ABC wentylacji. Filtrowanie powietrza

Bardzo ważnymi składnikami instalacji wentylacyjnej w szpitalach, które należy stosować dla określonego układu wentylacyjnego lub klimatyzacji (kryterium czystości powietrza), są filtry powietrza wykonane zgodnie z normami: PN-EN 1886, EN 13053, PN-EN 779, ASHRAE 52.2-1999. Stosuje się następujące rodzaje filtrów:
* kasetonowy [EU 2]: – budowa: wielowarstwowa siatka metalowa, – zastosowanie: we wszystkich instalacjach wentylacyjnych i klimatyzacyjnych jako filtr wstępny przed filtrami wyższej skuteczności,
* kasetonowy [EU 4]: – budowa: filtr tkaninowy, tkanina z włókien syntetycznych,
– zastosowanie: jw. oraz jako ostateczny w pomieszczeniach o przeciętnych wymaganiach czystości oraz jako filtr wstępny przed filtrami o wyższej skuteczności,
* kieszeniowy [EU 4, EU 5]:
– budowa: filtry tkaninowe, kieszeniowe, długość kieszeni 200 lub 300 mm, tkanina z włókien syntetycznych,
– zastosowanie: jw.,
* kieszeniowy [EU 7]:
– budowa: filtr tkaninowy, kieszeniowy, długość kieszeni 600 mm, tkanina z włókien syntetycznych,
– zastosowanie: instalacje wentylacyjne i klimatyzacyjne o wysokich wymaganiach czystości jako ostatni stopień filtracji (szpitale, apteki),
* kieszeniowy [EU 9]: – budowa: filtr tkaninowy, kieszeniowy, długość kieszeni 600 mm, – zastosowanie: jw. oraz jako filtracja wstępna dla filtrów z węgla aktywowanego (pomieszczenia czyste, laboratoria farmaceutyczne, sale operacyjne). Filtry tej klasy mają sprawność 97% i należy je montować na instalacji wyciągowej z następujących pomieszczeń szpitalnych: – pracownie bakteriologiczne, w których występuje rozwiewanie bakterii, – boksy jałowe, pracownie bakteriologiczne, – pracownie płynów infuzyjnych, – filtry z węgla aktywowanego mają zastosowanie jako ostatni stopień filtracji powietrza nawiewanego do pomieszczeń I klasy czystości. Należy je montować w kanale wentylacyjnym, w odległości nie większej niż 3 m od nawiewnika. Uwaga! Należy zwracać uwagę na dokładność wykonania wymiennych elementów filtrów oraz na dokładność ich osadzania w obudowie (ramie) filtra. Stopień zabrudzenia filtrów musi być sygnalizowany przez presostat różnicy ciśnień – zlecana wymiana filtrów przy dP = 300 Pa. Oznaczenie filtrów znakiem EU oraz oznaczenie numeryczne ma znaczenie symboliczne, które ma na celu pokazanie zróżnicowania ich zastosowania i konstrukcji. Przystępując do projektowania wentylacji i klimatyzacji, należy pomieszczenia szpitalne pogrupować wg wymagań klas czystości. Do poszczególnych klas przypisać jeden z ww. sposobów filtracji powietrza nawiewanego. Rozróżnia się następujące klasy czystości pomieszczeń szpitalnych:
* I klasa – pomieszczenia o możliwie najwyższej aseptyce, maksymalny poziom bakterii do 70 szt./m3, (sale operacyjne wyokoaseptyczne – transplantacje, operacje serca, mózgu, ciężkie poparzenia, pracownie płynów infuzyjnych, sale łóżkowe na specjalne oparzenia).
* II klasa – pomieszczenia o niskim poziomie bakterii do 300 szt./m3 (sale operacyjne aseptyczne i septyczne, sale gipsu w zespole operacyjnym, sale intensywnej opieki medycznej, sale pooperacyjne, sterylizatornia w zespole pooperacyjnym, pomieszczenia przygotowania lekarzy i chorych przed operacją, komunikacja w zespole operacyjnym – strona czysta i brudna). W pomieszczeniach tej klasy należy tak zorganizować wymianę powietrza, aby otrzymać żądany układ ciśnień w stosunku do otaczających pomieszczeń i tak np.: – w sali operacyjnej: +20% (nadciśnienie), – w sali pooperacyjnej: +15% (nadciśnienie), – brudne pomieszczenia w stosunku do części czystej: -5% (podciśnienie),
* III klasa – pomieszczenia o normalnym poziomie bakterii do 700 szt./m3 (sale porodowe, zabiegowo-operacyjne, gipsownie w dziale pomocy doraźnej, centralna sterylizatornia, sale: endoskopii, światłolecznictwa, elektrolecznictwa, RTG, punkty krwiodawstwa, pracownie hydroterapii itp.). Uwaga! 1. W niektóry pomieszczeniach zaliczanych do klas I i II na wlotach i wylotach powietrza należy montować klapy zwrotne-zamykające, które uniemożliwią ruch powietrza przy nieczynnej instalacji wentylacyjnej. 2. W niektórych przypadkach należy stosować filtry o sprawności >97% w otworach wywiewnych. Ich zadaniem jest uniemożliwienie przedostawanie się pyłów z bakteriami z pomieszczeń skażonych do pomieszczeń aseptycznych z kanałów przy nieczynnej wentylacji.
Dorota Węgrzyn
Zobacz artykuł w wersji pdf pdf pdf

 

Prenumerata Magazynu Instalatora

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij