ABC wentylacji. Nawiew kontrolowany


Reklama

Wilo pomaganie przez serwisowanie

Norma PN-83/B-03430/Az3:2000 w precyzyjny sposób wyszczególnia wartości strumieni powietrza w budynkach mieszkalnych zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej, dopuszczając do stosowania w budynkach do dziewięciu kondygnacji wentylację grawitacyjną lub mechaniczną, natomiast w budynkach wyższych wentylację mechaniczną wywiewną lub nawiewno-wywiewną. W samym sformułowaniu dopuszczenia stosowania odpowiedniego rozwiązania nacisk jest położony na wentylację wywiewną z umniejszeniem roli odpowiednio właściwie zorganizowanego nawiewu, który z zasady nie powinien wprowadzać zakłóceń w termice pomieszczenia i musi umożliwić realizację usunięcia zużytego powietrza przez dostarczenie zamiennej ilości świeżego powietrza do pomieszczenia w zamian za powietrze zużyte odciągane przez wywiew i przewody dymowo-spalinowe w analogicznym ściśle określonym czasie działania.
Strumień objętości powietrza wentylacyjnego w budynku mieszkalnym jest określony przez sumę strumieni powietrza usuwanego z pomieszczeń pomocniczych. W tabeli zestawiono normatywne ilości powietrza usuwanego z tych pomieszczeń. Właściwie zorganizowana wentylacja powinna zapewnić doprowadzenie powietrza do pokoi oraz kuchni z oknem zewnętrznym oraz usuwanie zużytego powietrza z kuchni, łazienki, oddzielnego ustępu, pomieszczenia bezokiennego składzika, garderoby, pokoju oddzielonego od tych pomieszczeń więcej niż dwojgiem drzwi, pokoju znajdującego się na wyższym poziomie w wielopoziomowym domu jednorodzinnym lub wielopoziomowym mieszkaniu domu wielorodzinnego.
W mieszkaniach wyposażonych w paleniska na paliwo stałe, kominki lub gazowe podgrzewacze wody z grawitacyjnym odprowadzeniem spalin może być stosowana wentylacja grawitacyjna lub mechaniczna wentylacja nawiewno-wyciągowa. Przy czym norma nie precyzuje sposobu rozwiązania technicznego takiej wentylacji mechanicznej, która by w prawidłowy sposób, bez zakłóceń w wentylacji pozostałych pomieszczeń, realizowała postawione zadanie dostarczenia i usunięcia powietrza wentylacyjnego. W związku z tym, dla zachowania bezpieczeństwa użytkowania pomieszczeń, nie pozostaje nic innego jak stosowanie wentylacji grawitacyjnej podlegającej procesowi samoregulacji w zależności od obciążenia cieplnego pomieszczenia i deregulacji wywołanej niestarannym jej wykonaniem i czynnikami pogodowo-klimatycznymi. Norma nie precyzuje jednoznacznie wymagań ilościowych powietrza świeżego niezbędnego do procesu spalania paliw i sposobu doprowadzenia powietrza do pomieszczenia. Zagadnienie problemu wentylacji musi w całości znaleźć swoje miejsce w procesie projektowania obiektu i jego realizacji zgodnie z pozostałymi normatywami w zakresie ogrzewania obiektu, inwencji twórczej i odpowiedzialności projektanta.
Propozycja stosowania nawiewów i ich rozwiązań przez zastosowanie odpowiednich szczelin i otworów w stolarce drzwiowej i okiennej lub otworów w przegrodach z precyzyjnym ustaleniem przepływów przez otwory przy ściśle określonej wartości spadku ciśnienia na otworze jest wyłącznie informacją o możliwości stosowania takich rozwiązań bez gwarancji ich prawidłowego działania i funkcjonowania w warunkach rzeczywistych rozpatrywanego obiektu budowlanego.
Oprócz ogólnych wymagań normatywnych w ocenie ilości powietrza wentylacyjnego usuwanego i dostarczanego do pomieszczenia należy uwzględnić tzw. procesy technologiczne realizowane w pomieszczeniach, które polegają na spalaniu paliw energetycznych, gazów, oleju czy też paliwa stałego (węgla). Rzeczywiste zapotrzebowanie powietrza do procesu spalania określone jest zależnością:
L = l * Lt [Nm3/Nm3] – gaz, [Nm3/kg] – węgiel,
gdzie:
l – nadmiar powietrza (1,3 – gaz; 1,7 –węgiel),
Lt – teoretyczne zapotrzebowanie ilości powietrza.
Aby budynek funkcjonował w sposób prawidłowy pod względem procesu wentylacji, w pierwszej kolejności, oprócz organizacji odpowiedniego układu przewodów wywiewnych i wentylacji wyciągowej grawitacyjnej czy też mechanicznej, musi być uwzględniony i właściwie zorganizowany system nawiewu i to w pierwszej kolejności do tych pomieszczeń, gdzie mamy do czynienia z procesem spalania. Korzystanie z rozwiązań otworowo-szczelinowych zaproponowanych w normie jest mało efektywne i bezkrytyczne ich stosowanie i opieranie się na ich prawidłowym działaniu jest inżynierskim nadużyciem, a generalnie rozwiązania te wprowadzają dyskomfort termiczny w budynku w czasie okresu zimowego i odczucie braku wentylacji w czasie lata i w okresach przejściowych.
Jan Chochla
Zobacz artykuł w wersji pdf pdf pdf

Prenumerata Magazynu Instalatora

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij