Kto będzie wykonywał instalacje OZE? Instalator z certyfikatem

zobacz artykuł w formie pdf zobacz pdfa   zobacz pdfa      

Od kilku lat w różnych publikacjach, głównie wywołanych publikacją dyrektywy 2009/28/WE w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych, a ostatnio zwłaszcza po lipcowym uchwaleniu przez Sejm nowelizacji ustawy Prawo energetyczne, pojawia się mało zachęcające hasło, które nakłada: „obowiązek utworzenia krajowego systemu certyfikacji lub równoważnych systemów kwalifikowania instalatorów małych kotłów i pieców na biomasę, systemów fotowoltaicznych i systemów ciepła słonecznego, płytkich systemów geotermalnych oraz pomp ciepła”.
Warto więc, w oparciu o aktualny projekt ustawy o OZE, chociaż skrótowo przedstawić jego główne założenia. Tym bardziej, że jak się wydaje, nawet po obróbce legislacyjnej ogłoszonego projektu ustawy przez kompetentne organy państwowe, przynajmniej wymagania stawiane instalatorom nie ulegną znaczącym zmianom.

Podstawa prawna
Wspomniany obowiązek stworzenia systemu certyfikacji lub równoważnych systemów kwalifikowania instalatorów małych instalacji OZE wynika z przepisu art. 14 ust. 3 wspomnianej dyrektywy 2009/28/WE. Warto tu jednak podkreślić, że obecnie w polskim systemie prawnym nie występuje odrębna procedura certyfikowania instalatorów ww. urządzeń i systemów.
Aktualnie obowiązująca procedura potwierdzania kwalifikacji osób zajmujących się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci elektroenergetycznych wytwarzających, przetwarzających, przesyłających i zużywających energię elektryczną, ciepło czy paliwa gazowe jest określona w rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 kwietnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad stwierdzania posiadania kwalifikacji przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci (Dz. U. Nr 89, poz. 828 oraz z 2005 r. Nr 141, poz. 1189).
Przez pojęcie eksploatacji w tym rozporządzeniu rozumie się wszystkie prace podjęte w zakresie kontrolno-pomiarowym, obsługi, konserwacji, remontów i montażu. Rodzaje urządzeń, instalacji i sieci, przy których eksploatacji wymagane jest posiadanie kwalifikacji, wymienione są w załączniku nr 1 do ww. rozporządzenia.
Trzeba tu dobitnie wskazać, że wykaz ten nie uwzględnia wszystkich urządzeń i instalacji, o których mowa w art. 14 ust. 3 dyrektywy 2009/28/WE. Ponadto obowiązująca procedura kwalifikowania nie odpowiada kryteriom określonym w załączniku IV wspomnianej dyrektywy, który właśnie jest szczegółowym zapisem wymogów stawianych systemowi certyfikacji.
W związku z powyższym w projekcie ustawy niezbędne okazało się wprowadzenie procedur zgodnych z dyrektywą 2009/28/WE. Właściwa procedura została poprzedzona stosownymi definicjami pomocniczymi.

Definicje mikroinstalacji OZE
Zaproponowane w projekcie ustawy pojęcie mikroinstalacji oznacza instalację OZE o zainstalowanej mocy elektrycznej do 40 kW lub zainstalowanej mocy cieplnej czy chłodniczej do 70 kW, czyli obejmuje małe kotły i piece na biomasę, systemy fotowoltaiczne i systemy ciepła słonecznego, płytkie systemy geotermalne oraz pompy ciepła, o których mowa w dyrektywie.
Zdefiniowano również pojęcie małej instalacji, którą jest odnawialne źródło energii, o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 40 kW i nie większej niż 200 kW, przyłączone do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV lub o łącznej mocy zainstalowanej cieplnej większej niż 120 kW i nie większej niż 600 kW.

Wymogi prawne stawiane instalatorom
W projekcie ustawy przyjęto, iż osoby dokonujące montażu mikroinstalacji lub małej instalacji obowiązane są posiadać kwalifikacje potwierdzone certyfikatem instalatora OZE. Osoba ubiegająca się o certyfikat musi spełniać następujące wymagania:
1) mieć pełną zdolność do czynności prawnych oraz korzystać z pełni praw publicznych;
2) posiadać wykształcenie minimum zasadnicze zawodowe lub równoważne w zakresie instalowania urządzeń i instalacji: sanitarnych, energetycznych, grzewczych, chłodniczych lub elektrycznych;
3) posiadać udokumentowane trzyletnie doświadczenie zawodowe w zakresie instalowania lub modernizacji urządzeń i instalacji: sanitarnych, energetycznych, grzewczych, chłodniczych lub elektrycznych;
4) nie być skazana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne przeciwko wiarygodności dokumentów i obrotowi gospodarczemu;
5) odbyć szkolenie podstawowe dla osób ubiegających się o wydanie certyfikatu instalatora mikroinstalacji lub małej instalacji, zwanego dalej „certyfikatem”, poświadczone zaświadczeniem, przeprowadzone przez akredytowanego organizatora szkoleń, o którym mowa w projekcie ustawy (art. 85 ust. 1), w zakresie dotyczącym instalowania danego rodzaju instalacji;
6) złożyć z wynikiem pozytywnym egzamin, poświadczony świadectwem, przeprowadzony przez komisję egzaminacyjną, odpowiednio dla danego rodzaju instalacji, nie później niż w terminie 12 miesięcy od dnia ukończenia szkolenia podstawowego.
Przewidziano, że certyfikat będzie ważny przez 5 lat. Po tym czasie konieczne jest odbycie szkolenia uzupełniającego w celu przedłużenia ważności certyfikatu. Organizatorami szkoleń będą mogły być podmioty, które uzyskają akredytację udzieloną przez Prezesa Urzędu Dozoru Technicznego (UDT).
Prezes UDT będzie prowadził w systemie informatycznym rejestry:
1) certyfikowanych instalatorów, certyfikatów i wtórników,
2) akredytowanych organizatorów szkoleń.
Szczegółowe wymagania i warunki dotyczące certyfikacji instalatorów OZE oraz akredytowania organizatorów szkoleń, w tym sposób przeprowadzania i zakres programowy szkolenia oraz egzaminu, zostaną określone przez ministra właściwego do spraw gospodarki w drodze rozporządzenia wykonawczego do ustawy.
Montażu mikroinstalacji będzie mógł również dokonać każdy obywatel państwa strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, jeżeli posiada ważny certyfikat lub równoważny dokument wydany w tym państwie zgodnie z kryteriami określonymi w załączniku IV dyrektywy 2009/28/WE w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych. W projekcie przewidziano również przepisy przejściowe dotyczące certyfikacji instalatorów.

Podsumowanie
Chociaż obowiązek implementacji (do krajowego prawa) dyrektywy 2009/28/WE w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych już minął, to nadal Sejm nie uchwalił stosownej ustawy o OZE. Jednak ogłoszony na stronach internetowych Ministerstwa Gospodarki projekt takiej ustawy może być dobrym przykładem do przedstawienia oczekiwanych wymogów stawianych instalatorom mikroinstalacji i małych instalacji OZE, wskazanych w dyrektywie 2009/28/WE.
Ponieważ wymogi zawarte w zał. IV wspomnianej dyrektywy zostały właściwie wyczerpane, przeto można spodziewać się, że przynajmniej fragment ustawy o OZE, poświęcony certyfikacji instalatorów, nie będzie podlegać znaczącej zmianie.
dr inż. Piotr Kubski

Literatura:
Strony Ministerstawa Gospodarki i Rządowego Centrum Legislacji http://legislacja.rcl.gov.pl/lista/2/projekt/19349

Prenumerata Magazynu Instalatora

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij