Estetyka i technika, czyli architekt i rurki. Spadki w łazienkach.

Łazienki w naszych domach i mieszkaniach cechuje przeważnie niewielki metraż, a to wpływa na możliwości wyboru poszczególnych elementów wyposażenia: wanny, kabiny prysznicowej, umywalki, mebli, itd. Ich ustawienie określa nam najczęściej układ instalacji w naszym domu. Projektując łazienkę i pracując z rzeczywistym planem pomieszczenia, należy wziąć pod uwagę nie tylko rzeczywiste wymiary urządzeń sanitarnych oraz odległości, jakie należy zachować pomiędzy nimi, ale również układ instalacji elektrycznej, sposób doprowadzenia rur wody zimnej i ciepłej, podłączenie do kanalizacji, wentylację oraz ogrzewanie.

Ogólne zasady

* w ściankach o grubości mniejszej niż 12 cm (ścianki działowe) niemożliwe jest schowanie grubych rur kanalizacyjnych,
* na ściankach z lekkich materiałów (płyty gipsowo-kartonowe) niemożliwe jest zamocowanie ciężkich urządzeń bez specjalnych wzmocnień,
* miska ustępowa musi być umieszczona zawsze w pobliżu pionu kanalizacyjnego, aby zachować wymagany spadek,
* każdy pion kanalizacyjny wymaga odpowietrzenia (wyprowadzenie rury ponad dach lub poprzez zastosowanie zaworu napowietrzającego).

Instalacja kanalizacyjna Bieg rur kanalizacyjnych ustala się w pierwszej kolejności, ponieważ są one najbardziej problematyczne, a to z uwagi na dużą średnicę oraz potrzebę zachowania spadku minimum 2% w kierunku odpływu. Wyjścia syfonowe mogą mieć średnicę 32-50 mm, lecz rury dalszego odcinka instalacji powinny mieć średnicę co najmniej 50 mm. Montaż instalacji powinien być przeprowadzony bardzo starannie, gdyż sprawdzenie szczelności po zamontowaniu jest bardzo trudne. System i ułożenie rur określa nam możliwości umieszczenia ich w podłodze lub ścianie.
Jeśli jest to niemożliwe, niezbędne będzie zastosowanie ekranu maskującego lub ścianki instalacyjnej. Ścianka instalacyjna konieczna jest w sytuacji, gdy instalacja kanalizacyjna oddalona jest od pionu lub gdy zdecydowaliśmy się na zamontowanie wiszącej miski ustępowej. Jest to praktyczne rozwiązanie, które ułatwia przeprowadzenie wszystkich instalacji. Miska ustępowa, bidet czy umywalka montowane są na specjalnych stelażach, które później obudowuje się wodoodpornymi płytami i wykańcza dowolnie wybranym sposobem (glazura, drewno, itd.). Ścianki te zazwyczaj nie sięgają sufitu, tylko kończą się na wysokości 1-1,2 m od podłogi, co w małych łazienkach jest szczególnie użyteczne, gdyż powstała „półka” na łazienkowe drobiazgi zastępuje dodatkowy mebel. Innym rozwiązaniem jest umieszczenie rur w kanale instalacyjnym (wzdłuż ścian) tworzącym stopień o wysokości 20-30 cm, jednak z uwagi na większą estetykę oraz funkcjonalność częściej stosuje się ścianki instalacyjne. Podejście kanalizacyjne pod umywalki umieszcza się w ścianie z wylotem na wysokości około 50 cm od podłogi. Wylot rury do stojącej miski ustępowej i bidetu montuje się na wysokości około 15 cm. Pod brodzikiem i wanną wylot rury kanalizacyjnej trzeba ustalić wstępnie po prowizorycznym zamontowaniu syfonu i określeniu miejsca zlokalizowania odpływu z tych przyborów.

Instalacja elektryczna Planując instalację elektryczną, powinniśmy już mieć przemyślane oświetlenie łazienki, rozplanowane punkty świetlne i lokalizację włączników. Określenie wymagań funkcjonalnych jest niezbędne w procesie projektowania instalacji. Należy zdefiniować rodzaj oświetlenia i sposób jego włączania. W łazienkach popularne są kinkiety i niskonapięciowe oświetlenie halogenowe. Wymagają one transformatora, na który trzeba znaleźć miejsce i doprowadzić do niego niezbędne przewody. Musimy też zadecydować czy chcemy mieć w łazience elektryczne ogrzewanie podłogowe, przepływowy ogrzewacz wody, kocioł do podgrzewania wody, wannę z hydromasażem, pralkę czy wentylator. Dla wszystkich tych urządzeń trzeba określić i zaplanować odpowiednie zasilanie. Przewody elektryczne układa się w tynku lub pod tynkiem. W nowych instalacjach do wszystkich punktów trzeba prowadzić przewody trzyżyłowe, z których jeden jest przewodem ochronnym. W starych domach z instalacjami dwużyłowymi przewód ochronny można poprowadzić oddzielnie.
Stosowany w łazience osprzęt musi być szczelny – w izolujących obudowach. Zgodnie z przepisami, w strefie ochronnej wanny i kabiny prysznicowej, to znaczy w pasie szerokości 60 cm wokół tych urządzeń, nie wolno instalować żadnych gniazd elektrycznych. Poza tą strefą gniazda elektryczne powinny mieć bolce uziemiające i posiadać obudowy hermetyczne, a już z pewnością niewrażliwe na chlapnięcia wodą (tzw. bryzgoszczelne). Powyższe informacje są podstawowymi i niezbędnymi w procesie aranżacji wnętrz łazienek. Zatrudniany projektant wnętrz powinien posiadać tę wiedzę, gdyż projekty instalacji są nieodzowną częścią każdego projektu budowlanego, a co za tym idzie, mają ogromny wpływ na bezpieczeństwo oraz wygląd naszego pomieszczenia.
Kontynuując temat technicznej strony projektów wnętrzarskich, w kolejnym numerze opisywać będę instalację wodociągową oraz grzewczą w łazienkach.
Agnieszka Giszterowicz
Zobacz artykuł w wersji pdf pdf

Prenumerata Magazynu Instalatora

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij