zobacz artykuł w formie pdf zobacz pdfa zobacz pdfa         

Są to zakłady, w których występują pyły z tzw. pierwszej grupy, tj. drzewny, z syntetycznych żywic, farb i lakierów, oraz innych produktów związanych z obróbką drewna. W takich zakładach, gdzie podczas produkcji powstają różnego rodzaju pyły, należy utrzymywać czystość. Ponadto projektując taki zakład, należy przewidzieć konstrukcję zapewniającą możliwie jak najmniejsze ilości powierzchni, na których mógłby gromadzić się pył. Również grzejniki powinny być wykonane z gładkich rur o niskiej powierzchni grzejnej.
Większość zdarzeń, tj. pożar, wybuch, występuje podczas przerw w pracy, kiedy zostają wyłączone maszyny i wentylacja.
Powstające podczas procesu produkcji pyły, mimo że maszyny są już wyłączone i wyłączona jest wentylacja, unoszą się w powietrzu hali i po ponownym włączeniu wentylacji ruch powietrza porywa ziarna, tworząc obłoki pyłu o niebezpiecznej koncentracji, które przy sprzyjających warunkach mogą spowodować wybuch. Wobec powyższego, podczas przerw w pracy, kiedy wykonuje się czyszczenie maszyn i sprzątanie hali, bezwzględnie musi być włączona wentylacja i odciągi miejscowe. Ważną rolę odgrywa też temperatura powietrza wewnętrznego – zimą zależna od rodzaju wykonywanej pracy (lekka, ciężka) i wymogów technologicznych, latem wyższa od temperatury powietrza wewnętrznego o ~10oC – oraz wilgotność, którą powinno się utrzymywać w granicach 60-70%, co przede wszystkim zmniejsza ryzyko pożaru, ale również może zmniejszyć straty materiałowe i poprawić jakość produktu.

Można przyjąć, że najczęstszymi przyczynami powstawania pożarów i wybuchów w zakładach przemysłu drzewnego są:

* Brak czystości w pomieszczeniach produkcyjnych.

* Zbyt mała wilgotność względna powietrza w pomieszczeniach.

* Niewłaściwie wykonane uziemienia. Za pomocą właściwie wykonanego uziemienia można odprowadzić ładunki elektryczne z maszyn, wentylatorów, napędów, przewodów itp. Właściwie wykonane uziemienie to nieizolowany przewód prowadzony najkrótszą drogą, połączony z płytą umieszczoną w wodzie gruntowej lub w gruncie o stałej wilgotności. Większość zanieczyszczeń przenoszonych przewodami może spowodować wybuch, gdyż w sprzyjających warunkach pyły pochodzenia organicznego, jak i nieorganicznego mogą mieć własności wybuchowe. W przewodach, przez które przepływa z dużą prędkością (~20 m/s) zapylone powietrze, wytwarzają się ładunki elektryczne na skutek tarcia cząstek o ścianki przewodu i dlatego wszystkie instalacje odciągów miejscowych muszą mieć właściwe, trwale wykonane uziemienie.

* Odciąganie do wspólnego przewodu zanieczyszczeń łatwopalnych i zanieczyszczeń gorących lub mogących spowodować iskrzenie. W zakładach produkcyjnych tego typu część maszyn pracuje okresowo, powstają też różne odpady i dlatego celowe jest projektowanie kilku odrębnych instalacji odciągowych.

* Przeciążenie urządzeń odpylających. Urządzenia odpylające muszą pracować zgodnie z założonymi parametrami i muszą być regularnie czyszczone.
Dotyczy to nie tylko wnętrz tych urządzeń, lecz również ich otoczenia. Projektując urządzenie odpylające, należy tak je skonstruować, by była możliwość łatwego dotarcia do jego wnętrza.

Większość maszyn stolarskich posiada obudowy elementów ruchomych, tj. tarcze, taśmy, elementy skrawające itp., z króćcem do połączenia z instalacją odciągów miejscowych. Producenci tych maszyn opierają się na założeniu, że ilość powietrza odciąganego od nich oblicza się w oparciu o prędkość transportu wynoszącą 20 m/s. Dla takiej prędkości materiały do projektowania odciągów miejscowych opracowane są w zakładach stolarskich i stąd zdarza się, że instalacja jest przewymiarowana.

Projektując instalacje odciągów miejscowych w zakładach przemysłu drzewnego, należy:

* wykonać instalację z kanałów o przekroju kołowym i montować ją w odległości 150 mm od stropu pomieszczenia,
* wykonać instalację na zasadzie – jeden czynnik, jedna sieć kanałów,
* co 3-5 m oraz w miejscach newralgicznych (okolice kolan, rozgałęzień itp.) zamontować otwory wyczystne,
* zamontować odstojniki tam, gdzie jest to konieczne (zakończenie instalacji, za przyłączem do maszyn itp.),
* zamontować klapy wybuchowe co 5-10 m,
* nie prowadzić instalacji odciągowej przez ściany ogniowe,
* wykonać uziemienie wentylatorów, maszyn, silników, rurociągów, separatorów pyłu itp.

Należy też zaprojektować zbiornik na odpady tak, by zmieściły się wszystkie z dobowej produkcji, a wysokość sterty pyłów, trocin i wiórów nie powinna przekroczyć wysokości 2 m (możliwość samozapłonu).
O wentylacji ogólnej, sposobie wykorzystania powietrza z odciągów miejscowych po oczyszczeniu opowiem w kolejnym opracowaniu.
Dorota Węgrzyn

ekspert: Krzysztof Nowak
Uniwersal
www.uniwersal.com.pl
tel. 32 203 87 20 wew. 102
krzysztof.nowak@uniwersal.com.pl

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij