ABC wentylacji. Przejścia ewakuacyjne

Zobacz artykuł w wersji pdf pdfpdfpdf

Długość przejść ewakuacyjnych dla poszczególnych stref pokazano w tabeli.

Długości podane w tabeli mogą być powiększone pod warunkiem ochrony:

– strefy pożarowej stałymi, wodnymi, samoczynnymi urządzeniami gaśniczymi – o 50%,

– drogi ewakuacyjnej samoczynnymi urządzeniami oddymiającymi uruchamianymi za pomocą systemu wykrywania dymu – o 50%.

Dodatkowo do danych w tabeli należy dodać interpretację:

– dla strefy PM o Q > = 500 MJ/m2, dla budynku o więcej niż jednej kondygnacji oraz budynku o jednej kondygnacji nadziemnej bez względu na wielkość obciążenia ogniowego – 100 m,

– dla strefy PM o Q < = 500 MJ/m2, w budynku o więcej niż jednej kondygnacji nadziemnej – 75 m.

* Jak mierzyć długość dojścia ewakuacyjnego?

Długość dojścia ewakuacyjnego, od wyjścia z pomieszczenia na to dojście do wyjścia do innej strefy pożarowej lub na zewnątrz, mierzy się wzdłuż osi dojścia. W przypadku zakończenia tej drogi przedsionkiem przeciwpożarowym długość tę mierzy się do pierwszych drzwi tego przedsionka. Za wyjście do innej strefy pożarowej uważa się wyjście do obudowanej klatki schodowej, zamykanej drzwiami o klasie odporności ogniowej co najmniej EI 30, wyposażonej w urządzenie zapobiegające zadymieniu lub służące do usuwania dymu. W przypadku budynku wysokiego (W) i wysokościowego (WW) dopuszcza się wykonanie klatek schodowych stanowiących drogę ewakuacyjną wyłącznie dla stref pożarowych ZL-IV, bez przedsionków oddzielających je od poziomych dróg komunikacji, jeżeli:

a) każde mieszkanie lub pomieszczenie jest oddzielone od poziomej drogi komunikacji ogólnej drzwiami o klasie odporności ogniowej co najmniej EI 30,

b) klatki schodowe są zamykane drzwiami dymoszczelnymi,

c) klatki schodowe są wyposażone w urządzenia zapobiegające zadymieniu lub samoczynne urządzenie oddymiające uruchamiane za pomocą systemu wykrywania dymu.

Uwaga! Przedsionek powinien być wentylowany niezależnie, co najmniej grawitacyjnie.

* Jeszcze o wyjściach

Pomieszczenie powinno mieć dwa wyjścia ewakuacyjne, oddalone od siebie o co najmniej 5 m, w przypadkach gdy:

– jest ono przystosowane do jednorazowego przebywania w nim ponad 50 osób, a w strefie ZL-II ponad 30 osób,

– znajduje się w strefie ZL, a jego powierzchnia przekracza 300 m2,

– znajduje się w strefie PM o Q > 500MJ/m2, a jego powierzchnia przekracza 300 m2,

– znajduje się w strefie PM do Q = 500 MJ/m2, a jego powierzchnia przekracza 1000 m2,

– jest zagrożone wybuchem, a jego powierzchnia przekracza 100 m2.

Celowo wymieniam przepisy dotyczące przejść ewakuacyjnych, aby pokazać, jak różnie można je interpretować i omijać. Jak bowiem zinterpretować następujący przepis: „Szerokość dróg ewakuacyjnych należy obliczać proporcjonalnie do liczby osób mogących przebywać jednocześnie na danej kondygnacji budynku, przyjmując co najmniej 0,6 m/100 osób, lecz nie mniej niż 1,4 m”? Tak więc 0,6 czy 1,4 m? W dobie nieustających kolejek, przy planowanym np. zagęszczeniu osób na kondygnacji, może tych osób być wielokrotnie więcej. Projektując instalacje sanitarne i wentylację w budynku, należy wziąć pod uwagę wszystkie elementy oddzielenia pożarowego, tj.:

a) kurtyna przeciwpożarowa, która jest wymagana do oddzielenia:

– widowni o liczbie miejsc przekraczającej 600 osób od sceny teatralnej o powierzchni wewnętrznej przekraczającej 150 m2 i kubaturze brutto (?) przekraczającej 1200 m3 (takie sceny powinny być wyposażone w samoczynne urządzenia oddymiające uruchamiane za pomocą systemu wykrywania dymu),

– kieszeni scenicznej o powierzchni przekraczającej 100 m2 od sceny teatralnej o powierzchni wewnętrznej przekraczającej 300 m2 lub o kubaturze brutto przekraczającej 6000 m3,

b) przepusty i przejścia instalacji:

– przepusty instalacyjne w elementach oddzielenia pożarowego powinny mieć wymaganą dla tych elementów klasę odporności ogniowej (EI),

– dopuszcza się nieinstalowanie przepustów dla pojedynczych rur instalacji wodnych, kanalizacyjnych i ogrzewczych, wprowadzanych przez ściany i stropy do pomieszczeń higieniczno-sanitarnych,

– przepusty instalacyjne o średnicy większej niż 0,04 m w ścianach i stropach pomieszczenia zamkniętego, dla których wymagana jest  klasa odporności ogniowej niż EI 60, a które nie są elementami oddzielenia pożarowego, powinny mieć klasę odporności ogniowej ściany i stropów tego pomieszczenia,

– przejścia instalacji przez zewnętrzne ściany budynków, znajdujące się poniżej poziomu terenu, powinny być zabezpieczone przed możliwością przenikania gazu do budynku.

Reasumując, trzeba mieć ogromną cierpliwość, aby przebrnąć przez „gąszcz” przepisów ppoż. i bhp dotyczących dymów, pożarów, dróg i przejść ewakuacyjnych (drogi i przejścia to mieszające się w opracowaniach nazwy znaczące to samo) oraz danych technicznych. Często są to przepisy, które wzajemnie się wykluczają. Legislatorzy, zamiast stworzyć spójny zbiór norm i przepisów, tworzą nowe, dopisują je do istniejących, a następnie do dopisanych dodają kolejne, przez co realizacja projektu wg tych norm jest prawie niemożliwa, ponieważ dochodzą do tego jeszcze indywidualne interpretacje rzeczoznawców.

Dorota Węgrzyn

Prenumerata Magazynu Instalatora

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij