ABC kanalizacji. Nośnik do wanny

Zobacz artykuł w wersji pdf pdf pdf     

 Podejście musi być skierowane w kierunku otworu wylotowego z przyboru sanitarnego usytuowanego w nośniku. W tym celu należy najpierw ustawić nośnik w miejscu, w którym ma być zainstalowany, a następnie wstawić do jego wnętrza przybór sanitarny dociskając jego krawędzie boczne do ściany. Na powierzchni podłogi należy odrysować obrys zewnętrzny nośnika oraz rzut otworu wylotowego z wanny lub brodzika. Do zaznaczenia otworu wylotowego potrzebny będzie długi pisak lub ołówek. Można też do tego celu użyć zaostrzonego grubego drutu, który włożony do otworu wylotowego wanny odznaczy na powierzchni betonowej posadzki współrzędne dla syfonu. W przypadku, gdy podłoga pod wanną jest wyłożona glazurą, do naniesienia współrzędnych używamy tylko pisaka lub ołówka. Wykonanie tej czynności jest bardzo ważne. Jeśli nie zaznaczymy obrysu zewnętrznego nośnika na podłodze i przykleimy go do podłoża pianką poliuretanową, dosuwając go do ściany (nie uwzględniając obrysu naniesionego na posadzce z włożoną wanną), to może się okazać, że nie włożymy do wnętrza styropianu wanny. Nośnik musi znajdować się w pewnej odległości od ścian, tak aby wywinięta krawędź wanny przy powierzchni ścian mogła się zmieścić.
Wanna lub brodzik musi leżeć na całym obwodzie nośnika. Położona na wszystkich czterech krawędziach sanitariatu poziomica powinna wskazywać idealny poziom. W przypadku nierównego podłoża można nieco podciąć sam nośnik. Kiedyś do tego celu użyłem struga elektrycznego do drewna. Efekt był znakomity, dużo gorzej było ze sprzątaniem. Bardzo ważne też jest zmierzenie wysokości otworu wylotowego z sanitariatu. Mając współrzędne otworu i jego wysokość nad posadzką, możemy podłączyć podejście kanalizacyjne z syfonem. Uszczelka syfonu powinna znajdować się na wysokości dolnej krawędzi sanitariatu. Dobrze jest też podłożyć pod syfon kawałek styropianu w celu jego ustabilizowania. Podejście kanalizacyjne po złożeniu wraz z syfonem i dopasowaniu do otworów w wannie należy rozebrać (najlepiej na kolanku kanalizacyjnym). Przed rozłożeniem dobrze jest zaznaczyć położenie kształtek (na ich łączeniu) niezmywalnym pisakiem. Powtórne złożenie zestawu należy przeprowadzić po przyklejeniu nośnika do podłoża. Podczas składania mamy wówczas pewność, że wszystkie części składowe podejścia wraz z syfonem będą znajdować się w pozycji ustalonej poprzednio (z włożoną wanną).
Złożenie całego zestawu przelewowo-spustowego przez otwory wylotowe w wannie jest możliwe (mnie się to udało) pod warunkiem zastosowania „syfonu” zaopatrzonego w sztywną rurkę przelewową oraz uszczelkę uszczelniającą jego wlot, którą można założyć „zatrzaskowo” na krawędzi wlotowej syfonu. Uszczelka ta wywinięta przez otwór w dnie wanny zapewnia również szczelność sitka wlotowego. Niestety, nie ma tu możliwości skontrolowania szczelności całego zestawu odpływowego. Bardzo ważne jest, aby dokładnie przyciąć na długości rurkę przelewową. Wlot do przelewu powinien pasować do otworu w wannie. Innym sposobem jest złożenie syfonu przez wycięty otwór w krawędzi bocznej nośnika. W tym wypadku otwór może nie pasować do powierzchni kafelka. Niektórzy producenci nośników wyposażają swoje konstrukcje w specjalne suwane drzwiczki rewizyjne ze styropianu.

Otwór rewizyjny można też wyciąć w nośniku po wyłożeniu go glazurą, ale jeszcze przed zafugowaniem. Wycięty fragment styropianu z kafelkiem można wkleić (zafugować) na silikon sanitarny w kolorze fugi. Po dopasowaniu zestawu przelewowo-spustowego, naniesieniu współrzędnych nośnika na posadzkę, wyciskamy na podłogę piankę poliuretanową do przymocowania nośnika do podłogi. Następnie ustawiamy nośnik na podłodze, dociskając go do pianki. Nie należy nanosić zbyt dużo pianki. Zbyt szybko tężeje i jakiekolwiek manewry z przesunięciem konstrukcji po kilku minutach są niemożliwe do wykonania. Większość nośników posiada otwory umożliwiające łatwe wyprowadzenie podejścia wraz z syfonem. W przypadku problemów z przeprowadzeniem rur, należy nośnik podciąć. Najlepiej wykonać to przy pomocy piły do drewna, tzw. lisicy (bardzo wąskiej). Do wnętrza nośnika wyciskamy niewielkie ilości pianki (punktowo w kilkunastu miejscach). Ma to na celu stabilizację wanny we wnętrzu styropianu. Jego kształt może nieznacznie odbiegać od kształtu sanitariatu. Wnętrze nośnika wyścielamy cienką folią, która zabezpiecza przed sklejeniem się sanitariatu ze styropianem. Folia musi mieć wycięty otwór na syfon i przelew. Wkładamy do wnętrza nośnika wannę i dociskamy. Następnie skręcamy zestaw przelewowo-spustowy przez otwory wylotowe wanny. Przy skręcaniu przelewu dobrze jest wykorzystać kawałek cienkiej zagiętej blaszki, aby docisnąć przelew do otworu przez szczelinę między ścianą a wanną podczas nakręcania nakrętki. Przy dociąganiu sitka do syfonu dobrze jest użyć kawałek cienkiego drutu zakończonego haczykiem. Haczyk pomoże unieść syfon ku górze i ułatwi skręcenie całej konstrukcji. Następnie wannę należy uszczelnić na całym obwodzie między ścianą a krawędzią silikonem sanitarnym odpornym na grzyby i pleśnie. Proszę pamiętać, że silikon po odparowaniu rozpuszczalnika nieco się zapadnie i na obrzeżu wanny powstanie rynienka, w której gromadzić się będzie woda. Przyśpieszy to proces powstawania pleśni w miejscu zasilikonowania.
Silikonowanie należy powtórzyć następnego dnia do momentu uzyskania powierzchni, na której nie będzie gromadzić się woda. Następną czynnością jest pokrycie nośnika cienką warstwą kleju do glazury oraz siatką z włókna szklanego. Siatkę taką można bez problemu nabyć w sklepach chemicznych. Teraz do dzieła może przystąpić glazurnik.
Uwaga! Jeśli ktoś z Państwa chciałby rozbudować nośnik o kolejne elementy, np. półki, kliny, boki, to można to zrobić przy wykorzystaniu dodatkowych płyt z utwardzonego styropianu. Przyklejać należy je tylko na klej polimerowy. Ma on konsystencję gęstej śmietany i jest przeźroczysty. Bardzo długo szukałem tej informacji kilkanaście lat temu. Nikt nie wiedział, czym klei się styropian do styropianu. W końcu są to dwa podłoża niechłonne. Odradzam stosowanie nośników płytowych robionych na zamówienie do nietypowych konstrukcji wannowych, są one bardzo niestabilne. W szczególności gdy grubość blachy wanny wynosi 3,25 mm.
Andrzej Świerszcz

Prenumerata Magazynu Instalatora

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij