Kryteria wyboru stacji wymiennikowych. Precyzyjne grzanie

* instalacje rozprowadzające w budynku, zwane instalacjami głównymi,  

Zobacz artykuł w wersji pdf pdf pdf

* stacje wymiennikowe,

* instalacje wewnętrzne w mieszkaniach lub lokalach użytkowych, zwane instalacjami indywidualnymi.

Instalacje rozprowadzające to instalacje wody zimnej oraz instalacje centralnego ogrzewania w budynku, które zasilają stacje wymiennikowe. Instalacje główne rozprowadzają media w obiekcie. Instalacje wewnętrzne to instalacje wody zimnej, c.w.u. oraz instalacje c.o. w mieszkaniu, zasilane przez stacje wymiennikowe. Znajdujące się na jednej kondygnacji w mieszkaniach, lokalach użytkowych oraz strefach (biura oraz inne pomieszczenia z własną toaletą, łazienką, natryskiem) nazywane są instalacjami etażowymi. Instalacje indywidualne rozprowadzają media w mieszkaniu.

Trzy kryteria Są trzy podstawowe kryteria doboru stacji wymiennikowych oraz instalacji jej towarzyszących:

* oczekiwanie użytkowników mieszkań,

* parametry techniczne źródła ciepła oraz wody zimnej,

* parametry techniczne stacji wymiennikowych.

Oczekiwania użytkowników dotyczą ilości i jakości mediów, które dostarczają stacje wymiennikowe. Jakość i ilość mediów w mieszkaniu musi uwzględniać obowiązujące przepisy krajowe. Oczekiwania użytkowników są to wymagania związane ze sposobem użytkowania oraz zastosowanym wyposażeniem pomieszczeń. Wyposażenie to grzejniki, baterie, natryski.

Główne parametry techniczne źródła ciepła to ciśnienie dyspozycyjne, temperatura zasilania oraz moc grzewcza. Ważną kwestią jest możliwość pracy przy dużej zmienności poboru ciepła. Parametry techniczne źródła wody zimnej to ciśnienie dyspozycyjne oraz maksymalna wydajność.

Aby można było stosować stacje wymiennikowe, ich parametry techniczne muszą spełniać wymagania wszystkich użytkowników mieszkań, przy uwzględnieniu (parametrów) możliwości źródeł ciepła i wody zimnej. Gdy nie ma możliwości spełnienia tych wymagań, nie należy stosować stacji wymiennikowych.

Istotne parametry W praktyce, w budownictwie wielorodzinnym, dla ujednolicenia standardu, ustala się typowe parametry instalacji w mieszkaniach w oparciu o prawo budowlane. Ważnymi kwestiami są wielkość i standard mieszkań. Te mają bezpośredni wpływ na ilość punktów czerpalnych wody zimnej i ciepłej wody użytkowej oraz wymaganą moc grzewczą instancji centralnego ogrzewania. W tym przypadku spółdzielnie mieszkaniowe, które budują nowe budynki mieszkalne, lub developerzy zakładają standard i wyposażenie pomieszczeń. Na tej podstawie można rozważać możliwość zastosowania stacji wymiennikowych, kierując się ich parametrami technicznymi. Najmniejsze i najczęściej oferowane stacje wymiennikowe mają wydajność w zakresie przygotowania ciepłej wody użytkowej na poziomie 10 dm3/min, przy parametrze 55oC i przy założeniu, iż woda zimna przed podgrzaniem ma temperaturę 5oC. Taka wydajność w zakresie przygotowania ciepłej wody użytkowej jest wystarczająca dla mieszkania z typowym wyposażeniem w zakresie punków czerpalnych. W przypadku apartamentów ze specjalnym wyposażeniem w zakresie urządzeń pobierających ciepłą wodę użytkową należy się liczyć z koniecznością zabudowy stacji wymiennikowych o większych wydajnościach. Na rynku oferowane są stacje o wydajności nawet do 17 dm3/min. Kolejnym ważnym czynnikiem jest moc grzewcza stacji, wymagana do zasilenia instalacji centralnego ogrzewania mieszkań lub lokali. Najmniejsze stacje wymiennikowe mogą zasilać instalację centralnego ogrzewania o mocy do 10 kW. Standardem w zakresie wydajności grzewczej stacji wymiennikowej jest 12 kW. Największe stacje mogą posiadać moc grzewczą nawet 20 kW.

Ograniczenia i wymagania Jeśli stacje wymiennikowe mogą sprostać potrzebom instalacji wewnętrznych w mieszkaniach lub lokalach użytkowych, wówczas należy się bacznie przyjrzeć możliwościom instalacji głównych w budynku, które będą zasilać stacje wymiennikowe. Jedną z najważniejszych kwestii jest dysponowanie czynnikiem grzewczym (o odpowiednim parametrze) przez cały rok. W przypadku obiektów zasilanych z kotłowni nie stanowi to większego problemu. Dla obiektów zasilanych z węzłów cieplnych może to stanowić problem, polegający na tym, iż nie wszyscy dostawcy ciepła mogą dostarczać czynnik grzewczy przez cały rok. Kolejnym ograniczeniem w zastosowaniu stacji wymiennikowych może być relatywnie wysoka temperatura czynnika grzewczego. Większość stacji wymiennikowych, które oferowane są na rynku, wymaga zasilania czynnikiem grzewczym o temperaturze minimum 80oC w okresie zimy, latem zaś o temperaturze nie mniejszej niż 65oC. Tylko nieliczni producenci deklarują otrzymanie ciepłej wody użytkowej o temperaturze 55oC, przy temperaturze czynnika grzewczego 60oC. Dzieje się to niestety kosztem mniejszej wydajności c.w.u. Temperatura 80oC dla czynnika grzewczego zimą może być kłopotliwa dla kotłowni z kotłami kondensacyjnymi. Podwyższenie temperatury czynnika grzewczego do tej wartości może ograniczać kondensację w kotle, obniżając sprawność kotła. W przypadku instalacji zasilanych z węzłów cieplnych uzyskanie czynnika grzewczego latem na poziomie 65oC może być niemożliwe do zrealizowania. Najczęstszą przyczyną jest zbyt niska temperatura czynnika grzewczego latem w miejskich sieciach cieplnych. Zdarza się także obstrukcja ze strony dostawców ciepła, którzy nie są skłonni wydawać warunków zasilania dla obiektów, w których są stacje wymiennikowe. Dodatkową kwestią istotną przy stosowaniu stacji wymiennikowych jest dodatkowe zaoporowanie instalacji ciepłej wody użytkowej przez wymiennik ciepła i instalację wewnętrzną stacji wymiennikowych. Wartość tego zaoporowania jest różna dla różnych stacji, ale najczęściej jest ono w przedziale od 15 do 30 kPa. Niskie ciśnienie w sieci wody zimnej może uniemożliwiać zastosowanie stacji wymiennikowych.

Stacje wymiennikowe wymagają także podwyższonego ciśnienia dyspozycyjnego czynnika grzewczego w stosunku do typowych instalacji centralnego ogrzewania. Wartość ciśnienia dyspozycyjnego jest funkcją instalacji oraz zabudowanych stacji wymiennikowych. Same stacje w miejscu wpięcia do instalacji wymagają ciśnienia dyspozycyjnego 30-50 kPa, co oznacza, iż instalacja do zasilenia stacji musi być projektowana specjalnie do stacji z uwzględnieniem jej parametrów technicznych. W tabeli pokazano przykładowe parametry typowej stacji wymiennikowej.

Instalacje centralnego ogrzewania, zasilające stacje wymiennikowe, wymagają często bufora ciepła.

Wymienione powyżej utrudnienia są najczęstszą przyczyną rezygnacji ze stosowanie stacji wymiennikowych pomimo ich rozlicznych zalet. Tematem następnego artykułu będą zasady doboru elementów instalacji zasilających stacje wymiennikowe.

Grzegorz Ojczyk

Rys. Elementy składowe systemu stacji wymiennikowych.

Fot. Typowa stacja wymiennikowa.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij