Armatura na kanalizacyjnych przewodach ciśnieniowych. Nie lekceważ barów…

zobacz artykuł w formie pdf zobacz pdfa         

 Rozumowanie to sprzyja lekceważeniu zagadnienia.
Przy projektowaniu kanalizacji ciśnieniowej często przyjmuje się automatycznie armaturę odpowiadającą standardom dla kanalizacji grawitacyjnej. Argumentacja, że „przecież to tylko kanalizacja” jest mało przekonująca w sytuacji, gdy mamy do czynienia z ciśnieniami na poziomie 0,3-0,4 MPa. Przykładowo bardzo dobre zamknięcia nożowe ulegają wówczas różnym awariom aż do zniszczenia. Nie jest to zagadnienie marginalne – w jednym z większych polskich przedsiębiorstw branżowych w krótkim czasie uległo uszkodzeniom (w praktyce zniszczeniu) ok. 30 zamknięć zainstalowanych na przewodach tłocznych przy ciśnieniu na poziomie 0,4 MPa i jakoś nikt nie pomyślał, że nie jest to winą producenta armatury…
Wbrew dość powszechnemu poglądowi o parametrach wytrzymałościowych armatury powinny decydować warunki jej pracy (w tym przede wszystkim ciśnienie), a nie rodzaj sieci, stąd na kanalizacyjnych przewodach ciśnieniowych w poszczególnych przypadkach musi być stosowana armatura o wytrzymałości analogicznej jak na standardowych przewodach wodociągowych. Różnorodność występującej armatury kanalizacyjnej (fot.) pozwala na dostosowanie rozwiązania do istniejących potrzeb, trzeba jednak pamiętać o warunkach panujących w konkretnym przewodzie.

Przy okazji, mówiąc o armaturze, trzeba zawsze podkreślać znaczenie elementu jakości. W tradycyjnym postępowaniu kieruje się często najniższą ceną wyrobu. Jest to postępowanie nieekonomiczne, znacznie bliższa optymalnej jest metodologia Life Cycle Cost, która uwzględnia długość okresu eksploatacji. Jako pomocnicze kryterium oceny można traktować masę jednostkową analogicznych wyrobów.
Przy projektowaniu różnych wyrobów metalowych (w tym armatury) występuje pewien paradoks – pozorna dokładność obliczeń komputerowych (jest to problem ogólniejszy – w większości obliczeń inżynierskich zasadniczą rolę odgrywają trzy pierwsze cyfry znaczące, mnożenie liczby miejsc po przecinku wydaje się być niekiedy sztuką dla sztuki) skłania do zmniejszania wartości współczynników bezpieczeństwa i w efekcie pocieniania konstrukcji. Natomiast w wyrobach odlewniczych mogą zawsze wystąpić jakieś niedoróbki i w konsekwencji zbyt oszczędnościowa armatura względnie łatwo ulega uszkodzeniom. Przykładowo, jeśli oszczędzi się 5 czy 7% materiału, to być może, uśredniając, w korpusie nie nastąpią szczególne zmiany, jednak w miejscach osłabionych będą one znacznie większe i wyrób jest ostatecznie wadliwy w aspekcie podatności na uszkodzenia (np. łatwość pękania, a nawet rozrywania). Ostatecznym efektem jest znaczna liczba charakterystycznych (pękanie korpusów) awarii zaworów.
prof. dr hab. inż. Ziemowit Suligowski

Fot. Przykłady armatury kanalizacyjnej o zróżnicowanych rozwiązaniach pozwalających na jej zastosowanie w różnych warunkach ciśnieniowych (z arch. AVK).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij