W sieci bez błędów. Przyłącza siodłowe

zobacz artykuł w formie pdf zobacz pdfa  zobacz pdfa  

Jeszcze kilkanaście lat temu dla większości użytkowników, zarządców i wykonawców sieci kanalizacyjnych sposób wykonania włączenia do sieci kanalizacyjnej oraz rodzaj użytego materiału były zagadnieniami mało znanymi i często pomijanymi w procesie budowlanym. Na przestrzeni ostatnich lat zauważono znaczny postęp w tej dziedzinie, głównie za sprawą zwiększenia świadomości użytkowników, poprzez stosowanie nowych materiałów, z których wykonane są materiały instalacyjne oraz wprowadzanie nowatorskich rozwiązań technicznych przez producentów. W przypadku nowo projektowanej, jak również istniejącej sieci najczęstszym sposobem włączenia się do kolektora jest studnia oraz trójnik o odpowiednim kącie. Są to najczęściej stosowane rodzaje włączeń na sieci kanalizacyjnej. Jednak w ich miejsce, w zależności od istniejących warunków technicznych, możemy z powodzeniem stosować odgałęzienia siodłowe lub komplety montażowe.

Przyłącza siodłowe

Materiał i zastosowanie
Prawidłowo dobrane i wykonane przyłącze siodłowe powinno charakteryzować się pewnymi cechami technicznymi, które dają użytkownikowi gwarancję szczelności i trwałości na wiele lat.
W celu poprawnego i właściwego doboru odpowiedniego odgałęzienia siodłowego należy ustalić rodzaj oraz materiał, z jakiego wykonany został dany kanał, do którego chcemy się włączyć.
Rodzaj materiału oraz średnicę możemy odczytać z mapy lub z wcześniej wykonanej odkrywki.

Generalnie przyłącza siodłowe oraz komplety montażowe można podzielić na dwie grupy w zależności od rodzaju materiału, z jakiego wykonana jest dana rura przewodowa:

* do stosowania z rurami cienkościennymi, tj. z kanałami wykonanymi z rur PVC, PP, PEHD, GRP oraz żeliwa,
* do stosowania z rurami grubościennymi wykonanymi z betonu, żelbetu lub kamionki.

Po ustaleniu rodzaju materiału, z jakiego wykonana jest rura przewodowa, należy zadbać o właściwie wykonany otwór włączeniowy, dla którego, w zależności od typu rury, stosuje się odpowiednie koronki oraz nawietrnice. Dla rur wykonanych z materiałów cienkościennych koronka powinna być dobrana w zależności od rodzaju materiału, z jakiego wykonana jest rura. Najczęściej montowana jest ona bez statywu, bezpośrednio do wiertarki o mocy powyżej 500 W ze sprzęgłem.

Przyłącza siodłowe

Natomiast dla rur wykonanych z materiałów grubościennych najlepiej używać wiertnic montowanych na statywach bezpośrednio mocowanych na rurze przewodowej, do której chcemy się włączyć.
Rodzaj nawiertnicy odgrywa drugoplanową rolę, ważne jest, aby tak wykonany otwór przyłączeniowy w jednym, jak i w drugim przypadku oscylował w granicach tolerancji wykonania od -1 do + 1 mm w zależności od wybranego typu i  producenta przyłącza siodłowego.
Otwór należy wykonać prostopadle do osi kanału przewodowego, zapewni nam to łatwy i sprawny montaż przyłącza siodłowego. W zależności od producenta przyłącza siodłowe oraz komplety montażowe charakteryzują się kilkoma podstawowymi cechami, mającymi kluczowe znaczenie w montażu, eksploatacji oraz trwałości danego rozwiązania.

Cztery cechy
Pierwszą najistotniejszą cechą charakteryzującą odgałęzienie siodłowe jest jego szczelność. Z uwagi na istniejące różne warunki gruntowo-wodne, w jakich układane są rurociągi, zaleca się wybieranie takich rozwiązań, w których producent gwarantuje szczelność min. 2,5 bara. Badanie na szczelność powinno być wykonane przez niezależny instytut badawczy. Parametr szczelności powinien być opisany w aprobacie technicznej.

Drugą istotną cechą danego produktu jest jego budowa. Konstrukcja przyłącza powinna dawać możliwość odchylenia kątowego przykanalika w zakresie np. 0-13o w każdą ze stron. Zastosowanie sferycznego przegubu kulowego zabezpiecza przykanalik przed niekorzystnym działaniem sił ścinających działających na rurę, minimalizuje skutki ewentualnych uszkodzeń odgałęzienia wynikających z  ruchów w gruncie, z nierównomiernego osiadania oraz niedbałego montażu przez wykonawcę.Przyłącza siodłowe

Trzecią istotną cechą jest szybkość montażu danego rozwiązania w zależności od rodzaju rury.
Czas montażu powinien wahać się od 15 do 20 minut.
Rozwiązania, które w swojej konstrukcji umożliwiają prawidłowe wykonanie przyłącza siodłowego w tak krótkim czasie, można z powodzeniem stosować w przypadku występowania na danym terenie wysokiego stanu wód gruntowych, a także  w miejscach, gdzie dłuższe zajęcie pasa drogi niż planowane wiąże się ze spowodowaniem utrudnień w ruchu pojazdów.

Ostatnią cechą, na którą powinniśmy zwrócić uwagę podczas wyboru odpowiedniego rozwiązania, jest możliwość stosowania danego przyłącza siodłowego w zakresie zalecanego pola montażu dla rury głównej od 90 do 270o. Przyłącza oraz komplety montażowe, z uwagi na swoją konstrukcję, powinny być odporne na siły ścinające.

Zalety
Podsumowując, w wielu przypadkach praktyki inżynierskiej nowe rozwiązania, jakimi są przyłącza siodłowe oraz komplety montażowe, dają większe możliwości w porównaniu z tradycyjnymi metodami włączenia się do sieci kanalizacji sanitarnej i deszczowej. Dla przykładu: istnieje możliwość wykonywania przykanalika z użyciem przyłącza siodłowego na czynnych rurociągach, w studniach i komorach, bez konieczności zamykania przepływu ścieków. Szeroki zakres stosowalności przyłączy w przypadku rur cienkościennych, tj. kanałów studni wykonanych z rur PVC, PP, PEHD, GRP oraz żeliwa w zakresie od DN/OD 200 do 1500 mm z odejściami na przykanalik DN/OD 160-200 mm, a dla  rur i studni grubościennych wykonanych z betonu, żelbetu lub kamionki od DN/OD 250 do 2400 mm z odejściem na przykanalik DN/OD 160-200 mm, umożliwia wykonanie właściwego doboru i zastosowania przedstawionego rozwiązania w praktycznie każdych warunkach. Dla większych średnic przykanalika DN/OD 250-800 mm zalecane jest użycie kompletu montażowego.Przyłącza siodłowe

Wyżej wymienione zakresy mogą różnić się w zależności od producenta, natomiast wymienione w artykule minimalne wymagania techniczne są kryterium, jakie powinno spełniać przyłącze siodłowe oraz komplet montażowy w celu zapewnienia szybkiego, taniego i trwałego włączenia? się do rury kanalizacyjnej, komory lub studni.

Grzegorz Pliniewicz

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij