ABC instalacji z kotłami na paliwa stałe. ESBE

Problemem przy eksploatacji kotła na paliwo stałe jest powstawanie zjawiska „pocenia się” kotła – niesie ono ze sobą skrócenie czasu żywotności kotła oraz wskazuje na pracę z niską sprawnością. Skropliny w kotle to nic innego jak kondensująca się ze spalin para wodna (zawierająca także inne produkty spalania) o wyraźnie kwaśnym odczynie. Kondensat taki jest mocno korozyjny i wpływa na szybsze niszczenie ścian kotła. Powstaje on na skutek kontaktu spalin ze ścianą kotła o niskiej temperaturze przy rozruchu kotła lub przy pracy z bardzo niską temperaturą zasilania instalacji. Chcąc uniknąć tego bardzo niepożądanego zjawiska, należy zapewnić odpowiednio wysoką temperaturę pracy kotła. W przypadku kotłów na paliwo stałe dzięki podwyższaniu temperatury powrotu uzyskujemy też lepsze warunki spalania, co przekłada się na wyższą sprawność kotła. Dość łatwo jest ten cel osiągnąć. Stosowanie ochrony kotła przed niską temperaturą powrotu oraz skrócenie do minimum czasu rozgrzewania kotła jest możliwe przy zastosowaniu odpowiedniego wyposażenia instalacji grzewczej.

Schemat 1.

W zależności od wymagań inwestora oraz jego możliwości finansowych istnieją różne sposoby realizacji tego zadania. Mogą to być rozwiązania droższe, zapewniające oprócz właściwych parametrów pracy kotła także zabezpieczenie komfortu pracy całej instalacji. Mogą to być także rozwiązania prostsze i tańsze zapewniające jedynie właściwe parametry pracy kotła.

Do bardziej zaawansowanych rozwiązań można zaliczyć wyposażanie układów grzewczych w zawory czterodrogowe, sterowane za pomocą zaawansowanych sterowników ze zintegrowanymi siłownikami. Ich zadaniem jest zabezpieczenie temperatury powrotu do kotła na określonym, programowanym poziomie z jednoczesnym zabezpieczeniem możliwie najwyższego komfortu cieplnego użytkownika uzależnionego od temperatury zewnętrznej (sterowanie pogodowe). Takim rozwiązaniem jest mieszający zawór czterodrogowy VRG140 ze sterownikiem CRC 140. Priorytetem sterownika jest utrzymanie zadanej temperatury zasilania układu grzewczego budynku. Jednocześnie nie dopuszcza on do spadku temperatury na powrocie do kotła poniżej zadanej wartości, którą można dowolnie programować. Temperatura zasilania układu jest uzależniona od temperatury zewnętrznej i w ten sposób zabezpieczane jest zapotrzebowanie na ciepło budynku. Wszystkie parametry pracy układu grzewczego są w łatwy sposób ustawiane przez użytkownika, aby możliwie najlepiej umożliwić dostosowanie ich do jego potrzeb i charakterystyki budynku. Dzięki zastosowaniu jednego urządzenia zabezpieczamy etap wygrzewania kotła, kontrolujemy temperaturę powrotu do kotła oraz jednocześnie w sposób ciągły regulowana jest właściwa temperatura zasilania instalacji centralnego ogrzewania.

Na schemacie 1 przedstawione jest przykładowe zastosowanie układu regulacyjnego opartego na sterowniku CRC140.

Prostszym rozwiązaniem realizacji ochrony temp. kotła jest zastosowanie temperaturowego zaworu trójdrogowego z serii VTC wg schematu numer 2.

Funkcja ochrony kotła jest w tym przypadku realizowana jako priorytet, bez kontroli pozostałych parametrów instalacji. Zawór temperaturowy ma za zadanie zabezpieczać temperaturę powrotu do kotła nawet kosztem chwilowego spadku przepływu na instalacji c.o. Pozostałe parametry instalacji – np. temperatura zasilania odbiorników – kontrolowane są przez osobne urządzenia lub ustawiane manualnie za pomocą dodatkowej armatury.

Jacek Wesołowski

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij