ABC wentylacji. Wentylacja w laboratorium.


Reklama

Wilo pomaganie przez serwisowanie

Zobacz artykuł w wersji pdf pdf pdf      

W laboratoriach przemysłowych, w zakładach naukowych, badawczych, służby zdrowia, w pracowniach chemicznych w szkołach i w wielu innych miejscach powstają szkodliwe gazy lub pary, które zagrażają zdrowiu. Rodzaje, ilości i stężenia tych szkodliwych substancji są przedmiotem wstępnych analiz do projektu wentylacji mechanicznej. Zanieczyszczenia te, w zależności od prądów powietrznych (przeciągi, niewłaściwa organizacja wymiany powietrza), własności fizycznych i temperatury mają tendencję do rozprzestrzeniania się w powietrzu laboratorium.Zadaniem wentylacji w pomieszczeniach laboratorium jest:

a) ograniczenie lub wyeliminowanie rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń przez:

1. prowadzenie procesów chemicznych w obudowach (digestoriach) zaopatrzonych w wentylatory odciągowe,
2. stosowanie odciągów miejscowych w miejscach wykonywania doświadczeń (stoły, pulpity).

b) nawiewanie oczyszczonego, ogrzanego i świeżego powietrza dla utrzymania właściwych warunków pracy.

W przypadku punktu a) ilość odciąganego powietrza przez wentylator obudowy (digestorium) powinna być nie mniejsza niż 250 wymian na godzinę (krotność dotyczy pojemności obudowy) i dochodzić może nawet do 600 w/h.

Ilość powietrza odciąganego z digestorium zależy od rodzaju procesów, jakie w nim zachodzą, i tak:

– gdy znajdują się urządzenia wyparne (ogrzewane kąpiele termostatyczne), to ilość odciąganego powietrza powinna być o 50% większa od obliczeniowego,
– dla mniej obciążonych wyciągów (laboratoria szkolne, uczelniane) ta ilość może być mniejsza o około 20 %.

Ponadto ilość odciąganego powietrza powinna być taka, aby jego prędkość we wszystkich otworach digestorium i w otworze roboczym wynosiła:

– dla procesów chłodnych – 0, 5 m/s,
– dla procesów ciepłych – 0, 75 m/s,
– dla procesów o dużym wydzielaniu się ciepła i przy szybkich ruchach pracujących – 1, 0 m/s.

Kształt digestorium, sposób odprowadzania zanieczyszczeń, wielkość otworu roboczego (należy podkreślić, że otwór roboczy nie powinien być całkowicie zamknięty – wysokość szczeliny – 50 mm), rodzaj zanieczyszczeń (od tego zależy, jakiego rodzaju filtry na wywiewie zostaną użyte), wyposażenie wnętrza (np. specjalistyczne oświetlenie) – są to wielkości, które są uzgadniane z użytkownikiem i stanowią podstawę do rozpoczęcia procesu projektowania wentylacji w laboratorium.

W przypadku zadań wentylacji określonych w punkcie b) ilość nawiewanego powietrza do laboratorium powinna być o 10% mniejsza od wywiewanego. Na ogół nawiewane powietrze jest w 100% zewnętrzne (oczyszczone i ogrzane). W nielicznych przypadkach stosuje się częściową recyrkulację i tylko wtedy, gdy w powietrzu wewnętrznym nie pojawią się nawet w niewielkich ilościach substancje szkodliwe dla zdrowia.

Krotność wymian (dane służące do porównań) powinna wynosić:

* w laboratoriach fizycznych – 5 do 15 w/h,
* w laboratoriach chemicznych – jw., lecz podstawą do obliczeń są ilości powietrza odciąganego przez digestoria,
* w salach laboratoryjnych wyższych uczelni:

– w małych salach do ~30 osób – k = 8 do 12 w/h,
– w dużych salach do ~100 osób – k = 6 do 8 w/h.

W każdego rodzaju wentylacji i klimatyzacji podstawą są bilanse ciepła, wilgoci i chłodu i tylko na takich podstawach może oprzeć się ich projektowanie.

Organizacja nawiewu powinna być tak zaplanowana, aby osoby pracujące w laboratoriach nie odczuwały przeciągów, co może mieć miejsce przy tak dużej ilości nawiewanego powietrza do niewielkiej kubatury laboratorium. Ważne jest, aby wyposażenie laboratorium oraz ludzie tam pracujący nie znaleźli się w jądrze strumienia nawiewanego oraz by prędkość powietrza w strefie przebywania ludzi mieściła się w granicach 0,15-0,25 m/s.

Temperatura powietrza wewnętrznego w laboratorium powinna wynosić: w zimie i w okresach przejściowych od 20 do 22oC, zaś w okresie letnim, jeśli nie wymagane jest chłodzenie, temperatura może równać się temp. powietrza zewnętrznego. W laboratoriach o szczególnym przeznaczeniu parametry ustala użytkownik.

Urządzenia i kanały wentylacyjne muszą być wykonane z materiału odpornego na czynniki niszczące znajdujące się w wywiewanym powietrzu. Ponadto, ze względu na możliwość osadzania się substancji (mimo stosowania filtrów) na ściankach kanałów, wskazane jest projektowanie wielu otworów rewizyjnych służących do ich czyszczenia. Prędkość powietrza wywiewanego waha sie w granicach 8-18 m/s w zależności od rodzaju procesu, który ma miejsce w digestorium.

Dorota Węgrzyn

ekspert: Krzysztof Nowak
Uniwersal
32 203 87 20 wew. 102
krzysztof.nowak@uniwersal.com.pl
www.uniwersal.com.pl

Prenumerata Magazynu Instalatora

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij