ABC ogrzewania. Mocowanie grzejnika

Na znaczną wysokość wędrują bojlery, naczynia przeponowe, grzejniki oraz automatyka. W łazience wiszą umywalka, sedes, bidet, zestaw prysznicowy, kabina, oraz pozostałe drobne akcesoria. Na ścianach w pokoju połyskują grzejniki.

Bez zastanowienia wiertarką wykonuje się otwór i wprowadza do niego popularny kołek rozprężny. Nie przeprowadza się analizy podłoża, ani nie wykonuje obliczeń wytrzymałościowych wieszaka. Zawierza się doświadczeniu oraz rozwiązaniom systemowym. Typowy zestaw montażowy przeznaczony jest do ściany murowanej, czyli podłoża o dobrej nośności. Jeżeli takowy jest na wyposażeniu produktu to za odpowiednią liczbę śrub oraz ich wytrzymałość odpowiada producent mocowanego towaru. Jeżeli podłoże jest inne i ma trudną do określenia jakość, to nadchodzi konieczność samodzielnego wyboru. Za trafność decyzji oraz prawidłowy sposób mocowania ponosi odpowiedzialność instalator. Umieszczony na ścianie przedmiot pod działaniem siły grawitacji będzie cały czas dążył do obniżenia swojego poziomu energii, czyli upadku na ziemię.

W opisaniu naprężeń występujących w popularnej śrubie pomoże przykład stalowego pręta trwale umocowanego poziomo w ścianie i obciążonego pionowo w dół siłą F (rysunek). W miejscu zamocowania, czyli konstrukcyjnie nazywanym podparciem, występują dwie siły F1 i F2. Pierwsza skierowana ku dołowi usiłuje ściąć pręt w miejscu umocowania. Siła F2 skierowana poziomo, o zwrocie na zewnątrz rozciąga go. Ponieważ między miejscem podparcia, czyli węzłem a punktem przyłożenia siły jest określona odległość mówimy, że siła F działa na ramieniu r. Te dwie wielkości określają moment sił, który jest w fizyce odpowiedzialny za obrót przedmiotu. W opisywanym przypadku zamocowanego pręta obrót nie występuje, lecz powstaje, tak zwany moment zginający. Jednoczesne działanie dwóch sił i momentu zginającego jest skutkiem przyłożenia tylko jednej siły związanej z masą przedmiotu. Przytoczone wielkości fizyczne wywołują w przekroju pręta naprężenia. Starają się zniszczyć opisany przedmiot jednocześnie prowokując ścięcie, rozerwanie oraz zagięcie. Po destrukcji ustaje działanie siły ciężkości, a wiszący przedmiot ląduje na podłodze.

Zadanie konstruktora opracowującego wytrzymałość pręta polega na wybraniu rodzaju materiału, z jakiego jest wykonany oraz obliczeniu jego wymiarów w ten sposób, aby mógł sprostać działającym obciążeniom. Powracając do przywołanego na początku przykładu kołka rozporowego, pod działaniem siły może dojść do wyrwania go ze ściany, pęknięcia śruby, lub rozerwanie uchwytu. Uszkodzenie nastąpi zawsze w najsłabszym miejscu. Rozważania wytrzymałościowe pokazują, że z pozoru prosty przedmiot, jakim jest kołek montażowy niesie w sobie niezbędną porcję wiedzy inżynierskiej. Aby właściwie spełniał swoje zadanie musi być eksploatowany zgodnie z przeznaczeniem i konstrukcją. Oczekiwany margines bezpieczeństwa zapewni tylko prawidłowo wybrany i zastosowany uchwyt. Skatalogowano je pod kątem średnic oraz materiałów, w których się znajdą: stal, beton, cegła, pustaki, gips, drewno. Należy ufać tylko sprawdzonym producentom, dbać o właściwy dobór techniki zamocowania oraz pracować precyzyjnie i starannie. Korzystanie z profesjonalnych łączników zapewnia odpowiednią granicę bezpieczeństwa i zapobiega awariom.

Włodzimierz Guzik

Prenumerata Magazynu Instalatora

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij