Eksploatacja systemu kanalizacyjnego oraz obiektów kanalizacyjnych (9). Rozruch w pompowni

zobacz artykuł w wersji pdf pdf pdf

W czasie rozruchu zespołów pompowych należy sprawdzić, czy podczas pracy pompy nie wykazują drgań i wibracji, co może wskazywać na złe ich ustawienie, nieodpowiednie wyważenie zespołu wirującego, zgięty wał lub niedokładne wykonanie pompy przez wytwórcę. Podobnie należy obserwować, czy pompa nie pracuje zbyt hałaśliwie. Hałaśliwa praca wskazuje między innymi, że pompa pracuje w obszarze kawitacji. Jednocześnie obserwuje się temperaturę łożysk, która w żadnym przypadku nie może przekroczyć tej ustalonej przez odpowiednie instrukcje techniczno-ruchowe.

Prace rozruchowe urządzeń w pompowni powinny także obejmować zbadanie: szczelności przewodów ssawnych i tłocznych, zachowania ich odpowiednich spadków zabezpieczających przed gromadzeniem się powietrza, szczelności i prawidłowości działania zasuw i innej armatury zaporowej, szczelności dławic i kompensacji, właściwego działania odpowietrzeń i odwodnień itp.

W czasie rozruchu szczególną uwagę należy poświęcić drganiom zespołów pompowych i dążyć do ich maksymalnego ograniczenia. W przypadkach przekazywania drgań na konstrukcję budynku – wyjaśnić, czy nie są dla niej niebezpieczne.

Konieczne jest zbadanie także szczelności konstrukcji posadowionych poniżej zwierciadła wody gruntowej, szczelności zbiorników ścieków. Sprawdzić trzeba również, w przypadkach automatyzacji pompowni, czy zgodne są z projektami poziomy lub ciśnienia, przy których następuje włączanie lub wyłączanie pomp, rozdrabniarek, sprężarek, zasuw i innych urządzeń.

Zespół w ruch!
Uruchamianie zespołów pompowych może się odbywać po odpowiednim przygotowaniu ich do pracy. Przygotowanie zespołu pompowego do ruchu:
* sprawdzić dławice pompy (czy szczeliwo nie jest zbyt mocno dociśnięte przez dławiki) za pomocą obrócenia wału pompy ręcznie,
* sprawdzić stan oleju w łożyskach,
* otworzyć zasuwę na przewodzie ssawnym,
* zalać pompę.
* następnie należy sprawdzić:
– zamknięcie kurków odpowietrzających,
– zamknięcie kurków na przewodzie doprowadzającym wodę do chłodzenia łożysk,
– zamknięcie zaworu obiegowego przy zasuwie tłocznej;

* otworzyć kurek na przewodzie odpowietrzającym.
Odpowietrzać pompę główną pompą próżniową tak długo, dopóki we wzierniku kontrolnym nie pokaże się woda bez pęcherzyków powietrza, następnie odciąć rurociąg próżniowy od pompy głównej za pomocą zaworu.

Uruchamianie zespołu pompowego powinno przebiegać w następującej kolejności:
* Po uruchomieniu i uzyskaniu pełnej ilości obrotów należy powoli otwierać zasuwę tłoczną, obserwując manometr i amperomierz. Wskazania manometru od ciśnienia maksymalnego powoli opadają do ciśnienia roboczego. Wskazania amperomierza nie mogą przekroczyć wartości prądu znamionowego silnika.
* Doprowadzić wodę chłodzącą do łożysk i dławic przez otwarcie odpowiednich zaworów.
* Wyłączyć pompę próżniową (w przypadku jej zastosowania).

Zmiany w stosunku do czynności podanych dla innych typów pomp są niewielkie, a mianowicie:
* pompy pracujące z napływem są zalewane przez otworzenie, zasuwy na przewodzie ssawnym i odpowietrzenie pompy,
* pompy zanurzane w zbiornikach (z wałami pionowymi w wykonaniu mokrym sprzężone z silnikiem do zanurzenia w zbiorniku) nie muszą być w ogóle zalewane,
* pompy diagonalne i śmigłowe są uruchamiane przy otwartej zasuwie na przewodzie tłocznym (najmniejszy pobór mocy). W czasie przygotowania tych pomp do pracy zasuwa powinna zostać otworzona.

W czasie uruchamiania zespołów pompowych współpracujących z bardzo długim przewodem tłocznym należy pamiętać, że otwieranie zasuwy na tłoczeniu powinno odbywać się bardzo powoli, by nie wywołać uderzenia hydraulicznego. Jednocześnie pompa nie może pracować zbyt długo przy zamkniętej zasuwie na tłoczeniu, gdyż doprowadzić to może do zbytniego zagrzania się wody w pompie. Minimalny przepływ przez pompę powinien wynosić 5-10% wydajności normalnej.

Niedopuszczalne jest uruchamianie pompy na sucho (z wyjątkiem pomp do tego przystosowanych), gdyż grozi to zatarciem pompy i popękaniem części wewnętrznych na skutek przegrzania się.

Zespoły pompowe
W czasie pracy zespołu pompowego koniecznie należy przeprowadzić kontrolę: wysokości podnoszenia, poboru mocy, natężenia prądu, pracy silnika i łożysk oraz napełnienia zbiornika ściekami. Okresowo należy prowadzić także pomiar wydajności pomp.

Wszystkie przyrządy pomiarowe, jako manometry, wakuometry, muszą być sprawne. Przewód łączący przyrząd z rurociągiem, w którym mierzone jest ciśnienie, powinien być wypełniony wodą. W takim wypadku dla określenia całkowitej wysokości podnoszenia do sumy wskazań przyrządów należy dodawać ich różnice wysokości. Natomiast jeżeli przewód łączący wakuometr z przewodem ssawnym jest wypełniony powietrzem, do sumy wskazań obu przyrządów należy dodawać różnicę wysokości manometru i miejsca podłączenia rurki wakuometru do przewodu ssawnego. Oba przyrządy pomiarowe powinny być blisko pompy, w żadnym przypadku jednak nie w obszarze zmiany przekroju i zmiany kierunków przewodów, najlepiej przy króćcach ssawnych i tłocznym. Manometry i wakuometry powinny pracować na środku skali. Maksymalne ich wskazania nie powinny przekraczać 2/3 skali. Należy je także poddawać kontroli w miejscu wbudowania za pomocą manometru i wakuometru kontrolnego. W tym celu przyrządy pomiarowe należy instalować ze specjalnymi zaworami trójdrogowymi, które umożliwiają przyłączenie przyrządów kontrolnych. Częstotliwość kontroli wskazań przyrządów do określania wysokości podnoszenia – przynajmniej raz w roku.

Pomiar poboru mocy i natężenia prądu prowadzi się zwykle wspólnie dla wszystkich zespołów pompowych. Pożądane jest, by mógł być prowadzony oddzielnie dla każdego zespołu pompowego. Oddzielnie dla każdego zespołu pompowego powinna być prowadzona kontrola natężenia prądu. Natężenie prądu nie może przekraczać znamionowego, o ile dla danego silnika nie zostało ono ustalone inaczej. Regulacja wydajności pompowni odbywa się przez włączenie lub wyłączenie zespołów pompowych.

Wydajność pompowni kanalizacyjnych musi być dostosowana do ilości dopływających ścieków. Zwierciadło ścieków w zbiorniku wyrównawczym powinno być utrzymane poniżej maksymalnego poziomu, począwszy od którego ma miejsce podtapianie sieci.

W dużych pompowniach, gdzie ścieki doprowadzane są kolektorami o dużych wymiarach, maksymalny poziom ścieków w zbiorniku może powodować spiętrzenie ścieków w kanałach dopływowych i związane z tym zmniejszenie prędkości w tych kanałach o 10% w stosunku do prędkości przy swobodnym zwierciadle.

Pracę pompowni dostosowaną do sieci osiągnąć należy, włączając i wyłączając zespoły pompowe. Minimalny czas cykli pracy zespołu pompowego, upływający między jego uruchomieniem a zatrzymaniem, przy wykonywaniu tych operacji ręcznie nie może być krótszy niż pół godziny.

Regulacja wydajności zespołów pompowych do ścieków nie może być prowadzona zasuwą na tłoczeniu (regulacja zasuwą na ssaniu jest zabroniona), gdyż niesiony z dużymi prędkościami piasek powoduje w takich przypadkach ścieranie klina i gniazda oraz pierścieni uszczelniających zasuwy. Zasuwa używana do regulacji wydajności pompy nie będzie szczelna w przypadku konieczności wyłączenia pompy dla przeprowadzenia jej demontażu. Praca zespołów musi odbywać się przy całkowicie otwartych zasuwach na ssaniu i tłoczeniu.

Kontrola
* pracy silnika
Oprócz pomiaru natężenia prądu i poboru mocy, konieczna jest kontrola temperatury silnika. Najwyższa temperatura stojana nie powinna być zwykle wyższa o 50°C od temperatury otoczenia. Na ogół dopuszczalny przyrost temperatury uzwojenia ponad temperaturę otoczenia podawany jest na tabliczkach znamionowych silników. Należy także zwracać uwagę na szum wydawany przez pracujący silnik. Zmiana dźwięku może świadczyć o przerwaniu zasilania jedną fazą. Podobnie trzeba zwracać uwagę, czy szczotki na pierścieniach ślizgowych nie iskrzą. Iskrzenie szczotek świadczy o ich zanieczyszczeniu lub innych usterkach.

* Pracy dławic
Dławice nie mogą być zbyt mocno dociśnięte, gdyż wyciekająca kroplami ciecz chłodzi i smaruje wał. Szczeliwo należy wymieniać w miarę zużycia.

* Praca zespołów rezerwowych
Zespoły rezerwowe powinny być próbowane nie rzadziej niż raz na 10 dni. Zaleca się pracować wszystkimi agregatami w pompowni na przemian.

Roman Ćwiertnia

Tomasz Ćwiertnia

Prenumerata Magazynu Instalatora

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij