Napowietrzanie podejść kanalizacyjnych w budynkach (2). Wywiewka na dachu

zobacz artykuł w formie pdf   zobacz pdfa zobacz pdfa

Oznacza to, że ścieki przepływające w przewodach ułożonych z odpowiednim spadkiem powinny spływać do kolektora sanitarnego na zewnątrz budynku (do sieci, zbiornika bezodpływowego lub też przydomowej oczyszczalni ścieków).
Kanalizacja pracuje prawidłowo, jeśli we wszystkich przewodach odpływowych i pionach panuje ciśnienie atmosferyczne. Zakłócenie tej równowagi powoduje złą pracę całego systemu kanalizacyjnego i problemy z prawidłowym odprowadzeniem ścieków w budynku.

Wewnętrzna sieć przewodów powinna być zaprojektowana i wykonana w oparciu o obowiązujące normy PN-EN 12056-1: 2002 „Systemy kanalizacji grawitacyjnej wewnątrz budynków
Część 1: Postanowienia ogólne i wymagania”; PN-EN 12056-2: 2002 „Systemy kanalizacji grawitacyjnej wewnątrz budynków
Część 2: Kanalizacja sanitarna, projektowanie układu i obliczenia”; PN-EN 12056-4: 2002 „Systemy kanalizacji grawitacyjnej wewnątrz budynków
Część 4: Pompownie ścieków – Projektowanie układu i obliczenia”; PN-EN 12056-5: 2002 „Systemy kanalizacji grawitacyjnej wewnątrz budynków
Część 5: Montaż i badania, instrukcje działania, użytkowania i eksploatacji”.

W oparciu o nie należy dobrać:

* średnicę rur,
* spadki i długości przewodów,
* sposób napowietrzania pionów i podejść kanalizacyjnych (instalacja otwarta).

Podczas wykonywania podejść kanalizacyjnych należy brać pod uwagę odległość od pionu kanalizacyjnego przyboru sanitarnego, który jest do niego podłączony. Pojedyncze podejście nie powinno być dłuższe niż 3 m. Jeśli zaistnieje konieczność wydłużenia podejścia, to niezbędne będzie zainstalowanie dodatkowych przewodów wentylacyjnych oraz rewizji, aby nie dochodziło do wyssania wody z syfonu znajdującego się na końcu podejścia oraz w celu oczyszczenia podejścia z nagromadzonych zanieczyszczeń. W przypadku niewielkich odstępstw od tej długości prawidłowe napowietrzanie podejścia może być zrealizowane za pomocą syfonów z zaworem napowietrzającym lub samych zaworów napowietrzających usytuowanych na końcu podejścia lub, w przypadku braku dostępu, do przewodów zamontowanych na samym podejściu (na odcinku poziomym rury odpływowej). W przypadku gdy podejście jest dłuższe, powinno być dodatkowo zwentylowane. Gwałtowne zmiany kierunku przepływu ścieków za pomocą kolan o kącie 90° bardzo utrudniają wprowadzenie spirali do wnętrza rurociągu. Podejścia powinny mieć jak najmniej zmian kierunku prowadzenia przewodów.

Wentylacja
W celu zapewnienia niezakłóconego funkcjonowania całego systemu w budynku powinno się przewidzieć i zaprojektować jego prawidłową wentylację. Zakończenia pionów kanalizacyjnych w postaci wywiewek powinny być wyprowadzone ponad konstrukcję budynku i powinny być zlokalizowane tam, gdzie zapachy i opary wydobywające się z systemu kanalizacyjnego nie będą przedostawały się do wewnątrz budynku. Szczególną uwagę należy zwrócić na usytuowanie wywiewek w pobliżu okien połaciowych. Umiejscowienie wywiewki w pobliżu okna dachowego może (przy niekorzystnych podmuchach wiatru) wprowadzać gazy kanałowe do wnętrza pomieszczenia mieszkalnego. Szczególną uwagę należy zwrócić na odpowiednią odległość wywiewek od okien połaciowych zamontowanych na powierzchni dachu. Przewody wentylacyjne powinny obsługiwać tylko system kanalizacyjny.

Korzyści z zastosowania
Zastosowanie zaworu napowietrzającego eliminuje ryzyko przecieku dachu w przypadku złego uszczelnienia wywiewki w połaci dachowej oraz zabezpiecza instalację przed zamarznięciem. Daje również większą swobodę w projektowaniu i wykonawstwie robót sanitarnych w budynkach nowo wznoszonych, jak również modernizowanych. W przypadku zatkania się pionu poprzez wyjęcie napowietrzacza istnieje możliwość bezpośredniego wprowadzenia spirali hydraulicznej do wnętrza i jego udrożnienie. Eliminuje to konieczność demontażu zestawów odpływowych (syfonów) lub przyborów sanitarnych (np. miski ustępowej). Podczas rozbudowy pomieszczeń w istniejącym obiekcie, np. na cele związane z działalnością usługową, istnieje większa elastyczność w powiększaniu już istniejącej instalacji kanalizacyjnej. Montaż dodatkowego przyboru sanitarnego w dużej odległości nie wymusza wykonania dodatkowego pionu napowietrzającego lub obejścia pod sufitem.

Zastosowanie napowietrzacza we wnętrzu budynku eliminuje czas i wydatki związane z montażem i zakupem uchwytów do rur, przekuciem stropów oraz pracami dekarskimi. Cykl pracy zaworu zapewnia prawidłową wentylację pionów, a jednocześnie zapobiega ulatnianiu się cuchnących wyziewów z instalacji na zewnątrz. Gazy te mogą być nieprzyjemne dla mieszkańców ostatnich kondygnacji. Ostatnio coraz częściej modna staje się budowa zielonych tarasów wypoczynkowych na płaskich dachach budynków. Jedynym sposobem likwidacji nieprzyjemnych wyziewów z przewodów w tym miejscu jest odcięcie rury wywiewnej i montaż zaworów napowietrzających.

Częstym błędem popełnianym przez projektantów i wykonawców jest usytuowanie wylotu pionu kanalizacyjnego tuż obok zakończeń przewodów wentylacyjnych pod tzw. czapą wykonaną z betonu. Likwidacja rury wentylacyjnej zapobiegnie przedostawaniu się wyziewów z kanalizacji do przewodów wentylacyjnych. Dotyczy to szczególnie kominów, których wylot znajduje się poniżej kalenicy. Jedną z uciążliwości związanych z nieprawidłowym napowietrzaniem podejść jest głośne „bulgotanie” w zamknięciu wodnym (syfonie) podczas korzystania z umywalki lub odprowadzania zużytej wody z urządzeń piorąco-myjących. Zastosowanie bocznego podłączenia zaworu napowietrzającego eliminuje ten hałas. Podczas spłukiwania miski ustępowej zawór usytuowany w toalecie wspomaga również wentylację tego pomieszczenia, wysysając z niego zanieczyszczone powietrze. W przypadku stosowania zaworów napowietrzających powinny być one instalowane zgodnie z przepisami krajowymi i lokalnymi.

Działanie, budowa, serwis
Zawór napowietrzający działa bardzo podobnie jak zawór zwrotny. Gdy w przewodach kanalizacyjnych panuje ciśnienie normalne, pozostaje on zamknięty, a ruchoma część (elastyczna membrana) spoczywa na gnieździe. W przypadku powstania podciśnienia unosi się ona do góry, a powietrze z otoczenia zasysane jest do wnętrza pionu. Po wyrównaniu ciśnień z obu stron dysk opada na gniazdo pod własnym ciężarem i ponownie zamyka przewód. Zawór ulega zamknięciu i pozostaje w takim stanie aż do momentu wystąpienia kolejnej różnicy ciśnień między instalacją a otoczeniem.
Podczas jego wieloletniej eksploatacji nie wymaga on specjalnych zabiegów konserwacyjnych. Jedyną czynnością serwisową, którą należy wykonać co pewien okres, jest oczyszczenie z pajęczyn i owadów siatki zabezpieczającej przed insektami i gryzoniami. Niestety nie wszyscy producenci wyposażają swoje zawory w tego typu siatki.
Najczęściej jest ona zamontowana na korpusie i łatwo dostępna. Obudowa zaworu może być wykona z ABS, polipropylenu lub polietylenu. Wewnątrz niej znajduje się gumowa membrana uszczelniająca wlot powietrza. Może być ona wykonana z gumy silikonowej. Urządzenia nie wolno montować w miejscach trudno dostępnych bez wystarczającego dopływu powietrza (!!!) oraz w miejscach narażonych na bardzo niskie temperatury i dewastację. Odkładająca się na przewodach para wodna mogłaby spowodować przymarznięcie gumowej membrany do gniazda i nieprawidłową pracę zaworu. Aby zapobiec temu zjawisku, niektórzy producenci dostarczają wraz z zaworem specjalną osłonę termiczną wykonaną ze spienionego polistyrenu, którą należy nałożyć na górną część korpusu. Osłona jest równocześnie elementem wyciszającym jego pracę. Temperatury pracy urządzenia markowego producenta mieszczą się w przedziale od -20 do +60°C.
Wszystkie parametry techniczne dla zaworów napowietrzających zawarte są w normie PN-EN12380-1 oraz PN-EN12380-2 z 2005 r.

Montaż i dobór średnicy
Urządzenia należy montować tylko w pozycji pionowej z maksymalnym odchyleniem od pionu wynoszącym 5%.
Niedostosowanie się do tej zasady może doprowadzić do nieprawidłowej pracy zaworu napowietrzającego. Dobór średnicy należy przeprowadzić w oparciu o wyżej wymienione normy oraz krajowe regulacje prawne. Dymensja napowietrzacza powinna być równa lub zbliżona do średnicy przewodu, do którego będzie on podłączony. Nie należy redukować średnicy przewodu napowietrzającego. Urządzenie montuje się nieco powyżej ostatniego przyboru sanitarnego. Podczas wyboru miejsca montażu należy zwrócić uwagę, aby urządzenie nie miało bezpośredniego kontaktu ze ściekami.

Minimalne zalecane długości pionowego odcinka prostego w przypadku podłączenia do przyborów są następujące:
* miska ustępowa (podejście) – 15 cm,
* pion nad stropem – 15 cm.

Przy podłączeniu bocznym każdy napowietrzacz musi być tak podłączony, aby powierzchnia uszczelniająca gniazdo zaworu znajdowała się przynajmniej 100 mm ponad leżącą rurą połączoną z zaworem. Urządzenia oferowane są w średnicach: 50, 75 i 110 mm.

Podstawy prawne
Zagadnienie prawidłowego napowietrzania pionów kanalizacyjnych porusza Dziennik Ustaw Nr 75/2002 z dnia 15 czerwca 2002 r. W rozdziale 2 „Kanalizacja ściekowa i deszczowa” § 125 pkt 2 stwierdza, co następuje:

Nie jest wymagane wyprowadzenie ponad dach wszystkich przewodów wentylujących piony kanalizacyjne pod następującymi warunkami:

* zastosowania na pionach kanalizacyjnych niewyprowadzonych ponad dach urządzeń napowietrzających te piony i przeciwdziałających przenikaniu wyziewów z kanalizacji do pomieszczeń,
* wyprowadzenia ponad dach przewodów wentylujących:
– ostatni pion, licząc od podłączenia kanalizacyjnego na każdym przewodzie odpływowym.
– co najmniej co piąty z pozostałych pionów kanalizacyjnych budynku.

Przy projektowaniu kanalizacji należy brać pod uwagę pakiet norm PN-EN12056 z 2002 roku „Systemy kanalizacji grawitacyjnej wewnątrz budynku.
O montażu rur wywiewnych napiszę w następnym odcinku.

Bolesław Bąk

Prenumerata Magazynu Instalatora

Jedna myśl na temat “Napowietrzanie podejść kanalizacyjnych w budynkach (2). Wywiewka na dachu

  • 7 stycznia 2016 o 12:40
    Permalink

    bardzo rzetelny opis, dziękuję. przydaje nam się na naszym etapie budowy domu. z nieco innej beczki chciałem tylko uwrażliwić inwestorów na temat kanalizacja vs oczyszczalnia ścieków. niestety jest tak, że podpięcie do kanalizacji uniemożliwia budowę oczyszczalni przydomowej. podstawa prawna to uastawa o utrzymaniu czystości, zob. http://www.eporady24.pl/budowa_przydomowej_oczyszczalni_sciekow,pytania,8,206,7559.html
    my się o tym niestety przekonaliśmy i czujemy rozczarowanie :(

    Odpowiedz

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij