ABC klimatyzacji. Woda lodowa (3)

Nasuwa się w tym momencie uwaga dotycząca zamiany agregatów wody lodowej. Zaprojektowana instalacja do agregatu z tzw. płynną regulacją wydajności chłodniczej będzie prawdopodobnie źle współpracowała z agregatem o regulacji skokowej. Nominalne (katalogowe) temperatury wody lodowej, podczas pracy agregatu z nominalną wydajnością chłodniczą, to 7°C na wylocie z agregatu (zasilaniu chłodnic) i 12° na powrocie do agregatu. Sygnałem regulującym wydajność chłodniczą agregatu jest temperatura wody powrotnej i to ona jest stabilizowana. Jeśli zapotrzebowanie chłodu będzie niższe od nominalnej wydajności chłodniczej agregatu, agregat zmniejszy ją, a w efekcie woda na wylocie z niego będzie miała nie 7°C, a na przykład 10°C. Klimakonwektor zasilany wodą o temperaturze 10°C będzie miał mniejszą wydajność chłodniczą niż przy wodzie o temperaturze 7°C, przez co może okazać się, że jest nieskuteczny w chłodzeniu pomieszczenia. By uniknąć tego zjawiska, stosuje się jedno z następujących rozwiązań:
* dobiera się klimakonwektory (chłodnice w centralach) na parametry wody lodowej 10/15°C,
* dobiera się agregat na parametry wody lodowej 5/10°C (należy pamiętać o zapewnieniu właściwego przepływu wody lodowej przez agregat, temperatura zadziałania zabezpieczenia przeciwzamrożeniowego w agregatach to zwykle 4°C),
* wykorzystuje się agregaty wody lodowej z płynną regulacją wydajności chłodniczej i możliwością jej zmiany w funkcji wody opuszczającej agregat.
Jeśli agregat będzie współpracował z belkami chłodzącymi lub chłodzeniem ściennym, instalację należy zaprojektować na wyższe temperatury pracy agregatu, tak aby zapobiec spadkowi temperatury elementów chłodzących poniżej punktu rosy. Wyboru cieczy pośredniej dokonuje się w zależności od stopnia narażenia jej na zamarznięcie. Jeśli część instalacji wody lodowej oraz parownik agregatu wody lodowej znajdują się na zewnątrz budynku, w przypadku wyłączenia pompy obiegowej w okresie wystąpienia mrozów, temperatura cieczy w tych rurach oraz parowniku może spaść poniżej 0°C. Jeśli cieczą będzie woda – może zamarznąć, doprowadzając do pęknięć rur i armatury. Można zarówno armaturę, jak i parownik zaopatrzyć w elektryczne maty grzejne. Często jest to opcjonalne wyposażenie agregatów wody lodowej, które w takich wypadkach utrzymywać będą temperaturę cieczy powyżej 0°C. Jednak w przypadku awarii zasilania grzałki nie będą wydzielały energii cieplnej i ciecz zamarznie. Innym sposobem jest odpowiednie poprowadzenie rur instalacji wody lodowej oraz zaopatrzenie jej i parownika agregatu w elektrozawory o stanie normalnie otwartym. W przypadku zaniku napięcia elektrozawory otworzą się, pozwalając na swobodny wypływ cieczy z rur, pomp i parownika, nim ta zamarznie. Wadą takiego rozwiązania jest fakt, że nawet krótki zanik napięcia elektrycznego spowoduje zrzut cieczy z instalacji i konieczność późniejszego jej napełnienia. Często klimatyzacja wykorzystywana jest tylko w okresie letnim, można więc spuszczać ciecz z instalacji po okresie letnim i napełniać instalację wiosną. Sposób jest bardzo prosty, niestety trudny do zapamiętania dla użytkowników. By mieć pewność, że ciecz w instalacji nie zamarznie, a przy tym nie poświęcać zbytniej uwagi obsłudze instalacji, stosuje się agregaty wewnętrzne lub ciecz o obniżonej krzepliwości. W praktyce w układach klimatyzacyjnych jako płyny o obniżonej krzepliwości stosuje się glikole, etylenowy i propylenowy, a także ich pochodne: ergolid A i ergolid Eco. Należy przy tym pamiętać o kilku aspektach:
* Roztwory glikolu zwiększają opory przepływu w instalacji (w zależności od stężenia około 20÷50%).
* Roztwory glikoli są dużo bardziej penetrujące od wody, szczelna instalacja pracująca na wodzie wodociągowej może przeciekać po napełnieniu roztworem glikolu.
* Glikol etylenowy jest toksyczny, nie wolno go stosować w instalacjach przemysłu spożywczego.
* Glikol propylenowy intensywnie się pieni, instalacje napełnione jego roztworami często wymagają instalacji odwadniaczy hydrodynamicznych.
Spotykane są również instalacje wody lodowej, w których stosowane są solanki, a także roztwory alkoholu metylowego i etylowego.
Piotr Celmer
Zobacz artykuł w wersji pdf pdf pdf

 

Prenumerata Magazynu Instalatora

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij