ABC instalacji łazienkowych. Wanna obudowana

Przeglądając czasopisma branżowe sprzed kilku lat,  

Zobacz artykuł w wersji pdf pdf  pdf

natknąłem się na bardzo „oryginalne” i nietypowe rozwiązania obudowy wanien. Czytając ten tekst, miałem wrażenie, że przeniosłem się do rozwiązań technologicznych z ubiegłego wieku. Sposób zabudowy prezentowany w tekście polecić można wszystkim zwolennikom stylu „industrialnego”.

* Zabudowa wanny ze szkła zbrojonego

Taflę ze szkła zbrojonego z otworami na obwodzie należy przymocować wkrętami samowiercącymi do stelaża wykonanego z profili w kształcie litery „U”. Stelaż należy wykonać z profilu używanego do montażu ścianek płyt gipsowo-kartonowych. Ramę należy przymocować przy pomocy kołków do krawędzi ścian pod wanną, a następnie posmarować ją klejem do szkła (silikon szklarski). Na tak przygotowaną powierzchnię należy przykręcić bardzo ostrożnie taflę szklaną.

* Obudowa z blachy ryflowanej

Do wykonania tego typu zabudowy potrzebna jest aluminiowa blacha ryflowana, którą należy przykręcić, podobnie jak taflę szklaną, do ramy wykonanej z profili stalowych typu „U”. Blachę przed przykręceniem należy bezwzględnie odtłuścić.

* Osłona wanny z płyty OSB

Tego typu rozwiązanie jest najtańsze. Płytę należy przyciąć na odpowiedni wymiar, a następnie dokładnie polakierować lakierem wodoodpornym (ok. 2-3 warstwy), zwracając szczególną uwagę na dokładne nanoszenie lakieru na krawędzie płyty. Płytę trzeba przymocować wkrętami samowiercącymi do ramy wykonanej z profili stalowych typu „U”.

* Płyty z ekstrudowanej pianki polistyrenowej

Ale zostawmy te mało estetyczne rozwiązania i przejdźmy do bardziej nowoczesnych konstrukcji. Przykładem takich rozwiązań są płyty wykonane z ekstrudowanej pianki polistyrenowej (ang. styrofoam), zbrojonej z obu stron gęstą siatką z włókna szklanego i pokrytej zaprawą wzbogaconą tworzywem sztucznym. Dzięki takiej konstrukcji płyta jest całkowicie wodoodporna i termoizolacyjna. Dzięki swym unikatowym właściwościom i bardzo prostej obróbce pozwala na swobodne kształtowanie wszelkich pomieszczeń o podwyższonej wilgotności. Na bazie tej płyty oferowane są niestandardowe rozwiązania kabin natryskowych, obudowy wanien (w tym również półokrągłych) oraz elementy montażowe do łaźni parowych i pomieszczeń odnowy biologicznej. Stosuje się je również w budownictwie do wykonywania wszelkiego rodzaju ścianek działowych, podłoży izolacyjnych pod posadzkę wykończoną glazurą, obudów urządzeń sanitarnych (umywalek, brodzików) oraz do zabudowy rur. Płyty izolacji akustycznej podłóg stworzono w celu zabezpieczenia wysokich wymagań względem komfortu wykańczanego obiektu. Płyta bardzo znacząco tłumi odgłosy kroków między kondygnacjami. Dzięki specjalnym metalowym profilom możliwe jest również wykonanie w łazience półek o dowolnym wymiarze i ich wykafelkowanie.

Płyty budowlane tego typu charakteryzują się:

– bardzo małym ciężarem (arkusz płyty o wymiarach 2,5 x 0,6 m oraz grubości 10 mm waży jedynie 3,7 kg),

– bardzo wysoką wodoodpornością,

– są trudno palne,

– niskim współczynnikiem rozszerzalności liniowej, który wynosi 0,07 mm/m * K,

– doskonałym tłumieniem dźwięków,

– wysoką wytrzymałością na zginanie i rozciąganie (płyta o grubości 50 mm wytrzymuje obciążenia do 500 kg – wykafelkowana i 200 kg – bez kafelków),

– idealnie gładkim i równym podłożem do układania płytek ceramicznych metodą cienkowarstwową,

– dużą wytrzymałością na ściskanie 0,25 N/mm2,

– bardzo łatwą obróbką mechaniczną (do cięcia płyty wystarczy ostry nóż lub ręczna piłka do drewna).

Naniesiona na zewnątrz powłoka zwiększa przyczepność kleju do glazury i nie wymaga specjalnego gruntowania powierzchni. Płytki ceramiczne przykleja się bezpośrednio do powierzchni płyty bez konieczności matowienia powierzchni. Płyty można pokrywać tynkiem strukturalnym lub mozaiką, jak również malować. Arkusze płyt przycina się do odpowiedniego wymiaru ręczną piłą do drewna, wyrzynarką lub ostrym nożem. Płyty można przyklejać bezpośrednio do ścian na placki z kleju, podobnie jak płyty gipsowo-kartonowe. W celu uszczelnienia styków połączenia płyt stosuje się specjalne, zbrojone włóknem szklanym, taśmy samoprzylepne, które nie przepuszczają wody. Przez nacięcie jednej z płaszczyzn płyty można robić z niej dowolne kształty i wygięcia. Powstałe nacięcia w kształcie klina należy wypełnić klejem do glazury. Panel płyty może być przykręcony do odpowiedniej ramy metalowej lub wykonanej z drewna. Wkręty muszą być zagłębione w materiale. Kiedy wszystkie miejsca styku zostaną pokryte taśmą z włókna szklanego z warstwą izolacyjną, wtedy można rozpocząć kafelkowanie. Połączenia płyt pod kątem 90o łączy się przy użyciu silikonu.

Bolesław Bąk

Prenumerata Magazynu Instalatora

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij