Często lub zbyt często dochodzi w budynkach jedno- i wielorodzinnych do nieszczęśliwych wypadków w postaci wybuchu gazu. Są one spowodowane brakiem odpowiedniej konserwacji instalacji i urządzeń gazowych, stosowaniem nieodpowiednich materiałów na instalacje gazowe lub niewłaściwą obsługą urządzeń gazowych przez użytkowników.

Mimo wielu artykułów na ten temat, jakie do tej pory ukazały się prasie technicznej, należy ciągle jeszcze przypominać wszystkim o obowiązujących przepisach prawnych i racjonalnych zasadach technicznych w zakresie bezpieczeństwa  w użytkowaniu gazów palnych.

Instalacje gazowe i istotne odcinki

Instalacja gazowa jest gazociągiem zaczynającym się od kurka głównego, który należy do sieci gazowej, i może składać się z jednego lub dwóch odcinków przewodów gazowych:

  • od gazomierza do urządzenia grzewczego, gdy gazomierz jest usytuowany tuż za kurkiem głównym, jeden odcinek instalacji gazowej lub
  • od kurka głównego do gazomierza i od gazomierza do urządzenia gazowego, dwa odcinki instalacji gazowej.

Instalacja gazowa może znajdować się w części pod ziemią i w części w budynku lub tylko w budynku. Próbie szczelności podlega cała instalacja gazowa według obowiązujących przepisów odnośnego prawa. Procedurę wykonywania prób szczelności instalacji gazowych reguluje Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 sierpnia 1999 r. w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych (Dz. U. nr 74/1999 r. poz. 836).

Instalacja gazowa – kiedy i jakie próby szczelności?

Rozporządzenie (§44  ust.1) nakazuje przeprowadzenie głównej próby szczelności instalacji gazowej przed przekazaniem jej do użytkowania w przypadku:

  • wykonania nowej instalacji gazowej,
  • jej przebudowy lub remontu,
  • po wyłączenia jej z użytkowania na okres dłuższy niż 6 miesięcy.

Główną próbę szczelności (§44 ust. 2) przeprowadza się odrębnie dla części instalacji przed gazomierzami oraz odrębnie dla pozostałej części instalacji z pominięciem gazomierzy.

Jak z powyższych zapisów rozporządzenia wynika, nie sprawdza się szczelności samego gazomierza. W zastosowaniu domowym najczęściej stosuje się gazomierze miechowe. Są one sprawdzone fabrycznie na szczelność według obowiązujących, odrębnych przepisów i producent gwarantuje ich szczelność, o ile nie nastąpią uszkodzenia mechaniczne gazomierza w czasie jego dystrybucji i montażu. Wyłączenie gazomierza z głównej próby szczelności spowodowane jest stosowaniem znacznie wyższych ciśnień w próbie szczelności instalacji gazowej w porównaniu do ciśnienia, jakim sprawdza się gazomierze miechowe.

Główną próbę szczelności (§44  ust. 3) przeprowadza się na instalacji nie posiadającej zabezpieczenia antykorozyjnego, po jej oczyszczeniu, zaślepieniu końcówek, otwarciu kurków i odłączeniu odbiorników gazu.

Manometr użyty do przeprowadzenia głównej próby szczelności (§44  ust. 4)  powinien spełniać wymagania klasy 0,6 i posiadać świadectwo legalizacji. Do pomiarów szczelności instalacji gazowych stosuje się manometry o średnicy 160 lub 250 mm, zgodne z normą PN-EN 837-1:2000, „Ciśnieniomierze – ciśnieniomierze z rurką Bourdona – wymagania i badania”.

Prenumerata Magazynu Instalatora

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij