ABC ogrzewania łazienek. Elektryczne ciepło.

Dlatego remontując dom lub mieszkanie, warto pomyśleć nad sposobem ogrzewania pomieszczeń sanitarnych.
Wśród wielu ludzi panuje przekonanie, że planując ogrzewanie łazienki, trzeba pamiętać o tym, iż powinna być ona najcieplejszym miejscem w domu i powinno się w niej utrzymywać stałą temperaturę w granicach ok. 24°C. Tylko wtedy nie odczujemy nieprzyjemnego chłodu, wychodząc z wanny lub spod prysznica. Wraz ze wzrostem cen nośników energii należałoby zastanowić się, czy taki pogląd jest słuszny, wszak łazienka to pomieszczenie w domu, z którego najrzadziej korzystamy, a podwyższona temperatura wskazana jest jedynie w trakcie brania kąpieli lub prysznica. W związku z wymaganą w takich pomieszczeniach intensywną wymianą powietrza następują tam też największe straty związane z wentylacją, szczególnie jeśli nie jest zastosowana rekuperacja ciepła usuwanego wraz ze zużytym powietrzem. Projektując ogrzewanie łazienki, należało by wziąć pod uwagę charakter wykorzystania tego pomieszczenia, tak aby przy utrzymaniu w nim temperatury komfortowej przy korzystaniu z WC lub np. umycia rąk, istniała możliwość szybkiego podniesienia temperatury powietrza o kilka stopni, żeby uzyskać kom – fort niezbędny do korzystania z kąpieli lub prysznica. Jedną z propozycji może być wykorzystanie jako źródła ogrzewania energii elektrycznej. W ten sposób uzyskujemy ogrzewanie łazienki niezależne od instalacji centralnego ogrzewania i sezonów grzejnych. W przypadku domów wyposażonych w indywidualne kotłownie lub inne źródła ciepła istnieje możliwość ich wspomożenia przez niezależne i szybkie w działaniu ogrzewanie elektryczne lub też wykorzystania elektrycznych elementów grzejnych w typowych grzejnikach łazienkowych stosowanych również do suszenia ręczników. Dla zapewnienia komfortu cieplnego w łazience trzeba dostarczyć około 120- 150 W ciepła na metr kwadratowy jej powierzchni (taką orientacyjną wartość przyjmuje się dla domów dobrze ocieplonych). Rozsądnym rozwiązaniem, w przypadku elektrycznych systemów grzejnych, byłoby obniżenie tej mocy do ok. 70-80 W na metr kwadratowy oraz zastosowanie elektrycznego ogrzewania podłogowego w postaci maty lub kabli grzejnych. Uzyskamy w ten sposób źródło podstawowego ogrzewania pomieszczenia dające nam komfort ciepłej podłogi o umiarkowanej temperaturze. Przy wykorzystaniu kabli grzejnych oraz odpowiednio grubej wylewki możemy zasilać ten układ z wykorzystaniem ta niej energii nocnej. Nieodzownym elementem systemu ogrzewania podłogowego jest regulator temperatury. Umożliwia on właściwą pracę przewodów grzejnych. Wybór odpowiedniego regulatora temperatury zapewnia optymalny efekt grzewczy, zgodny z oczekiwaniem użytkownika. Stosowane są dwa podstawowe rodzaje regulatorów:
● z czujnikiem podłogowym,
● z czujnikiem powietrznym i zabezpieczającym czujnikiem podłogowym (ten typ regulatora mierzy temperaturę powietrza, a jednocześnie czujnik podłogowy zabezpiecza przewody grzejne i podłogę przed przegrzaniem). Samo elektryczne ogrzewanie podłogowe nie zapewni nam odpowiedniego komfortu cieplnego w trakcie kąpieli, dla te go też ja ko do dat ko we źródło ogrzewania wykorzystywane w momencie kąpieli powinniśmy zainstalować np. elektryczny grzejnik nadmuchowy o mocy 1000-2000 W.
Część oferowanych na rynku dmuchaw wyposażonych jest w zegary sterujące, które pozwalają zaprogramować czas włączenia i długość pracy, co przy codziennym rannym wstawaniu do pracy pozwala cieszyć się nagrzaną łazienką bez konieczności pamiętania o jej wcześniejszym podgrzaniu. Innym możliwym rozwiązaniem jest zastosowanie łazienkowego promiennika podczerwieni. Zazwyczaj jest on montowany na ścianie naprzeciw wanny lub kabiny prysznicowej w odległości, która zapewnia bezpieczne korzystanie z kąpieli. Jego działanie po włączeniu jest praktycznie natychmiastowe, a automatyczny zegar wyłącza go po zaprogramowanym czasie. Dodatkowe źródło ciepła mogą stanowić suszarki ręcznikowe lub też elektryczne wkłady do grzejników łazienkowych. Umożliwiają one wysuszenie mokrych ręczników, a zarazem podgrzanie powietrza w pomieszczeniu. Aczkolwiek ze względu na małą moc (ok. 40-80 W), ich udział w ogrzewaniu łazienki jest niewielki. Ogrzewanie elektryczne w łazience niesie ze sobą pewne ograniczenia oraz zagrożenia, dlatego też projekt takiego systemu powinien być wykonany przez wy kwa li fi ko wa ne go pro jek tan ta oraz zrealizowany przez fachowca z odpowiednimi uprawnieniami.
Zasady projektowania i wy ko ny wania instalacji elektrycznych w pomieszczeniach wyposażonych w wannę lub natrysk reguluje norma PN-IEC 60364-7-701:1999 „Instalacje elektryczne w obiektach budowlanych. Wymagania dotyczące specjalnych instalacji lub lokalizacji. Pomieszczenia wyposażone w wannę i/lub basen natryskowy”. Powyższa norma wyodrębnia w tych pomieszczeniach strefy 0, 1, 2, 3 odmierzone w stosunku do wanny lub natrysku. Strefa 0 określa przestrzeń wewnątrz kabiny lub brodzika. Urządzenia dopuszczone do stosowania mogą być zasilane wyłącznie napięciem 12 V (np. golarki lub przyrządy do masażu zasilane z własnego akumulatora). Wymagany stopień ochrony urządzenia to minimum IP X5, czyli obudowy odporne na krótkotrwałe zanurzenie w wodzie. Strefa 1 to przestrzeń nad wanną lub brodzikiem do wysokości 2,25 m od podłogi. Jest to przestrzeń o promieniu 0,6 m wokół natrysku. W obrębie tej strefy mogą być stosowane elektryczne podgrzewacze wody, pod warunkiem pokrycia ich metalową blachą objętą miejscowymi połączeniami wyrównawczymi.
Wymagany stopień ochrony urządzenia to IP X5, czyli obudowy odporne na strugi wody. Strefa 2 określa przestrzeń szerokości 0,6 m wokół wanny lub brodzika oraz strefy 1. W obrębie tej strefy mogą być stosowane elektryczne podgrzewacze wody oraz oprawy oświetleniowe w II klasie ochronności (z podwójną izolacją). Wymagany stopień ochrony urządzenia to IP X4, czyli obudowy odporne na strugi wody. Strefa 3 to przestrzeń otaczająca poprzednie strefy. Jej szerokość wynosi 2,4 m. W obrębie tej strefy mogą być instalowane gniazda wtyczkowe z bolcem ochronnym, z odpowiednio zabezpieczonymi obwodami zasilającymi. Wymagany stopień ochrony urządzeń to co najmniej IP X1, czyli obudowy odporne na spadające krople wody. Przewody elektryczne układa się w tynku lub pod tynkiem. Stosowany w łazience osprzęt musi być szczelny, w izolujących obudowach. Gniazdka elektryczne powinny mieć bolce uziemiające i być możliwie hermetyczne, a już z pewnością bryzgoszczelne, tj. niewrażliwe na chlapnięcia wodą. Ważne jest, by dobrze zaplanować ilość potrzebnych gniazdek – unikniemy wtedy przełączania wtyczek urządzeń. Wykorzystanie kombinowanych układów ogrzewania elektrycznego łazienki umożliwia uzyskanie oszczędności zużywanej energii na jej ogrzanie przy zapewnieniu dużego komfortu cieplnego w trakcie jej użytkowania. Fot. z archiwum firm: Dimplex, Elektra, Foko.
Jarosław Pomirski
Zobacz artykuł w wersji pdf pdf pdf pdf

Prenumerata Magazynu Instalatora

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij