ABC instalacji przeciwpożarowej. Gaśnica na wieszak

zobacz artykuł w formie pdf zobacz pdfa zobacz pdfa         

 W przypadku budynków użyteczności publicznej i zamieszkania zbiorowego (oprócz mieszkalnych) gęstość obciążenia ogniowego będzie zależeć od tego, do jakiej kategorii zagrożenia ludzi (ZL) zostaną one zakwalifikowane.
Zgodnie z nowym rozporządzeniem MSWiA z dnia 7.06.2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. nr 109, poz. 719), obiekty powinny być wyposażone w gaśnice przenośne lub przewoźne, spełniające wymagania polskich norm (PN) będących odpowiednikami norm europejskich (EN), dotyczących gaśnic. Polskie normy dotyczące podziału pożarów pomagają wskazać rodzaj gaśnicy, która nada się do gaszenia określonych grup pożarów:

A – materiałów stałych, zwykle pochodzenia organicznego, których normalne spalanie zachodzi z tworzeniem żarzących się węgli np. drewna, papieru, tkanin,
B – cieczy i materiałów stałych topiących się, np. benzyn, alkoholi, olejów, tłuszczów, lakierów, parafin,
C – gazów, np. propanu, acetylenu, gazu ziemnego,
D – metali, np. magnezu, sodu, potasu, litu,
F – tłuszczów i olejów w urządzeniach kuchennych.

Jedna jednostka masy środka gaśniczego 2 kg lub 3 dm3, zawartego w gaśnicach powinna przypadać (z wyjątkiem przypadków określonych w przepisach szczególnych):
* na każde 100 m² powierzchni strefy pożarowej w budynku (przestrzeni wydzielonej przez zachowanie odpowiednich odległości lub zastosowanie obudowy, tak aby pożar w określonym czasie nie przeniósł się na zewnątrz lub do wewnątrz tej przestrzeni), nie chronionej stałym urządzeniem gaśniczym (urządzenie związane na stałe z obiektem, zawierające własny zapas środka gaśniczego, wyposażone w układ przechowywania i podawania środka gaśniczego, uruchamianie automatyczne we wczesnej fazie rozwoju pożaru):
– zakwalifikowanej do kategorii zagrożenia ludzi ZL I (pomieszczenia przeznaczone do jednoczesnego przebywania ponad 50 osób niebędących ich stałymi użytkownikami, a nieprzeznaczone przede wszystkim do użytku ludzi o ograniczonej zdolności poruszania się); ZL II (przeznaczone przede wszystkim do użytku ludzi o ograniczonej zdolności poruszania się, takie jak szpitale, żłobki, przedszkola, domy dla osób starszych); ZL III (użyteczności publicznej, niezakwalifikowane do ZL I i ZL II) lub ZL V (zamieszkania zbiorowego, niezakwalifikowane do ZL I i ZL II),
– produkcyjnej i magazynowej o gęstości obciążenia ogniowego ponad 500 MJ/m². Gęstość obciążenia ogniowego jest to energia cieplna, wyrażona w megadżulach, która może powstać przy spaleniu materiałów palnych znajdujących się w pomieszczeniu, strefie pożarowej lub składowisku materiałów stałych przypadająca na jednostkę powierzchni tego obiektu, wyrażona w metrach kwadratowych,
– zawierającej pomieszczenie zagrożone wybuchem (pomieszczenie, w którym może wytworzyć się mieszanina wybuchowa, powstała z wydzielającej się takiej ilości palnych gazów, par, mgieł lub pyłów, której wybuch mógłby spowodować przyrost ciśnienia w tym pomieszczeniu przekraczający 5 kPa),
* na każde 300 m² powierzchni strefy pożarowej nie wymienionej w pierwszym punkcie, z wyjątkiem zakwalifikowanej do kategorii zagrożenia ludzi ZL IV (budynki mieszkalne).
Gaśnice w obiektach powinny być rozmieszczane:
* w miejscach łatwo dostępnych i widocznych, przede wszystkim: przy wejściach do budynków, na klatkach schodowych, na korytarzach lub przy wyjściach z pomieszczeń na zewnątrz,
* w miejscach nienarażonych na uszkodzenia mechaniczne oraz działanie źródeł ciepła (piece, grzejniki),
* w obiektach wielokondygnacyjnych – w tych samych miejscach na każdej kondygnacji, jeżeli pozwalają na to istniejące warunki.
Przy rozmieszczaniu gaśnic wymagane jest spełnienie następujących warunków: odległość z każdego miejsca w obiekcie, w którym może przebywać człowiek do najbliższej gaśnicy, nie powinna być większa niż 30 m oraz do gaśnic powinien być zapewniony dostęp o szerokości co najmniej 1 m.
Gaśnice muszą spełniać określone wymagania wynikające z przepisów prawnych, przede wszystkim dotyczące ich sprawności i stanu technicznego. Wszystkie jednostki sprzętu muszą być poddawane okresowym przeglądom technicznym i czynnościom konserwacyjnym na zasadach określonych w polskich normach dotyczących urządzeń przeciwpożarowych i gaśnic, w odnośnej dokumentacji techniczno-ruchowej oraz instrukcjach obsługi. Należy je przeprowadzać okresowo i w sposób zgodny z instrukcją producenta, nie rzadziej jednak niż raz w roku. Przeprowadzanie okresowych kontroli stanu technicznego i utrzymanie podręcznego sprzętu gaśniczego w pełnej sprawności technicznej jest bardzo ważnym warunkiem bezpieczeństwa pożarowego.
Tomasz Sawicki

Prenumerata Magazynu Instalatora

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij