Wymagania co do grzania. Podłogówka bez błędów

Zobacz artykuł w wersji pdf pdf  pdf   

Instalacją szczególnie wrażliwą na organizację robót budowlanych jest ogrzewanie podłogowe.
Podstawowe zasady organizacji robót to:

1. Pomieszczenia są zadaszone i zabezpieczone przed wodą deszczową.

2. Okna i drzwi zamontowane.

3. Wykonane są wewnętrzne instalacje: elektryczne (rozprowadzenie przewodów), kanalizacyjne, podłączenia grzejników i instalacje wodociągowe – w zakresie rurarzy.

4. Zakończone są wewnętrzne roboty tynkarskie.

5. We wszystkich pomieszczeniach ustalono linię orientacyjną, tzw. znacznik 1 m nad gotową podłogą.

6. Podłoże nośne jest odpowiednio wytrzymałe i suche oraz ma równą powierzchnię, odpowiadającą wymogom norm budowlanych.

7. Wykonane są wnęki dla rozdzielaczy obwodów grzejnych i zamontowane są szafki rozdzielaczowe.

8. Wykonany i uzgodniony jest plan dylatacji płyt grzejnych ogrzewania podłogowego.

Przez ostatnich kilkanaście lat miałem możliwość obserwowania wpływu organizacji robót budowlanych na jakość instalacji ogrzewania podłogowego. Moje obserwacje zaprawione są pewną dozą pesymizmu.

Ponad rurami… Punkty 1 i 2 są bezdyskusyjne. Punkt 3 wynika z tego, że w pomieszczeniach z ogrzewaniem podłogowym wszystkie inne instalacje prowadzone w posadzkach muszą znajdować się pod warstwami ogrzewania podłogowego. Ma to kolosalny wpływ na prawidłowy jego montaż i poprawność działania. Warstwa posadzki ponad rurami musi być wolna od jakichkolwiek rur lub przewodów elektrycznych, a instalacje te nie mogą być podgrzewane. Punkt 4 jest też bezdyskusyjny. Roboty tynkarskie prowadzone są zawsze przed wykonaniem posadzek, a jeśli wcześniej zamontowano ogrzewanie podłogowe, to prace tynkarskie muszą doprowadzić do uszkodzenia tych rur.

Grubość warstw Punkt 5 zwraca uwagę na bardzo ważny etap tych prac, a mianowicie właściwego określenia grubości warstw z ogrzewaniem podłogowym. Każde pomieszczenie musi być sprawdzone pod kątem wypoziomowania stropu i ustalenia, czy określona w projekcie grubość warstw podłogowych będzie zachowana. Punkt ten bardzo często jest pomijany i zdarza się, że w jednym miejscu grubość jastrychu ogrzewania podłogowego wynosi kilkanaście centymetrów, a w innym np. 3 cm, co jest niedopuszczalne z uwagi na trwałość tego jastrychu. Kilkakrotnie spotkałem się z takim przypadkiem i zawsze kończyło się to zniszczeniem posadzki. Z kolei zbyt gruba warstwa jastrychu jest przyczyną zbyt dużej bezwładności termicznej posadzki, co wywołuje trudności z właściwą reakcją ogrzewania podłogowego na zmiany pogodowe. Przypominam, że optymalna grubość jastrychu cementowego to 6-7 cm (rys. 1).

Parametry podłoża W punkcie 6 sprawdzamy jakość podłoża, na którym będą ułożone poszczególne warstwy ogrzewania podłogowego. Wytrzymałość podłoża, jego wilgotność i równa powierzchnia mają kapitalne znaczenie dla jakości i trwałości grzejnika podłogowego. Podłoże musi być odpowiednio wytrzymałe, suche i mieć równą powierzchnię. Pierwszą od dołu warstwą jest najczęściej izolacja przeciwwilgociowa, np. w przypadku posadzki na gruncie. Następna warstwa to izolacja termiczna, do której mocujemy rury ogrzewania podłogowego oraz jastrych. Jeśli zamontujemy te warstwy na mokrym podłożu, to po pewnym czasie pojawią się szkodliwe dla zdrowia pleśnie i nieprzyjemny zapach.

Z kolei niewyrównane podłoże spowoduje popękanie warstwy izolacji termicznej, podczas gdy instalatorzy chodzą po niej, montując rury, a potem posadzkarze, wykonując jastrych. W skrajnych przypadkach zdarza się, że niewyrównanie podkładu pod posadzkę doprowadza do poważnego spękania jastrychu i w efekcie do jego zniszczenia. Wtedy wszystko należy zdemontować i instalację wykonać powtórnie. Koszt jest już znaczny, ponieważ wszystkie elementy po demontażu nie nadają się do powtórnego zastosowania.

Punkt 7, wg mnie, jest bezdyskusyjny, jeśli idzie o poprawny montaż instalacji. Montaż szafek i rozdzielaczy po ułożeniu rur jest bardzo uciążliwy i może spowodować uszkodzenie instalacji. Później praktycznie nie jest możliwe zidentyfikowanie, która sekcja obsługuje dane pomieszczenie.

Dylatacje  Punkt 8 dotyczy bardzo ważnego elementu decydującego o trwałości grzejnika podłogowego. Niezaplanowane uprzednio i nieuzgodnione z nikim dylatacje płyty grzewczej mogą zostać pominięte lub zrobione w innych miejscach niż być powinny. Przy planowaniu i wykonywaniu szczelin dylatacyjnych należy pamiętać, że posadzka musi być rozcięta od izolacji termicznej aż do wierzchu wykończenia posadzki – tylko wtedy będzie to dobrze działało. Wykonanie dylatacji na wierzchniej warstwie posadzki w innym miejscu niż w jastrychu kończy się zniszczeniem tej warstwy – szczególnie w przypadku płytek podłogowych.

Bardzo często firmy wykonujące posadzki robią to w sposób uproszczony. Metoda ta polega na tym, że masa jastrychu jest kładziona na całej powierzchni bez szczelin, a następnie po kilku dniach szczelina nacinana jest do 1/3 jego wysokości od wierzchu. Metoda ta, moim zdaniem, jest niewłaściwa, ponieważ można tu popełnić kilka błędów:

  • nacięcie zostanie wykonane w innym miejscu, niż być powinno – rury osłonowe będą w innym miejscu,
  • podczas nacinania można uszkodzić rury,
  • nacięcie może być za płytkie, co spowoduje niekontrolowane pękanie posadzki podczas pracy (rys. 2).

Wymagania, które tu przypomniałem, należą do elementarza ogrzewania podłogowego i decydują o tym, czy ta instalacja spełni oczekiwania inwestora.

Andrzej Durda

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij