Instalacja gazowa – próba główna

Wynik głównej próby szczelności (§44  ust. 6) uznaje się za pozytywny, jeżeli w czasie 30 minut od ustabilizowania się ciśnienia czynnika próbnego nie nastąpi spadek ciśnienia.

Ten przepis ma bardzo ogólny charakter i jest realizowany w praktyce na wiele sposobów. Nie wiadomo jak ocenić „ustabilizowanie ciśnienia czynnika próbnego” i na jakiej podstawie uznać, że nie nastąpił „spadek ciśnienia”. W tej ocenie wszystko byłoby bardzo proste, gdyby wskazówka manometru od momentu napompowania instalacji stała nieruchomo w ciągu 30 minut. Jest to warunek niemożliwy do spełnienia w praktyce, również przy całkowicie szczelnej instalacji gazowej. Zawsze występują ruchy wskazówki i to zarówno w kierunku wskazań niższego ciśnienia, jak i w szczególnych przypadkach w kierunku ciśnienia wyższego.

Na takie wskazywanie manometru ma wpływ kilka czynników, nie tylko ewentualna nieszczelność i wypływ powietrza z instalacji, ale też temperatura samej instalacji, temperatura powietrza pompowanego, które się rozgrzewa w czasie pompowania, a potem stygnie, temperatura otoczenia, a nawet powiew wiatru i nasłonecznienie w otwartej przestrzeni czy przeciągi w budynku otwartym. Czynniki te mogą się zmieniać i zmieniają się w czasie próby ciśnieniowej.

Stabilizacja ciśnienia wskazana

Zmienne warunki utrudniają ocenę czasu stabilizacji ciśnienia, a dopiero od momentu ustabilizowania się ciśnienia liczony jest czas 30 minut próby ciśnieniowej. Potrzebna byłaby tu prawna informacja, jak długo należy oczekiwać na stabilizację ciśnienia i jaka jest dopuszczalna tolerancja temperatury otoczenia, tak jak to jest określane dla podobnych badań w warunkach laboratoryjnych, np. przy sprawdzaniu dokładności wskazań gazomierzy.

Jeśli udaje się osiągnąć stabilizację ciśnienia (wedle własnych przyjętych w praktyce kryteriów), zachodzi kolejne pytanie, jak duży spadek ciśnienia jest możliwy, aby można było jeszcze uznać próbę ciśnieniową za pozytywną? Przepis nie podaje dopuszczalnej tolerancji mierzonego ciśnienia. W tej kwestii nawet specjaliści z laboratoriów badawczych mają trudności w określeniu dokładnych kryteriów. W praktyce jedni uważają, że dopuszczalny jest ruch wskazówki najwyżej o jej grubość, inni dopuszczają ruch wskazówki nie większy niż o jedną działkę manometru, znowu na podstawie własnych, praktycznych kryteriów, powiązanych z osobistą odpowiedzialnością.

Jak z powyższego wynika, dla zapewnienia bezpieczeństwa użytkowania instalacji gazowych, poza znajomością przepisów prawnych konieczne jest stosowanie zasad zdrowego rozsądku, opartych na znajomości praw fizyki i chemii odnoszących się, w tym przypadku, do gazów palnych, które często mają większe znaczenie niż litera prawa,. Takie postępowanie jest uzasadnione również tym, że prawo nie zwalnia nikogo ze stosowania zasad opartych na zdrowym rozsądku.

W kolejnym odcinku zajmę się m.in. sprawami uprawnień a także instalacjami na gaz płynny.

dr inż. Jan Siedlaczek

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij