Instalacja z kotłem na paliwa stałe. Ciepła woda i bufor

Niniejsza krótka dygresja ma na celu opisanie z nieco innej strony zastosowania oraz eksploatacji systemu grzewczego wyposażonego w podgrzewacz c.w.u. lub bufor.

W większości instalacji grzewczych c.o. instalowany jest podgrzewacz wody użytkowej (c.w.u.), którego głównym zadaniem jest podgrzew samej wody do użytku domowego i nie tylko. Pewna grupa instalatorów traktuje podgrzewacz c.w.u. jako dodatkowy odbiornik ciepła, który w przypadku nadmiernego wzrostu temperatury instalacji c.o. częściowo zmniejszy ryzyko przegrzania instalacji, armatury czy nawet samego kotła.
Zbiornika takiego nie możemy nazwać jednak zabezpieczeniem instalacji przed wzrostem temperatury. W instalacjach grzewczych systemu otwartego, jak wiadomo, zabezpieczeniem jest naczynie przelewowe, wzbiorcze otwarte. W instalacjach grzewczych systemu zamkniętego rolę zabezpieczenia pełni zawór bezpieczeństwa oraz urządzenie do odbioru nadmiaru ciepła, które nie jest jednoznacznie sklasyfikowane, może to być np. wężownica schładzająca, zawór upustowo-zasilający i inne.

Z podgrzewaczem ciepłej wody

W praktyce spotyka się jednak instalacje, w których podgrzewacze ciepłej wody użytkowej są objętościowo przewymiarowane w stosunku do potrzeb oraz ilości użytkowników. Najczęściej są to instalacje grzewcze systemu otwartego i zamkniętego zasilane kotłem na paliwa stałe z załadunkiem ręcznym oraz instalacje grzewcze systemu zamkniętego wyposażone w jakiekolwiek kotły na paliwa stałe. W przypadku systemu grzewczego otwartego, pomimo zabezpieczenia w postaci naczynia przelewowego, możliwe jest „zagotowanie” kotła, gdy nie jest się uważnym operatorem, np. poprzez niedomknięcie drzwiczek kotła. Wskutek stałego doprowadzania powietrza spalanie realizowane będzie intensywnie aż do momentu całkowitego wypalenia się załadowanego wcześniej paliwa. Wzrost objętości instalacji na skutek większej objętości podgrzewacza pozwoli w niektórych przypadkach odebrać częściowo nadmiar ciepła z kotła, co zapobiega szkodliwemu przegrzaniu instalacji.
W przypadku kotła w instalacji grzewczej systemu zamkniętego podgrzewacz c.w.u. zachowa się dokładnie w ten sam sposób.

Jak ocenić odbiór ciepła?

Najlepiej jest ocenić częściowy odbiór ciepła przez c.w.u. w instalacjach, gdzie całkowita objętość wodna systemu c.o. jest bardzo mała i stanowi np. 200 litrów (przykład dla współczesnych domów o powierzchni budynku około 110 m2).
Jest to spowodowane zainstalowaniem w instalacji c.o. rur o małym przekroju, w tym instalacji podłogowej oraz innych odbiorników jak grzejniki o małej objętości wodnej, w której objętość samego podgrzewacza c.w.u. jest porównywalnie równa lub większa sumie objętości wody w samej instalacji c.o. Znaczenie ma również temperatura zadana dla c.w.u., która jeśli jest niska (40-50oC), pozwoli na większy cząstkowy odbiór ciepła.
Oczywiście, aby instalacja pracowała bezpiecznie, należy wykonać ją przede wszystkim zgodnie z przepisami i normami.
Zamiast instalować przewymiarowany zasobnik c.w.u. lepiej jest zachować szczególną ostrożność podczas obsługi kotła i pozostałych podzespołów instalacji c.o.

Bufor w akcji

Odbiór ciepła może być realizowany również przez bufor, którego z kolei głównym zadaniem jest skondensowanie ciepła na potrzeby instalacji c.o. oraz c.w.u. Zasadność stosowania bufora jest jednak uzależniona od sposobu opalania kotłem. Jeśli jest to kocioł z zasypem ręcznym, w pełni wykorzystamy potencjał bufora, zasilając go raz na 1-2 dni, czyli ładując bufor podczas jednego załadunku oraz pełnego spalenia paliwa znajdującego się w komorze paleniskowej kotła.
Jest to bardzo oszczędny i modny sposób magazynowania ciepła głównie ze względu na brak potrzeb częstej i czasochłonnej obsługi kotła oraz wysoką sprawność systemu grzewczego kocioł-bufor. Kocioł oraz bufor dobierane są tak, by jedno rozpalenie załadowanego paliwa wystarczyło na ogrzanie co najmniej jednego dnia bez ogrzewania kotłem. Kotły ładują bufor z maksymalną mocą, gdyż najczęściej jest to moc nominalna, czyli taka, przy której sprawność kotła oraz spalania jest najwyższa.

Gdzie jeszcze?

Instalacje z buforem spotkać również można w układach, gdzie głównym zasilaniem w ciepło jest kocioł z automatycznym podawaniem paliwa. Bufor traci wówczas sens bytu, ponieważ kotły z automatycznym podawaniem paliwa, w czasie braku zapotrzebowania na dogrzanie instalacji c.o. czy c.w.u. z założenia przechodzą w tryb podtrzymania lub całkowitego wygaszenia palnika.
Nie jest wymagane wtedy gromadzenie ciepła na potrzeby instalacji, gdyż kocioł praktycznie bezobsługowo będzie stale monitorował temperatury instalacji, a co za tym idzie – odpowiednio reagował, wybierając odpowiedni tryb pracy. W razie potrzeby szybko rozpali palnik oraz dogrzeje instalację. Chciałem tu zwrócić głównie uwagę na stosowność montażu bufora, gdyż nie jest to tani element instalacji c.o., może okazać się, że jest zupełnie niepotrzebny, a jego zakup został np. zrealizowany przez niedoinformowanie lub brak orientacji inwestora na poziomie planowania instalacji grzewczej.

Marcin Foit

Prenumerata Magazynu Instalatora

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij