ABC ogrzewania i wentylacji. Montaż kurtyn

Kurtyny (bariery) powietrzne stały się w ciągu ostatnich lat nieodzownym elementem wyposażenia sklepów, restauracji, hoteli, magazynów i innych budynków, których drzwi (nierzadko automatyczne) – ze względu na częste ich używanie – są przez długi czas otwarte. Wszyscy przyzwyczaili się już do podmuchu powietrza, który wita ich u wejścia do supermarketu.
Rolą kurtyn jest stworzenie niewidzialnej bariery poprzez wygenerowanie silnego strumienia powietrza w pobliżu płaszczyzny otworu drzwiowego. Bariera ta – dzięki znacznemu ograniczeniu wymiany powietrza pomiędzy pomieszczeniem i otoczeniem budynku – istotnie zmniejsza straty ciepła lub chłodu (zależnie od przeznaczenia pomieszczenia), redukując koszty ich wytworzenia. Ponadto omawiane urządzenia utrudniają dostęp owadów, zanieczyszczeń czy nieprzyjemnych zapachów do budynku. Większość z nich to produkty proste w doborze i montażu. Niestety, owa prostota jest najczęściej przyczyną zbyt pobieżnego traktowania tematu ich instalacji, a w efekcie sporej ilości błędów, które skutkują niewłaściwym funkcjonowaniem barier powietrznych. Na co zwracać uwagę, dokonując wyboru odpowiedniego rozwiązania? Jakich błędów unikać przy montażu? Na początku należy sprawdzić, jaką powierzchnią do zamontowania urządzenia dysponuje dane pomieszczenie i przewidzieć odpowiednią konstrukcję mocującą oraz wariant instalacji: ścienny lub sufitowy (odsłonięty lub ukryty w suficie podwieszanym). Bariery powietrzne są przystosowane do różnych maksymalnych wysokości drzwi (co jest określane przez ich producenta) i muszą być dobierane tak, aby strumień powietrza „obsługiwał” cały ich wymiar. Również szerokość urządzenia musi być dobrana w sposób, który powstrzyma „ucieczkę” ciepła lub chłodu bokiem. Szerokość ta powinna nieco przekraczać rozmiar otworu drzwiowego. Pomocne są tu również kurtyny do zabudowy modułowej (rys.). Ponadto trzeba pamiętać, że zamontowanie urządzenia zbyt daleko od drzwi będzie skutkowało tym samym, co dobranie bariery o zbyt małej szerokości. Nie można również zamontować urządzenia w taki sposób, by zasysało zimne powietrze zewnętrzne. Należy też upewnić się, że zainstalowana bariera powietrzna nie będzie zasłaniała elementów z jakichś względów istotnych (np. czujniki drzwi automatycznych, oznaczenia drogi ewakuacyjnej) oraz czy nie będzie blokowała otwierających się drzwi.
Przed wyborem typu kurtyny należy zastanowić się, czy strumień powietrza powinien być ogrzewany (brak nieprzyjemnego odczucia zimnego podmuchu, ogrzanie zewnętrznego powietrza, które zdoła „przedrzeć” się przez barierę). Jeśli tak, to czy jest możliwość podłączenia urządzenia do instalacji centralnego ogrzewania (wariant z nagrzewnicą wodną). Jeśli nie ma takiej możliwości, należy zastosować wariant z nagrzewnicą elektryczną. Należy też upewnić się, czy producent przewiduje możliwość współpracy urządzenia z drzwiami automatycznymi, jeżeli jest taka potrzeba. Kurtyny uzyskują największą wydajność, gdy ciśnienie w pomieszczeniu jest takie samo jak na zewnątrz. Dlatego też, jeśli pracuje w nim wentylacja wyciągowa, aby nie doprowadzić do zakłócenia pracy urządzenia, należy przewidzieć również wentylację nawiewną dla wyrównania ciśnień. Ponieważ wentylator bariery powietrznej generuje dźwięk o pewnym natężeniu, powinno się porównać jego poziom (podawany przez producenta) z dopuszczalnymi normami określonymi dla danego typu pomieszczenia. Są obiekty, w których wyjątkowo ważną rolę odgrywa estetyka (lub wręcz wyszukane wzornictwo) urządzeń zamontowanych w pomieszczeniach. Rozwiązaniem mogą tam być wspomniane już kurtyny schowane w suficie podwieszanym. Warto też w takim przypadku „rozejrzeć” się po rynku instalacyjnym za specjalnymi wykonaniami produktów w wariancie tzw. architektonicznym. Na zakończenie warto zwrócić uwagę na fakt, iż zadaniem kurtyn powietrznych jest ograniczenie wpływu czynników zewnętrznych na środowisko pomieszczeń. Nie są one jednak w stanie zupełnie odizolować od siebie światów: wewnętrznego i zewnętrznego. Część powietrza i zanieczyszczeń z zewnątrz zawsze zdoła przedostać się do budynku. Nawet niektóre owady opracowały już technikę pokonywania takich barier – jeśli nie da się przelecieć przez strumień powietrza, trzeba „wylądować” i zmierzyć się z nim „na piechotę”.
Gabriel Grabowski
Rys. Montaż modułowy kurtyn powietrznych. Fot. Zamontowana pionowo kurtyna powietrzna w wykonaniu architektonicznym. Ilustracje z archiwum firmy Glen Dimplex.
Zobacz artykuł w wersji pdf pdf pdf

 

Prenumerata Magazynu Instalatora

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij