Podczyszczanie ścieków. Odlej olej

Zobacz artykuł w wersji pdf pdf pdf

z dnia 24.06.2006 r. (Dz. U. 2006.137.984), a rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 14.07.2006 r. (Dz. U. 2006.136.964) określa obowiązki dostawców ścieków przemysłowych oraz warunki wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych. Woda zanieczyszczona olejami, tłuszczami i cieczami lekkimi nie może być odprowadzana do kanalizacji publicznej, gdyż ścieki zawierające oleje i tłuszcze powodują zarastanie rur i znaczne zmniejszenie ich przekroju przepływu. W efekcie rozkładu biologicznego tłuszcze tworzą żrące kwasy tłuszczowe o nieprzyjemnym zapachu. Pojawienie się ich w oczyszczalniach ścieków stwarza poważne problemy eksploatacyjne (deficyt tlenowy, zarastanie złóż). Dlatego konieczne jest stosowanie urządzeń oddzielających tłuszcze w miejscach ich nadmiernego powstawania.

Separatory tłuszczu
Działanie separatora tłuszczu oparte jest na prawach fizyki zgodnie ze zjawiskiem grawitacji – różnica gęstości sprawia, że ścieki zawierające ciężkie substancje opadają na dno, natomiast lekkie substancje, tj. oleje i tłuszcze zwierzęce, flotują na powierzchnię wody.

Norma PN EN 1825 określa, że wszyscy przemysłowi producenci ścieków zawierających tłuszcze muszą zatrzymywać je za pomocą separatorów tłuszczu. Chodzi tu przede wszystkim o zakłady gastronomiczne, kuchnie zakładów żywienia zbiorowego, masarnie, fabryki wyrobów mięsnych i wędliniarskich, zakłady tłoczące oleje, fabryki konserw, ubojnie, zakłady przetwórstwa ryb i firmy cateringowe.

Należy jednak pamiętać, że do separatorów tłuszczu nie należy wprowadzać materiałów, które mogą zakłócić prawidłową pracę separatora, np. nierozdrobnione ciała stałe, które utrudniają całkowite opróżnienie; aktywne biologicznie środki (np. zawierające enzymy do przemiany tłuszczów lub środki samoczyszczące); środki czyszczące, które w połączeniu z tłuszczem tworzą stabilne emulsje (np. środki czyszczące nie mogą zawierać chloru lub go wydzielać); ścieki zawierające tłuszcze w postaci nieodseparowywalnej (w formie emulsji), np. z mleczarni lub produkcji serów, olejów mineralnych, fekaliów oraz wód deszczowych.

Typoszeregi separatorów tłuszczu Separatory tłuszczu mogą być wykonane z polietylenu, stali nierdzewnej lub żelbetu. Separatory wykonane z polietylenu – materiału szczelnego, lekkiego, o gładkiej powierzchni ścianek – cechują się łatwością oczyszczania i długą eksploatacją. Norma PN EN 1825-2 podaje, że opróżnianie i mycie separatorów tłuszczu powinno odbywać się przynajmniej raz w miesiącu, a najlepiej co dwa tygodnie, zatem inwestor, decydując się na wybrany typ separatora, powinien w znacznym stopniu kierować się nieuciążliwością tych czynności dla otoczenia.

Przykładem może być separator do zabudowy w ziemi. Jest to najbardziej popularne rozwiązanie ze względu na cenę oraz walory praktyczne podczas opróżniania. Po otwarciu pokryw urządzenia wóz asenizacyjny odpompowuje zawartość separatora. Separator posiada pokrywy żeliwne w odpowiedniej klasie obciążenia, np. B 12,5 t lub D 40 t. Dobrze jest, gdy nasady separatora mają płynną regulację wysokości, ułatwiające podczas zabudowy dopasowanie do poziomu gruntu.

Jeśli nie ma miejsca na zewnątrz do usytuowania separatora lub byłaby konieczność prowadzenia długiego przewodu doprowadzającego ścieki, gdzie następowałoby ich znaczne ochłodzenie, powodujące zarastanie przewodu, należy umiejscowić separator w budynku. Mogą to być np. separatory wolnostojące, które mogą sprostać różnym wymaganiom technicznym, np. ustawiane w pomieszczeniach nieprzemarzających. Te proste rozwiązania opróżniane są poprzez otwierane pokrywy zbiornika. Niestety może się to wiązać z rozprzestrzenianiem nieprzyjemnych zapachów oraz z koniecznością przeprowadzenia węża wozu asenizacyjnego poprzez pomieszczenia budynku. Inną lekko rozbudowaną wersją tego rozwiązania jest separator wyposażony w dodatkowy przewód wyprowadzany na ścianę budynku, gdzie bezpośrednio podłącza się wóz asenizacyjny. Dzięki temu podczas opróżniania nie ma potrzeby otwierania pokryw separatora.

W separatorach wolnostojących mogą też być zastosowane układy mieszająco-homogenizujące w obiegu wewnętrznym. Pompa zainstalowana w układzie rozdrabnia wszelkie zanieczyszczenia (jak kostki, skórki, części plastikowe itp.). Obiegowy napływ wody przez rotacyjne dysze powoduje dokładne oczyszczenie wewnętrznych ścian zbiornika nawet zimną wodą. Ogromną zaletą systemu jest obsługa separatora przy szczelnie zamkniętych pokrywach – opróżnianie oraz mycie odbywa się bez żadnych obciążeń zapachowych.

W przypadku, gdy separator jest tak umiejscowiony, że pompa wozu asenizacyjnego do opróżniania byłaby za słaba, należy zastosować rozwiązanie z pompą separatora włączoną w układ mieszający tłoczącą zawartość do wozu asenizacyjnego. Również w tym wypadku opróżnianie i mycie odbywa się w sposób absolutnie szczelny zapachowo.

W sytuacji, gdy dostęp wozu asenizacyjnego do separatora jest trudny lub wręcz niemożliwy (np. wysokie piętro wieżowca, pensjonat górski z trudnym dojazdem), a także w przypadku, gdy inwestor chce ograniczyć koszty za opróżnianie, które zależą od objętości – najlepiej sprawdzi się separator posiadający odrębne zbiorniki na osady oraz na tłuszcz. Dzięki temu nie trzeba opróżniać całej zawartości urządzenia – jedynie usuwa się zanieczyszczenia zawierające nie więcej niż 10% wody. W momencie zapełnienia pojemników zamienia się je na puste bez potrzeby przerywania pracy separatora.

Separatory substancji ropopochodnych Aktualne przepisy nakładają obowiązek oczyszczania ścieków opadowych i procesowych odprowadzanych między innymi z zanieczyszczonych centrów miast, terenów przemysłowych, baz transportowych, stacji benzynowych, myjni, warsztatów samochodowych, parkingów itp. Przepisy te nie tylko nakładają obowiązek oczyszczania, ale podają również dopuszczalny stopień zanieczyszczenia wód. Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 24 lipca 2006 roku – w ściekach odprowadzanych do zbiorników naturalnych i kanalizacji miejskiej zawartość zawiesin na odpływie nie powinna być większa niż 100 mg/l, a zawartość substancji ropopochodnych nie może przekraczać 15 mg/l. W separatorach substancji ropopochodnych dzięki grawitacji następuje oddzielenie cięższych elementów w osadniku oraz cieczy lekkich (olejów, benzyn) na powierzchni wody. Dodatkowo w separatorach może być wykorzystane zjawisko koalescencji, czyli łączenia się drobin oleju w większe krople, co sprzyja oddzielaniu się ich od wody. O ile przepisy lokalne nie stanowią inaczej, separatory muszą być wyposażone w zamknięcie samoczynne, zabezpieczające przed przedostaniem się oleju do kanalizacji w przypadku przekroczenia maksymalnej pojemności oleju.

Rodzaje Separatory wykonane z polietylenu są lekkie i wygodne w transporcie – dzięki specjalnej konstrukcji dna mogą być przewożone za pomocą wózka widłowego. Posiadają zintegrowany osadnik. Są zabudowywane w ziemi, wyposażone w regulowane nasady teleskopowe zaopatrzone we włazy w kl. B 12 t lub D 40 t. Separatory cechuje absolutna szczelność do samej powierzchni gruntu. Separatory ropopochodne mogą być wykonane również z betonu. Norma PN EN 858 rozróżnia dwie klasy separatorów, w zależności od stopnia oczyszczenia:

  • Separatory kl. I, gdzie zawartość oleju na odpływie nie przekracza 5,0 mg/l wg badań określonych przez normę – np. separatory koalescencyjne.
  • Separatory kl. II, gdzie zawartość oleju na odpływie nie przekracza 100 mg/l wg badań określonych przez normę – np. separatory grawitacyjne.

Zwiększająca się z jednej strony wrażliwość na problemy środowiska naturalnego sprawia, że społeczeństwo coraz chętniej sięga po urządzenia wspomagające ochronę środowiska przed zanieczyszczeniem. Z drugiej zaś strony Ministerstwo Ochrony Środowiska jasno określa kary za niedostosowanie się do określonych standardów. Oba te trendy napędzają rozwój technologiczny wśród producentów urządzeń do odprowadzania ścieków.

Paweł Górny

Fot. z archiwum Kessel.

Prenumerata Magazynu Instalatora

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij