Mieszkaniowe wymiennikowe stacje ciepła. Skrzynka na ciepło

W zależności od wersji wykończenia zabudowa mieszkaniowych stacji wymiennikowych może być zewnętrzna lub wewnętrzna. Przy zabudowie zewnętrznej stacja montowana jest na ścianie: wykonanie natynkowe, analogicznie jak kocioł gazowy. Przy zabudowie wewnętrznej stacja może być wbudowana w przestrzeń szachtu instalacyjnego z podłączeniem do pionów instalacyjnych wody zimnej i centralnego ogrzewania (tzw. wykonanie podtynkowe). W obu przypadkach pomiar strumienia ciepła i pobranej wody realizowany jest w szafce przyłączeniowej, która dostępna jest od strony klatki schodowej lub komunikacji ogólnej danej kondygnacji. W szafce przyłączeniowej znajduje się dodatkowo armatura odcinająca i regulacyjna, łącząca piony instalacji grzewczej i wody zimnej ze stacjami wymiennikowymi mieszkań.

Na klatce schodowej

Mieszkaniowe stacje wymiennikowe mogą być montowane przy pionach instalacji sanitarnych w komunikacji ogólnej lub w klatkach schodowych. Wówczas stacje wyposażone są dodatkowo w liczniki ciepła i wody pitnej. Często ciągi instalacyjne zabudowywane są płytami kartonowo-gipsowymi z drzwiczkami rewizyjnymi umożliwiającymi dostęp do urządzeń pomiarowych i elementów stacji wymiennikowych. Rozwiązanie to pozwala na łatwiejszą aranżację mieszkania, bez konieczności rezerwacji miejsca na zabudowę stacji oraz obszaru do jej serwisowania. Zabudowa stacji na klatkach schodowych pozwala na wykorzystanie już istniejącej przestrzeni instalacyjnej szachów instalacyjnych i redukcję konieczności stosowania szafek pomiarowych. Opomiarowanie i podłączenie do pionów centralnego ogrzewania i wody zimnej jest realizowane w ramach stacji wymiennikowych. Jako przestrzeń serwisowa wykorzystywana jest przestrzeń klatki schodowej. Zabudowa stacji wymiennikowych na klatach schodowych lub komunikacji ogólnej ma jeszcze jedną istotną zaletę – pozwala na swobodny dostęp służb technicznych i serwisowych do konserwacji i odczytu zużycia mediów, bez konieczności wchodzenia do mieszkań. Rozwiązanie to nie komplikuje życia mieszkańców i pracy służb technicznych obiektu. Ze względów geometrycznych i hydraulicznych montuje się do czterech stacji w obrębie jednej kondygnacji, dla jednego pionu instalacyjnego. W zależności od wysokości kondygnacji mogą być dwie lub trzy stacje posadowione w pionie. Rysunki 1 i 2 przedstawiają przykładowe sposoby zabudowy. Należy zwrócić uwagę, aby wpięcia do pionu były typu trójnikowego. Nie należy stosować czwórników lub trójników położonych zbyt blisko siebie. Wpięcie naprzemiennie stacji wymiennikowych zbyt blisko siebie powoduje duże opory hydrauliczne. Należy także zwrócić uwagę na to, aby średnica wewnętrzna przewodu łączącego pion ze stacją nie była mniejsza od średnicy przyłącza. W przypadku rur miedzianych średnica przewodu nie powinna być mniejsza niż f20. Trzeba wiedzieć, iż stacje pracują z dużą zmiennością rozbioru ciepłej wody użytkowej. Każde dodatkowe zaoponowanie powoduje zmniejszenie wydajności chwilowej.
W przypadku dłuższych niż dopuszczalne przez producenta przewodów łączących piony instalacji centralnego ogrzewania i wody pitnej ze stacją należy zwiększyć ich średnice. Każde tego rodzaju odstępstwo należy przedłożyć projektantowi do akceptacji.

Podłączanie podejścia

Przy wykonywaniu połączenia podejścia z pionem instalacji centralnego ogrzewania należy stosować systemowe trójniki do wspawania. Połączenia trójnika z rurą należy wykonywać jako spawane doczołowo. W przypadku pionów z miedzi dopuszcza się trójniki „wyciągane” na montażu. Należy unikać wspawywania lub wlutowywania rur do otworu w pionie. Takie rozwiązanie powoduje przewężenie pionu oraz dodatkowe opory hydrauliczne przy zasilaniu stacji. W przypadku pionów z rur z tworzywa sztucznego i podejść z rur z tworzywa sztucznego łączonego na zaprasowywanie lub zgrzewanie należy zwrócić uwagę na średnice przelotowe w kształtkach, takich jak trójniki i kolana. Należy liczyć się ze znacznymi przewężeniami przekroju przepływu w stosunku do średnicy wewnętrznej rury. W takim przypadku należy zastosować odejście trójnikowe i rurę podejścia o średnicy większej o jedną wielkość.

O tym pamiętaj!

Należy pamiętać o konieczności wykonania izolacji cieplnej rur łączących stacje wymiennikowe i pion zgodnie z obowiązującymi przepisami wraz z izolacją połączeń i kształtek. Technologię izolacji należy dopasować do możliwości jej zabudowy. Oprócz przepisów prawa budowlanego i norm należy przestrzegać również warunków przyłączania do lokalnych zakładów wodociągowych oraz instrukcję montażu i eksploatacji zawartych w DTR stacji. Pomieszczenie, w którym będzie eksploatowana stacja, powinno być wolne od korozji, zaś samo miejsce montażu powinno zapewnić wolny dostęp do przeprowadzania koniecznych prac konserwacyjnych lub naprawczych. Minimalna temperatura na zasilaniu powinna wynosić 60°C, a maksymalna 80°C. Na wejściu do stacji dozwolone jest maksymalne ciśnienie 6 barów dla instalacji grzewczej oraz wody pitnej. Maksymalna różnica ciśnień po stronie instalacji centralnego ogrzewania nie powinna być większa niż 0,5 bara. Ponadto należy zwrócić uwagę na fakt, że rury podejść muszą mieć odporność na temperaturę 95°C. Przedstawione wymagania stawiane są przez większość producentów stacji wymiennikowych.
Przedmiotem następnego artykułu będą zasady wymiarowania i doboru stacji wymiennikowych.
Grzegorz Ojczyk
Zobacz artykuł w wersji pdf pdf pdf

Prenumerata Magazynu Instalatora

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij