Instalacje ogrzewania płaszczyznowego. Podłogówka na sucho

zobacz artykuł w formie pdf zobacz pdfa zobacz pdfa    

Na rynku polskim istnieje wiele różnych systemów wykonywania ogrzewania podłogowego pod suchy jastrych, czyli pod płyty posadzkowe wykonane na bazie cementu lub gipsu. Większość producentów wodnego ogrzewania podłogowego posiada taki system w swojej ofercie. Różnią się one  izolacyjnym materiałem podkładowym wraz z warstwami izolacyjno-przewodzącymi  i proponowanym rodzajem suchego jastrychu. Każdy z producentów stosuje rury do ogrzewania podłogowego,  najczęściej o średnicy 14 lub 16 mm.
System wodnego ogrzewania podłogowego bez stosowania mokrych gładzi cementowych składa się z następujących warstw:

podłogówka

* podkładu konstrukcyjnego (płyta żelbetowa, betonowa lub konstrukcja drewniana);
* izolacji przeciwwodnej, przeciwwilgociowej lub paroizolacyjnej;
* izolacji termicznej w postaci płyt styropianu (polistyren ekspandowany) lub płyt XPS (polistyren ekstrudowany), popularnie nazywany styrodurem, z nafrezowanymi rowkami pod rury ogrzewania wodnego;
* rur ogrzewania podłogowego wraz z lamelami lub profilami metalowymi;
* warstwy przewodzącej lub poślizgowej;
* płyty suchego jastrychu w postaci płyt cementowych lub gipsowych;
* posadzki w postaci gresu, kamienia, terakoty lub innych materiałów z PCV, paneli drewnopodobnych lub drewnianych, wykładzin przeznaczonych do ogrzewania podłogowego.

podłogówka

Podstawowymi materiałami potrzebnymi do wykonania ogrzewania podłogowego metodą „na sucho” są specjalne płyty izolacji termicznej oraz suchy jastrych. Niezbędne są również warstwy przewodzące i izolacyjne w postaci lameli, profili i folii paroizolacyjnych oraz materiałów poślizgowych. Płyty izolacji termicznej wykonywane są najczęściej ze styropianu klasy EPS 200, o gęstości co najmniej 27 kg/m3 lub płyt XPS 300 o gęstości co najmniej 34 kg/m3. Różnice pomiędzy nimi, jak widać chociażby po gęstości płyt, są istotne. Płyty styropianowe mają mniejszą wytrzymałość na ściskanie, gorszą izolacyjność termiczną oraz większą chłonność wody. Pomimo tego spełniają warunki do zastosowania ich w pomieszczeniach mieszkalnych. Gorszą ich izolacyjność termiczną należałoby uwzględnić poprzez zastosowanie grubszej warstwy styropianu w stosunku do XPS-u. Wszystkie płyty są łatwe w obróbce i można je ciąć zwykłym nożem monterskim. Nacięte bruzdy w płytach izolacyjnych umożliwiają łatwy montaż wielowarstwowych, tworzywowych rur o średnicy 14 lub 16 mm służących jako elementy. Wymiary płyt izolacyjnych są standardowe: styropian 500 mm x 1000 mm, a XPS 600 mm x 1250 mm (najczęściej są to płyty z bocznymi frezami).
Dostępnymi na rynku suchymi jastrychami są płyty cementowe i gipsowe o grubościach od 22 do 30 mm. Jastrychy cementowe są nieco droższe, lecz mają za to lepszą przewodność termiczną, co jest ważne w systemie ogrzewania podłogowego, oraz są wodoodporne, co ma istotne znaczenie, gdy układamy ogrzewanie podłogowe w pomieszczeniach o zwiększonej wilgotności typu łazienka, kuchnia itp.
W zależności od systemu występują różne warstwy pośrednie układane na płytach izolacyjnych pod suchym jastrychem. Są to między innymi lamele aluminiowe lub specjalne profile metalowe, dostosowane i układane bezpośrednio w nacięciach płyt izolacyjnych. W lamelach umieszcza się rurki ogrzewania podłogowego i całość przykrywa warstwą poślizgow

podłogówka

ą w postaci folii paroizolacyjnej, aluminiowej, a nawet blachą ocynkowaną, zależnie od sytemu polecanego przez danego producenta.
Cena detaliczna podstawowych materiałów systemu (bez rurek do ogrzewania) jest zależna od technologii wykonania proponowanej przez producenta i kształtuje się od około 60-130 zł/m2. Gdy podstawowymi materiałami są płyty izolacyjne z lamelami i warstwa poślizgowa to cena kształtuje się na poziomie około 130 zł/m2.
Istnieją też rozwiązania bez zastosowania dosyć kosztownych lameli aluminiowych lub profili metalowych. Zamiast tego całą powierzchnię grzejną pokrywa się samoklejącą, zbrojoną włóknem szklanym taśmą aluminiową oraz warstwą poślizgową w postaci arkuszy folii aluminiowej o grubości około 0,1 mm. Koszt detaliczny podstawowych elementów (płyty izolacyjne i dwie warstwy folii aluminiowej) takiego systemu wynosi około 60 zł/ m2 powierzchni grzejnej.
Poniżej przedstawiam przykładowy opis montażu ogrzewania podłogowego metodą suchą.

Montaż na sucho
Zawsze należy pamiętać, aby podłoże, na którym będzie wodne ogrzewanie podłogowe, było odpowiednio przygotowane. Należy usunąć mechanicznie wszelkie nierówności, a posadzkę wyrównać za pomocą masy samopoziomującej bądź zaprawy klejowej. Następnie układamy izolację przeciwwodną lub folię paroizolacyjną o grubości 0,2 mm, z zakładem 20 cm między poszczególnymi pasami folii. Należy również pamiętać o wywinięciu jej wokół ścian na wysokość planowanej grubości posadzki (rys. 1). Kolejnym etapem jest rozwinięcie brzegowej taśmy dylatacyjnej wokół ścian i przegród budowlanych (rys. 2). Po rozłożeniu taśmy przystępujemy do ułożenia odpowiedniej grubości warstwy izolacyjnej w postaci płyt XPS lub styropianu. Ostatnią warstwę izolacji stanowią płyty montażowe z bruzdami (rys. 3). Najczęściej spotyka się jeden lub dwa rodzaje takich płyt.
Przy dwóch rodzajach będzie to moduł brzegowy (rys. 7 element A) oraz moduł środkowy (rys. 7 element B), po przecięciu tworzące dwa elementy brzegowe.
Kolejnym etapem jest ułożenie w bruzdach wielowarstwowych rur ogrzewania wodnego (rys. 4), z użyciem lub bez użycia lameli albo profili metalowych. Odległości między bruzdami wynoszą najczęściej od 10 do 20 cm. Ze względu na sposób rozłożenia rur maksymalna ich długość powinna wynosić 80-100 mb (rys. 7). Pola grzejne można powielać w zależności od całkowitej wielkości ogrzewanej powierzchni.
Po ułożeniu rur wodnych i wyprowadzeniu ich końców w miejscu, gdzie będzie zrobione przyłącze hydrauliczne do instalacji centralnego ogrzewania, na całej powierzchni naklejamy pasy samoprzylepnej taśmy aluminiowej, wzmocnionej włóknem szklanym, gdy nie stosujemy lameli bądź paneli metalowych (rys. 5). Taśma, lamele i profile stanowią warstwę przewodzącą oraz przyczyniają się do równomiernego rozkładu ciepła na całej powierzchni posadzki.
Bezpośrednio pod płytami suchego jastrychu układamy drugą warstwę w postaci arkuszy folii aluminiowej o szerokości  1 mb (rys. 6) lub innych warstw poślizgowych (folia pcv, blacha stalowa). Zalecane jest, aby w systemie ogrzewania podłogowego „na sucho” stosować płyty jastrychu wykonane na bazie cementu w pomieszczeniach „mokrych” typu łazienka itp. Ostatnim etapem montażu jest ułożenie na suchym jastrychu dowolnie wybranej posadzki (terakota, gres, panele, drewno itp.) o parametrach odpowiednich do zastosowania jej na wodnym ogrzewaniu podłogowym oraz przyłączenie systemu do instalacji centralnego ogrzewania.

W zależności od sytuacji dopuszczane są następujące sposoby sterowania systemem grzejnym:

* z ograniczeniem temperatury powrotu – przeznaczony do małych powierzchni, nie większych niż dwa obiegi grzejne – maksymalnie 16 m2 ;
* z ograniczeniem maksymalnej temperatury zasilania układu grzejnego – dla jednego lub dwóch obiegów grzejnych (max. 16 m2) – tzw. mały zestaw mieszający;
* do szeregowej współpracy z tradycyjnym grzejnikiem c.o. – preferowany dla małych powierzchni do 8 m2 (jeden obieg grzejny);
* z układem rozdzielaczowym i mieszającym – przeznaczony do dużych powierzchni (kilka obiegów grzejnych).

Zalety
Ten rzadko stosowany system wodnego ogrzewania podłogowego, pomimo wyższej ceny w stosunku do tradycyjnego systemu (metoda mokra), w niektórych przypadkach może być jedynym rozwiązaniem. Mam na myśli sytuacje, w których główną rolę odgrywa czas oraz ograniczone możliwości dostarczenia do pomieszczenia mokrej mieszanki betonowej (wyższe kondygnacje budynku). Zwróćmy uwagę, że „mokre roboty” przedłużają wykonanie całości prac nawet do 1 miesiąca ze względu na czas, który potrzebuje gładź cementowa na pielęgnację (czas schnięcia) i osiągnięcie odpowiednich parametrów wytrzymałościowych.
Warto też podkreślić, że system jest wyjątkowo łatwy i „czysty” w montażu. Nie musimy obawiać się zniszczenia lub zabrudzenia betonem w trakcie robót wykończonych ścian. Montaż na sucho to idealne rozwiązanie do prac remontowych, ale nie tylko. Przy małych powierzchniach ten system globalnie może być nawet tańszy niż przy zastosowaniu standardowych rozwiązań. Dodatkową zaletą tego ogrzewania jest szybkie uzyskanie efektu ciepłej podłogi dzięki wyjątkowym parametrom suchego jastrychu przy jego minimalnej grubości (do 30 mm). Niektórzy producenci proponują system, gdzie całkowita grubość podłogi z suchym jastrychem i izolacją termiczną wyniesie tylko ok. 5 cm, a wysokiej jakości materiał izolacyjny sprawia, że nie grzejemy sąsiada.
System montażu ogrzewania podłogowego „na sucho” jest bardzo prosty. Podłączenie sterowania należy powierzyć doświadczonemu instalatorowi. Pomyłka przy montażu jest praktycznie niemożliwa, ponieważ każdy z producentów dostarcza wraz z materiałem szczegółową instrukcję montażu systemu z wyszczególnieniem wszystkich potrzebnych warstw, a rurki w łatwy sposób układa się w gotowych nafrezowanych bruzdach.
Opisane powyżej zalety systemu ogrzewania podłogowego „na sucho” powinny być docenione przez przyszłych inwestorów.
Jacek Karpiesiuk

Jedna myśl na temat “Instalacje ogrzewania płaszczyznowego. Podłogówka na sucho

  • 20 marca 2017 o 15:54
    Permalink

    ile tego xps pod ogrzewanie podłogowe się daje ? ktoś wie ? skoro jest lepszy od styro

    Odpowiedz

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij