ABC ogrzewania. Płaski montaż

Zobacz artykuł w wersji pdf pdf pdf 

Jeżeli mamy do czynienia z typowym kolektorem płaskim z czterema króćcami z absorberem w postaci harfy, to z faktu, że jest on symetryczny nie wynika, że można go montować w dowolny sposób. Trzeba zaznaczyć, że zgodnie z obowiązującymi normami w zakresie słonecznych systemów grzewczych producent kolektora jest zobowiązany do umieszczenia na ramie kolektora napisu wskazującego, w którym miejscu znajdować się powinien dół (góra) kolektora. Często jednak tego napisu brak, co powoduje, że instalator może zamontować kolektor odwrotnie niż to wynika z instrukcji. Nie zdaje sobie bowiem sprawy na przykład z tego, że w ramie kolektora znajdują się otwory wspomagające wentylację kolektora, a przy niewłaściwym zamontowaniu kolektorów w trakcie opadów poprzez te otwory woda przedostawać się może do wnętrza kolektora. Kolektor taki posiadać może również inny układ absorbera (np. meander), ale jest to już temat na osobny artykuł, w którym dokonane zostanie porównanie różnorodnych rozwiązań kolektorów.

W przypadku kolektorów płaskich z dwoma króćcami sytuacja jest jeszcze bardziej skomplikowana. Kolektor taki może należeć do grupy tak zwanych trudno opróżniających się (trudno jest go opróżnić bez zastosowania dodatkowych środków), a instalator wiedząc, że będzie musiał kolektor na zimę opróżniać, montuje go w pozycji odwrotnej, ponieważ to pozwala na łatwe opróżnienie kolektora. Problem w tym, że kolektor ten może posiadać otwory wentylacyjne tak usytuowane, że prowadzi to bezpośrednio do problemów wyżej opisanych, czasami na szybie kolektora pojawia się wówczas woda… Kolektory zaparowują, a pozbycie się zaparowań jest utrudnione, albowiem odwrócony został kierunek wentylowania kolektora.

Kolektory łączone są między sobą za pośrednictwem różnego rodzaju złączek. Podstawowymi rozwiązaniami są śrubunek oraz złączka zaciskowa. Ale bywają też stosowane rozwiązania bardziej skomplikowane, zwłaszcza jeżeli producent chciał zadbać o kompensację wydłużeń rur zbiorczych kolektorów. Ponieważ medium płynące w rurach kolektorów słonecznych posiada zmieniającą się temperaturę, w wyniku tych zmian dochodzi do zmiany długości rur. Renomowani producenci kolektorów stosują kompensatory wydłużeń rur, montując je na połączeniach kolektorów (jak wyżej) albo we wnętrzu kolektora. W przypadku, gdy producent decyduje się na zastosowanie kompensacji we wnętrzu kolektora, wykonuje to zwykle osadzając kompensator na odcinku rury zbiorczej albo też w sposób specyficzny, wykonując rury doprowadzające ciecz do rurek absorbera (wykonuje pętlę kompensującą wydłużenia).

Najłatwiejszym sposobem uniknięcia stosowania kompensatorów wydaje się jednak użycie kolektorów z króćcami wyprowadzonymi do góry. Takie rozwiązanie pozwala również na umieszczenie kolektorów bezpośrednio obok siebie bez odstępu montażowego. Niektóre firmy twierdzą, że ich kolektory posiadają wewnętrzną kompensację temperatury i w ten sposób mogą zrezygnować z zabudowy drogich kompensatorów.

Przewody rurowe wykorzystywane w technice solarnej wykonane są z miedzi, stali nierdzewnej lub szarej. W obrębie kolektorów zaleca się lutowanie lutem twardym, albowiem lut miękki może nie wytrzymać obciążenia temperaturowego, zwłaszcza gdy kolektory przejdą w stan stagnacji. Oczywiście, nie powinno się stosować lutowania twardego w miejscach, gdzie znajdują się materiały nieposiadające odpowiedniej wytrzymałości na wysokie temperatury, gdyż prowadzi to do ich uszkodzenia. Jeżeli już ktoś decyduje się na spawanie w takim obszarze, to powinien zadbać o chłodzenie elementów zagrożonych zniszczeniem.

Aby nie dochodziło do problemów w przypadku, gdy instalator „używa zbyt dużo siły”, można skorzystać przy skręcaniu kolektorów z klucza dynamometrycznego. I chodzi tu nie tylko o możliwość zniszczenia gwintu połączenia, ale przekręcenia rury zbiorczej i zniszczenia połączeń lutowanych we wnętrzu kolektora. Jeżeli połączenia w obrębie kolektorów są połączeniami śrubowymi, to do ich uszczelnienia należy stosować pakuły nasączone pastą uszczelniającą, odporną na wysokie temperatury oraz działanie glikolu. Wszelkie przewody rurowe winny być mocowane zgodnie z zasadami techniki grzewczej w taki sposób, aby wydłużenia cieplne nie prowadziły do nadmiernego wzrostu naprężeń.

Jerzy Chodura

Prenumerata Magazynu Instalatora

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij