osobnym budynku przeznaczonym na kotłownię, a przy mocach do 2000 kW pomieszczenie techniczne może służyć tylko jako pomieszczenie kotłowe. Urządzenia o mocy powyżej 2000 kW można montować tylko w osobnych budynkach przeznaczonych na kotłownie. Warto przy tym pamiętać, że urządzenia o mocy od 60 kW do 2000 kW, zainstalowane w budynku niebędącym kotłownią, powinny mieć doprowadzony osobny przewód gazowy, z którego nie będą zasilane pozostałe urządzenia gazowe w tym budynku.
dr inż. Paweł Kowalski
Literatura: Warunki Techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, Instytut Techniki Budowlanej, Warszawa 2009.
Zobacz artykuł w wersji pdf pdf pdf


Prenumerata Magazynu Instalatora

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij