Szczelna kanalizacja wewnątrz budynków. Uszczelnianie przejść rurowych

Zobacz artykuł w wersji pdf pdf pdf

Wykonanie to jedno, druga sprawa to eksploatacja i ewentualne czyszczenie kanalizacji. Wszystko to zebrane razem „do jednego worka” może skutkować trwałym uszkodzeniem przewodów kanalizacyjnych, a to często wiąże się z możliwymi uszkodzeniami innych wbudowanych materiałów oraz z kosztownymi remontami.

Trzymaj się zasad! Przedstawię kilka podstawowych zasad instalacji kanalizacji, na które należy zwrócić uwagę. Instalacja tego rodzaju nie może być mocowana na sztywno, bez możliwości pracy wynikającej z rozszerzalności termicznej. Jest ona kilkukrotnie większa niż materiałów budowlanych na bazie cementu, wapna, piasku. Zamocowanie jej „na sztywno” może doprowadzić do pęknięcia, a tym samym do nieszczelności. Pęknięcie czy nieszczelność właściciel może wywołać sam, jeśli stosuje chemiczne środki czyszczące, które są często silnie żrące. Zwykle stosuje się je bez namysłu i bez przeczytania instrukcji stosowania, nie zwraca się także uwagi na symbole i oznakowanie (R i S), co jest bardzo istotne, bo jest tam w skrócie opisane jakie dany preparat ma działanie (także niepożądane w przypadku przedozowania).
Środki takie są idealne do czyszczenia odpływów zmywarek, pralek, zlewozmywaków, a raczej nie nadają się do dużych zatorów na pionach kanalizacyjnych. Takie udrożnienie można wykonać mechanicznie czy też ciśnieniowo, ale do tego potrzebne są odpowiednie rewizje, czyszczaki w instalacji kanalizacyjnej. Muszą się one znaleźć na najniższej kondygnacji lub na najwyższej, jeśli nie ma możliwości wykonania czyszczenia z dachu (ze względu na jego konstrukcję), przy każdej zmianie kierunku pionu oraz na podejściach do pionu o długości ponad 2,5 m bezpośrednio przed wejściem. Bardzo ważne jest dodatkowe uszczelnienie przejść rurowych, odpływów kanalizacyjnych (opisywane szeroko w innych publikacjach)

Rodzaj soli
Stopień zasolenia
Niski
Średni
Wysoki
Azotany (NO3)
<0,1
0,1-0,3
>0,3
Siarczany (SO4)
<0,5
0,5-1,5
>1,5
Chlorki (Cl)
<0,2
0,2-0,5
>0,5

za pomocą specjalnych mankietów. Materiał uszczelniający mankietu to elastomer, który jest nałożony na rurę lub też zatopiona jest w nim tkanina lub włóknina poliestrowa, polietylenowa lub inna.
Elastomer może też być powleczony tkaniną, jedno- lub dwustronnie.
Dwustronne nałożenie siatki wzmacnia, oczywiście, tkaninę na rozciąganie, rozerwanie. Niektóre rodzaje uszczelnień mogą być wykonane z elastomeru i fizeliny polietylenowej czy polipropylenowej. Materiały te są w pełni elastyczne nawet w bardzo zróżnicowanych temperaturach. Różnica w rodzaju tkaniny (włókniny) może determinować możliwość użycia produktu na zewnątrz pomieszczeń (możliwość odkształceń). Tkaninę taką wkleja się w owym przypadku na podłoże za pomocą kleju do płytek (najczęściej o podwyższonych parametrach), a po jego wyschnięciu przykleja się płytki (również za pomocą kleju o podwyższonych parametrach).

Zgubne sączenie Co się stanie, gdy instalacja jest nieszczelna? Chyba każdy wie – ścieki sączą się i zawilgacają substancję budowlaną. Zawilgocenie murów sprzyja ich szybszemu niszczeniu, szczególnie materiałów, które na wilgoć nie są w żaden sposób odporne, a które są bardzo popularne. Są to tynki i gładzie gipsowe, płyty gipsowo-kartonowe, bloczki gipsowe, wylewki anhydrytowe.
Bloczki z gazobetonu bardzo mocno wchłaniają wodę, są jak gąbka, osuszanie ich jest trudne, także z materiałów ceramicznych, betonowych trudno w krótkim czasie usunąć nadmiar wody. Jeżeli na początku plamy wilgoci nam nie przeszkadzają i nie włączają u nas sygnału alarmowego, że coś się dzieje złego, to już na pewno nikt nie będzie zadowolony z „nowego życia” rozwijającego się pod naszym nosem, czyli grzybów pleśniowych, alg itp.
O ich złym wpływie na organizm człowieka powiedziano już wiele, są przyczyną wielu chorób, szczególnie układu oddechowego. Gdy rozwijają się tam, gdzie nasz wzrok nie sięga, mogą także niszczyć materiały budowlane. Wilgoć i grzyby to nie wszystko.

Szkodliwe sole Ścieki niosą ze sobą dużo związków azotowych, które w kontakcie z innymi czynnikami mogą odkładać się w postaci soli – azotanów i azotynów. Azotany mają szczególnie niszczący wpływ na materiały budowlane. Widać to na wytycznych WTA (niemiecka organizacja Naukowo-Techniczna Grupa Robocza ds. Utrzymania Budowli i Ochrony Zabytków), którymi posługują się wszystkie firmy zajmujące się renowacjami zabytków oraz zawilgoconych i zasolonych murów, gdzie ilość azotanów, w porównaniu z innymi rodzajami soli, powodująca wysoki stopień zasolenia, jest stosunkowo najmniejsza:

Sole wpływają negatywnie na instalację poprzez przyrost naprężeń w wypełnionych nimi materiałach budowlanych. Przyrost naprężeń może być równoznaczny z ich zniszczeniem. Sole często są higroskopijne i po wchłonięciu wilgoci zwiększają objętość, co znowu zwiększa naprężenia i powoduje dalsze zniszczenia. Inne zjawisko to wysolenia na powierzchni tynków, gładzi, farb (łuszczenie się ich), co wpływa negatywnie nie tylko na stronę techniczną warstwy wykończeniowej, ale także na wizualną, gdyż wysolenia tworzą nieestetyczny nalot. Wysolenie „na zewnątrz” spowodowane jest brakiem możliwości gromadzenia soli wewnątrz danego materiału (np. tynku). Dzieje się tak często w tradycyjnych zaprawach i tynkach.

Odpowiednie materiały Zanim jednak przystąpi się do wykonywania napraw murów, tynków okładzin z płyt g-k, należy odnaleźć przyczynę i ją zlikwidować. Bez tego nie można wykonać trwałej naprawy, nie odetnie się stałego napływu ścieków, wody, stałego zawilgocenia, zasolenia itp. Po zlikwidowaniu przyczyny możemy zacząć odbudowę. W przypadku tynkowania ścian należy się zastanowić nad zastosowaniem tynków renowacyjnych. Tynki te wykorzystuje się nie tylko do remontu zabytków, mają one cechy, które predestynują je do wykorzystania na zawilgocone i zasolone mury. Mur, wysychając, będzie transportować wraz z wilgocią także sól, która odkładać się będzie w tynku. Zwykły tynk cementowy czy cementowo-wapienny ma bardzo małą ilość wolnych przestrzeni mogących pomieścić sole, stąd często ulegają one szybkiemu niszczeniu często już po 2 latach. Tynki renowacyjne charakteryzują się dużą porowatością i podwyższoną przepuszczalnością pary wodnej, przy jednocześnie ograniczonej możliwości kapilarnego transportu wody. Dzięki swym właściwościom tynk wchłania nadmiar wilgoci występujący w murze i oddaje ją do otoczenia jako parę wodną. Jednocześnie w strukturze tynku następuje magazynowanie wykrystalizowanych soli. Ze względu na przesunięcie strefy odparowania do wnętrza tynku jego powierzchnia pozostaje sucha i wolna od wysoleń, dlatego warto stosować tego rodzaju tynki na zasolone i zawilgocone podłoża. Prościej jest w przypadku zniszczenia płyt g-k, które wystarczy po prostu wymienić.

Każdy problem jest inny, różne są otaczające materiały, różne uszkodzenia, zawilgocenie itp., dlatego do każdego przypadku należy podejść indywidualnie i poprosić o pomoc specjalistę, który wskaże najlepszy sposób naprawy.

Bartosz Polaczyk

Prenumerata Magazynu Instalatora

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij