I tak, np. do sali operacyjnej muszą być „przyłączone”: komunikacja „czysta” i „brudna”, łączące odpowiednie pomieszczenia bloku operacyjnego, tj. przygotowalnię, wstępną dezynfekcję bielizny, sterylizację narzędzi (jeśli nie ma centralnej sterylizacji), pomieszczenie przygotowania lekarzy, umywalnię, pokoje pooperacyjne, pomieszczenia anestezjologiczne. Tych pomieszczeń może być więcej ze względu na postępujący rozwój technik operacyjnych. Często w szpitalach działają ogólnodostępne, specjalistyczne przychodnie, laboratoria oraz apteki. Każda z tych działalności wymaga oddzielnego projektu wentylacji, jeśli taki jest wymagany, i musi brać udział w całościowym bilansie powietrza budynku szpitalnego. Bywa i tak, że w obiektach szpitalnych powstają zespoły pomieszczeń przeznaczone na wynajem i w takich przypadkach podstawą do wynajęcia jest przedstawienie projektu wentylacji lub klimatyzacji w celu wyeliminowania niekorzystnej dla całego obiektu równowagi cieplnej i powietrznej. Podstawą do obliczenia ilości powietrza wentylacyjnego jest bilans ciepła, ilość wilgoci i zanieczyszczenia mogące mieć wpływ na jakość powietrza. Sugerowane krotności powietrza w pomieszczeniach szpitalnych, podawane w specjalistycznej literaturze, służą jedynie do porównania wyników obliczeń na podstawie bilansów ciepła i wilgoci. Każdy z oddziałów szpitalnych ma swoją specyfikę i należy go traktować indywidualnie, ponieważ wymagania utrzymania parametrów powietrza wewnętrznego są bardzo różne. Inne wymagania dotyczą również prędkości powietrza, miejsca usytuowania nawiewników i wywiewników, ilości powietrza wywiewanego z różnych punktów pomieszczenia. Całość tych założeń do projektowania szpitala ma doprowadzić do ustalenia stanu równowagi w konkretnym oddziale szpitalnym, a w efekcie do stanu równowagi powietrznej w całym budynku szpitalnym. W obiektach służby zdrowia wentylowane i klimatyzowane pomieszczenia dzielą się na pomieszczenia z przewidywanym podciśnieniem i pomieszczenia z przewidywanym nadciśnieniem.
Oznacza to, że zostaje ustalony kierunek przepływu powietrza, który uzyskuje się dzięki odpowiedniemu stosunkowi ilości powietrza nawiewanego do ilości powietrza wywiewanego. Średnio wynosi on: dla podciśnienia 0,8-0,9, dla nadciśnienia 1,1-1,2.
Do pomieszczeń z wymaganym podciśnieniem zalicza się: radiologię, fizykoterapię, hydroterapię, pracownie i laboratoria wszystkich typów, anatomię patologiczną, dezynfektornię, sterylizatornie – strona „brudna”, węzły sanitarne, szatnie, zespoły gospodarcze. Do pomieszczeń z wymaganym nadciśnieniem zalicza się: sale operacyjne, anestezyjne, porodowe, trakty operacyjne, sale wysokosterylne, sale łóżkowe specjalne, dezynfektornie i sterylizatornie – strona „czysta”. W większości oddziałów występuje znaczna przewaga pomieszczeń o wymaganym podciśnieniu, co powoduje, że mogą wystąpić następujące zjawiska:
* zachwianie równowagi cieplnej, jeśli uzupełnienie niedoboru powietrza będzie odbywało się na drodze infiltracji powietrza zewnętrznego,
* międzyoddziałowe ruchy powietrza spowodowane uzupełnieniem niedoboru powietrza drogą infiltracji z sąsiednich pomieszczeń i oddziałów,
* przeciągi w korytarzach i klatkach schodowych, które mogą wywołać zagrożenie infekcji wewnątrzszpitalnej poprzez przenoszenie pyłów i bakterii z oddziału do oddziału.
Reasumując, dla prawidłowego działania wentylacji i klimatyzacji szpitala należy: – wykonać bilans ciepła dla całego szpitala, który stanowić ma sumę bilansów ciepła każdego z oddziałów, oprócz komunikacji (k=5), przyjmując następujące parametry powietrza wewnętrznego dla pomieszczeń: 1. I i II klasy czystości: – dla lata – tp = +20 do +25oC, wilgotność względna: 40-60%, – dla zimy – tp = +25oC, wilgotność względna: 40-60%, 2. III klasy czystości: – dla lata – tz obliczeniowe +5oC, – dla zimy – +20 do +25oC, wilgotność względna: 40-65%. 3. biurowych, pomocniczych i gospodarczych – takie jak dla tego typu pomieszczeń w budownictwie ogólnym. Pomieszczenia i obiekty zakwalifikowane do I i II klasy czystości nie są trudne do zaprojektowania wentylacji lub klimatyzacji. Większą trudność stwarzają niektóre pomieszczenia i obiekty zakwalifikowane do III klasy czystości, tj. sale służące diagnostyce i lecznictwu, takie jak: hydroterapia, kąpiele różnego rodzaju, RTG, magazyny chemiczne, anatomia patologiczna z całym kompleksem pomocniczych pomieszczeń. Anatomia patologiczna jest szczególnym oddziałem i należy tam utrzymywać podciśnienie ok. 15% w stosunku do otoczenia ze względu na występowanie silnych woni oraz utrzymywać temperatury: latem tz +5oC lub w zależności od potrzeb ok. +16oC (chłodzenie), zimą od +16 do +20oC w zależności od działalności prowadzonej w pomieszczeniu. Bez względu na wielkość i rangę szpitala wentylacja i klimatyzacja musi być zaprojektowana wg tych samych zasad. Ważne jest, w procesie projektowania szpitala, aby przewidzieć jego działalność na określony czas, z czym wiążą się: remonty, czyszczenie lub ewentualna wymiana instalacji wentylacyjnej w celu niedopuszczenia do skażenia wnętrza szpitala.
Dorota Węgrzyn
ekspert Krzysztof Nowak Uniwersal
Zobacz artykuł w wersji pdf pdf pdf

 

Prenumerata Magazynu Instalatora

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij