Odprowadzanie spalin z kotłów gazowych kondensacyjnych i z zamkniętą komorą spalania

zobacz artykuł w wersji pdf  pdf  pdf

Każdy inwestor, który rozpoczyna przygodę z budową własnego domu, na samym początku podejmuje wiele trudnych decyzji dotyczących m.in. wielkości, kształtu i lokalizacji działki, na której powstanie dom, oraz dokonuje wyboru projektu. Już na tym etapie należy się zastanowić, jaki sposób ogrzewania wybrać. Warto też zwrócić uwagę, czy w projekcie ujęto pomieszczenia gospodarcze: kotłownię, spiżarnię czy pralnię, które okazują się potem niezwykle użyteczne.

W przypadku wyboru gazowej instalacji grzewczej kotłownia nie jest niezbędna ze względu na możliwość montażu kotła (z zamkniętą komorą spalania do 30 kW) w pomieszczeniach nieprzeznaczonych na stały pobyt ludzi, takich jak kuchnia czy łazienka, tym bardziej, że projektowane aktualnie kotły gazowe są wysoce estetyczne i świetnie wkomponowują się w całość wystroju wnętrza.

Trzeba jednak pamiętać, że kubatura pomieszczenia, w którym instaluje się urządzenie gazowe typu C, nie powinna być mniejsza niż 6,5 m3 oraz że wyprowadzenie spalin z kotła, na przykład przez ścianę zewnętrzną budynku jedno- i wielorodzinnego (rys. 1), jest możliwe wyłącznie dla kotłów (z zamkniętą komorę spalania i kondensacyjnych) do mocy odpowiednio 21 i 5 kW. O wyborze systemu decydują warunki lokalne, możliwości techniczne obiektu, opory przepływu instalacji oraz obowiązujące przepisy. Warunki, jakie powinno spełniać pomieszczenie, w którym ma być zamontowane urządzenie gazowe oraz system odprowadzania spalin, szczegółowo określają: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 r. „W sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie” wraz z późniejszymi zmianami oraz Polska Norma PN-B-02431 – „Kotłownie wbudowane na paliwa gazowe o gęstości względnej mniejszej niż 1”.

Ponad połać dachu
W przypadku kotła typu C, mającego moc powyżej 21 kW, system spalinowy należy wyprowadzić ponad połać dachową budynku. Dlatego też w miarę możliwości najlepiej skorzystać z systemu koncentrycznego powietrzno-spalinowego pionowego Ø 60/100 (rys. 2) lub Ø 80/125 i w razie konieczności uzupełnić go o odpowiednie przedłużenia. Z kolei w przypadku kotłowni wyposażonej w komin lub w przypadku modernizacji istniejącej instalacji grzewczej systemy wentylacyjno- spalinowe Ø 60/100 czy Ø 80/125 (rys. 3) umożliwiają wykorzystanie szybu kominowego jako rury powietrznej. Najlepiej gdy szacht wyposażony jest w czysty i szczelny wkład stalowy, dzięki czemu wentylator nie będzie zaciągał zanieczyszczeń do kotła. Wtedy do szybu kominowego wprowadza się wyłącznie rurę spalinową Ø 80. W szacht kominowy o odpowiednim przekroju można również wprowadzić przewód współosiowy na całej długości systemu.

Uwaga na długość komina

Jeśli okaże się, na przykład, że ze względu na długość komina lub z innego powodu (np. szacht kominowy o zbyt małej powierzchni przekroju) żadna z przedstawionych konfiguracji „rury w rurze” nie będzie mogła być zastosowana, zawsze można skorzystać z systemu dwóch niezależnych przewodów – systemu rozdzielonego. System ten umożliwia poprowadzenie przeważnie dłuższych przewodów spalinowych aniżeli system koncentryczny.

System w pakiecie 
Aby umożliwić i ułatwić instalatorom dobór elementów systemu kominowego, producenci zamieszczają w instrukcjach do kotłów/cennikach schematy oraz tabele maksymalnych długości, jak również dane odnośnie ich skrócenia, związane z oporami przepływu w przypadku zastosowania elementów kolanowych 90° i 45°. Na rynku znajdują się gotowe rozwiązania w postaci pakietów (system powietrzno-spalinowy poziomy, pionowy oraz do szachtu), do których wystarczy dobrać odpowiednie przedłużenia (250, 500 i 1000 mm). Gdyby jednak okazało się, że przewód jest zbyt długi, w większości przypadków można go dociąć do odpowiedniej długości od strony „bosego” końca. Następnie rurę należy dokładnie gratować, tak by usunąć ostre krawędzie, które mogą doprowadzić do uszkodzenia uszczelki kominowej podczas montażu.

Trzeba jednak pamiętać, że przyłącza do obecnych aktualnie na rynku kotłów różnią się i należy zastosować odpowiedni typ adaptera lub zestawu przyłączeniowego. Warto zwrócić uwagę również na to, z czego wykonane są elementy systemu spalinowego. Z pewnością nie należy stosować systemów spalinowych wykonanych z tworzyw sztucznych, których montaż wyklucza §266 pkt. 1 wcześniej wspomnianego rozporządzenia, a mianowicie: „przewody spalinowe i dymowe powinny być wykonane z materiałów niepalnych”. Doskonałym materiałem do produkcji systemów spalinowych do kotłów kondensacyjnych i Turbo jest stal nierdzewna 1.4301 i kwasoodporna 1.4404 o grubości nie mniejszej niż 0,5 mm. Stale te zawierają duże ilości chromu i niklu, dzięki czemu system spalinowy jest odporny na korozję (w tym również na korozję szczelinową), wysoką temperaturę i ścieranie. Systemy kominowe powinny być oznakowane symbolem CE oraz posiadać wszelkie wymagane certyfikaty.

Grażyna Bentkowska

Ilustracje z archiwum Beretta

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij