Zakres pomiarowy manometru (§44  ust. 5) powinien wynosić:

1) 0-0,06 MPa (0-0,6 bar) w przypadku ciśnienia próbnego wynoszącego 0,05 MPa (0,5 bara),

2) 0-0,16 MPa (0-1,6 bara) w przypadku ciśnienia próbnego wynoszącego 0,1 MPa (1 bar).

Ciśnienie czynnika próbnego (§44 ust. 6) w czasie przeprowadzania głównej próby szczelności powinno wynosić: 0,05 MPa (0,5 bara). Dla instalacji lub jej części znajdującej się w pomieszczeniu mieszkalnym lub w pomieszczeniu zagrożonym wybuchem ciśnienie czynnika próbnego powinno wynosić 0,1 MPa (1 bar).

Powyższy przepis (§44 ust. 6) nie określa, co to jest „czynnik próbny”. Próbę szczelności takich obiektów jak rurociąg można wykonać w praktyce, stosując ciecze lub gazy. Ustawodawca każe nam się tu domyślać, czym racjonalnie powinien być „czynnik próbny” dla sprawdzenia szczelności instalacji gazu palnego. Oczywiście taką instalację należy obowiązkowo sprawdzać substancjami gazowymi. W tym przypadku do tego celu nadaje się najbardziej powietrze.

Czym innym jest bowiem pod względem technicznym szczelność na ciecz, a czym innym szczelność na gaz. Instalacja może być szczelna na ciecz przy ciśnieniu nawet kilku barów, podczas gdy będzie nieszczelna na gaz przy ciśnieniu rzędu setnych części bara, tj. takiego ciśnienia, jakie nominalnie panuje w instalacjach domowych gazu ziemnego GZ 50 (0,020 bara).

Instalacja gazowa – strefy zagrożone

Przepis (§44  ust.6) podaje nam dwie wartości ciśnienia próbnego; 0,5 bara i 1,0 bar. Wyższe ciśnienie należy stosować w „pomieszczeniach mieszkalnych” i „zagrożonych wybuchem”. Jeśli instalacja gazowa przeprowadzona jest przez pomieszczenia mieszkalne, stają się one niejako automatycznie pomieszczeniami zagrożonymi wybuchem.

Według definicji państwowej straży pożarnej:

  • strefą zagrożoną wybuchem jest przestrzeń, w której może występować mieszanina wybuchowa substancji palnych z powietrzem lub innymi gazami utleniającymi, o stężeniu zawartym między dolną i górną granicą wybuchowości” oraz
  • zagrożenie wybuchem jest to możliwość (ryzyko) tworzenia przez palne gazy, pary palnych cieczy, pyły lub włókna palnych ciał stałych, w różnych warunkach, mieszanin z powietrzem, które pod wpływem czynnika inicjującego zapłon (iskra, łuk elektryczny lub przekroczenie temperatury samozapłonu) wybuchają, czyli ulegają gwałtownemu spalaniu połączonemu ze wzrostem ciśnienia.

Na podstawie powyższego przepisu i definicji straży pożarnej – do sprawdzenia szczelności każdej instalacji gazowej wewnątrz budynku należy stosować ciśnienie czynnika próbnego (powietrza) o wartości 1,0 bar i manometr z zakresem 1,6 bara oraz klasą dokładności 0,6% z aktualnym atestem dokładności wskazań.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij