ABC ogrzewania. Prawo i ogrzewanie


Reklama

Pompa ciepla Stiebel Eltron

Przepisy te są w miarę wpływu czasu zmieniane ze względu na nowe możliwości technologiczne budownictwa, nowe materiały i urządzenia do budowy, jak i wyposażenia budynków. W dniu 12 marca 2009 r. zostało wydane kolejne Rozporządzenie Ministra Infrastruktury zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 56/2009, poz. 461). Zawiera ono kilka istotnych zmian, o których, mimo, że upłynęły od ich wprowadzenia prawie 2 lata, war – to przypomnieć. Oczekiwania były i są jednak większe, ponieważ rozporządzenie w wielu kwestiach w dalszym ciągu nie określa jednoznacznie ostatecznych rozwiązań. Poniżej zostaną przedstawione i omówione zmiany odnoszące się do wyposażenia budynków w urządzenia grzewcze i związane z tym inne zagadnienia.
● Poziom terenu Zmianie uległa definicja „poziomu terenu”. Obecnie w §3, pkt 15 zapisano: „poziom terenu – należy przez to rozumieć przyjętą w projekcie rzędną terenu w danym miejscu działki budowlanej”. Poprzednio: „poziom terenu – rozumie się przez to rzędną projektowanego lub urządzonego terenu przed wejściem głównym do budynku, bądź jego samodzielnej części (klatki schodowej) niebędącym wyłącznie wejściem do pomieszczeń gospodarczych lub technicznych”. Według nowego zapisu, projektant decyduje, gdzie znajduje się poziom terenu, a nie wejście główne do budynku i jest to sensowne ujęcie tej kwestii. Ten zapis ułatwia m.in. lokalizację kotłowni na gaz płynny w budynku usytuowanym na terenie pochyłym. Kotłownia taka, wg przepisów, powinna znajdować się powyżej poziomu terenu. Jeśli więc wejście główne było po stronie wyższej, a kotłownia od strony niższej, to mimo zachowanych warunków bezpieczeństwa (swobodny wypływ gazu płynnego na zewnątrz budynku, w przypadku nieszczelności instalacji gazowej), taka lokalizacja kotłowni była sprzeczna z przepisami prawa. Obecnie właściwe usytuowanie będzie możliwe bez dodatkowych uzgodnień i decyzji odnośnego urzędu.
● Dezynfekcja wymagana Zmiany w §120, pkt 2, polegające na dodaniu ppkt 2a, podnoszą rangę bezpieczeństwa użytkowników ciepłej wody użytkowej podgrzewanej i gromadzonej w zasobnikach. Wzrosły wymagania dotyczące termicznej dezynfekcji wody użytkowej, w celu likwidacji bakterii Legionella, wywołującej groźne dla życia zakażenie, do którego dochodzi przez wdychanie skażonych oparów podczas kąpieli w wannie lub pod prysznicem. Po wejściu nowego przepisu, podczas dezynfekcja pieczna dla osób o w podeszłym wieku i zmniejszonej odporności na choroby. Uniwersalnym materiałem, spełniają- cym kryteria dla tego typu instalacji jest miedź. Materiał ten nie ulega korozji, a wtórne zanieczyszczenie wody spowodowane jest przechodzeniem jonów miedzi z powierzchni wewnętrznych przewodów do kontaktującej się z nim wody. Nad- mierny wzrost zawartości jonów miedzi w wodzie może spowodować zmianę smaku wody, lecz proces ten zachodzi, gdy ich zawartość w wodzie jest większa niż 5 mg Cu/l. Wartość ta jest możliwa do osiągnięcia, gdy powierzchnie wewnętrzne rury nie uległy procesowi pasywacji ( nie pokryje się ochronną warstwą tlenku, która przeciwdziała przechodzeniu jonów miedzi do wody) i woda przez długi okres czasu pozostaje w stagnacji wewnątrz instalacji. Czynnikiem zakłócającym proces tworzenia tej warstwy są zanieczyszczenia nanoszone z sieci zewnętrznej oraz pH wody poniżej 7.
Instalacje wody pitnej muszą być zaopatrzone na przewodzie zasilającym w filtr siatkowy, który nie przepuści zanieczyszczeń z sieci zewnętrznej lub ujęcia, w tym też produktów korozji, do instalacji w budynku. Zawartość miedzi w wodzie pitnej w granicach od setnych części mg/l do kilku mg/l Cu ma wpływ na właściwości zdrowotne (w Polsce Rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie wymagań dotyczących jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, woda do picia z instalacji miedzianych nie powinna zawierać więcej niż 2 mg/l Cu). Miedź jest niezbędnym do życia pierwiastkiem śladowym.
Niedobór miedzi w diecie może być przyczyną wielu chorób, gdyż miedź jest składnikiem wielu ważnych enzymów. Jony miedzi zawarte w wodzie pitnej płynącej w instalacji z miedzi mogą być dodatkowym źródłem zaopatrzenia w ten pierwiastek. Ponadto zabezpieczają one instalacje przed rozwojem bakterii z rodzaju Legionella i innych pasożytów. Istotną zaletą instalacji wody pitnej z miedzi jest możliwość przeprowadzenia dezynfekcji termicznej, w celu zwalczenia tej bakterii, bez żadnych negatywnych skutków dla trwałości instalacji. Instalacje z miedzi charakteryzują się długim czasem eksploatacji, który sięga nawet ok.100 lat. Warunkiem jest jednak właściwe zaprojektowanie i eksploatacja instalacji, które zapewnią trwałość i niezniszczalność warstwy tlenków zabezpieczających przed dalszym utlenianiem się miedzi.
Kazimierz Zakrzewski
Zobacz artykuł w wersji pdf pdf pdf

Prenumerata Magazynu Instalatora

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij