ABC ogrzewania obiektów wielkokubaturowych. Ciepło w hali

Wśród dostępnych sposobów ogrzewania obiektów wielkokubaturowych można wyróżnić trzy podstawowe rozwiązania:

* niezależne ogrzewanie i wentylacja,

* zintegrowane ogrzewanie z wentylacją poprzez centrale bezkanałowe,

* zintegrowane ogrzewanie z wentylacją poprzez centrale oraz system kanałowy.

W pierwszym przypadku ogrzewanie realizowane jest poprzez nagrzewnice stacjonarne, promienniki ciepła lub podwieszane aparaty grzewczo-wentylacyjne. Wentylacja realizowana jest w takiej sytuacji najczęściej grawitacyjnie, poprzez wywietrzaki dachowe, rzadziej mechanicznie w układzie nawiewno-wywiewnym z podgrzewaniem lub wywiewnym. Wyjątek stanowią obiekty, w których realizowana jest specjalistyczna produkcja wymagająca stosowania miejscowych odciągów, np. w stolarniach, warsztatach samochodowych itp.

Aparaty grzewcze pracują zwykle na powietrzu obiegowym – wewnętrznym, jednak możliwe jest doprowadzenie powietrza świeżego do aparatu poprzez kanały wentylacyjne przy zastosowaniu komory mieszania.

Aparat może być wyposażony w regulowaną kierownicę zapewniającą rozdział powietrza w wybranych kierunkach.

Aparaty standardowo składają się z następujących elementów:

* nagrzewnicy wodnej (rzadziej elektrycznej),

* wentylatora,

* obudowy z blachy stalowej.

Urządzenia lokalizowane są zwykle w górnej części hal – podwieszane lub na konstrukcjach wsporczych mocowanych do ścian.

Innym sposobem ogrzewania i wentylowania pomieszczeń wielkokubaturowych są centrale bezkanałowe. Urządzenia tego typu są przeznaczone do obiektów o większych kubaturach, które nie posiadają przeszkód wewnętrznych oraz ścian działowych, tj. hal produkcyjnych, magazynów, hal sprzedaży, sal gimnastycznych.

Aby móc zastosować centralę bezkanałową, pomieszczenie obsługiwane musi być zlokalizowane w budynku tak, aby bezpośrednio nad nim znajdował się dach (pomieszczenie w budynku parterowym, ostatnia kondygnacja budynku wielopoziomowego).

Centrala bezkanałowa składa się z dwóch jednostek, które stanowią jedną całość:

* jednostka zewnętrzna montowana na dachu wentylowanego obiektu,

* jednostka wewnętrzna (podstropowa) umieszczona wewnątrz wentylowanego pomieszczenia.

Urządzenia wyposażone są w zestaw przepustnic regulacyjnych, dzięki czemu można realizować rożne tryby pracy centrali oraz odzysk ciepła w przypadku wentylacji.

Standardowo odzysk ciepła realizowany jest poprzez:

* recyrkulację,

* wymiennik krzyżowy.

Centrale bezkanałowe podczas ogrzewania i wentylacji mogą pracować w następujących trybach pracy:

* z recyrkulacją i nagrzewnicą:

– wentylacja z ogrzewaniem i recyrkulacją,

– wentylacja z recyrkulacją bez ogrzewania,

– wentylacja bez recyrkulacji i ogrzewania,

– pełna recyrkulacja z ogrzewaniem.

* z wymiennikiem krzyżowym i nagrzewnicą:

– wentylacja z ogrzewaniem i odzyskiem ciepła,

– wentylacja z odzyskiem ciepła bez ogrzewania,

– wentylacja bez odzysku ciepła i ogrzewania,

– pełna recyrkulacja z ogrzewaniem.

Trzecim sposobem organizacji ogrzewania i wentylacji w budynkach wielkokubaturowych jest kanałowy system nadmuchowy, współpracujący z jednostką centralną, najczęściej centralą wentylacyjno-klimatyzacyjną, umożliwiającą rozbudowaną obróbkę powietrza łącznie z chłodzeniem. Tego typu rozwiązanie jest stosowane zwłaszcza w obiektach podzielonych na strefy, tam gdzie wymagane jest utrzymanie określonych parametrów powietrza i gdzie ważne są względy estetyczne (np. centra handlowe).

W celu uzyskania odpowiedniego efektu ogrzewania lub chłodzenia, ważne by system miał odpowiednio zaprojektowany rozdział powietrza. Zwykle nawiew w tej sytuacji następuje poprzez nawiewniki szczelinowe lub dysze dalekiego zasięgu, które umożliwiają skuteczną dystrybucję powietrza przy dalekich odległościach i wysokościach oraz zmiennej temperaturze powietrza nawiewanego.

Dobrym rozwiązaniem jest dysza z siłownikiem bimetalicznym, który reagując na zmiany temperatur, zapewnia odpowiedni zasięg i kierunek strugi powietrza.

Bez względu na wybór rozwiązania zaleca się stosowanie zabezpieczeń ograniczających straty ciepła, uwzględniających specyfikę obiektu. Przykładem takiego rozwiązania są kurtyny powietrzne, które stosowane są na szeroką skalę nie tylko w obiektach wielkokubaturowych.

Sławomir Mencel
Zobacz artykuł w wersji pdf pdf pdf

Prenumerata Magazynu Instalatora

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij