ABC instalacji wodociagowych. Bez przecieku!

Przewody wodociągowe wykonane z rur stalowych ocynkowanych są bardzo podatne na korozję i wrażliwe na skład chemiczny wody. Najbardziej destrukcyjne oddziaływanie na rury powoduje zasolenie i zwapnienie transportowanej wody. Na szybkość korozji wpływa również temperatura transportowanej wody. Powyżej temperatury 55°C procesy korozyjne w rurociągu ulegają znacznemu przyspieszeniu.

Co zrobić, gdy dojdzie do korozji przewodu i w jaki sposób naprawić uszkodzony odcinek rury? Przewody wewnętrzne i zewnętrzne wykonane z miedzi, nieusytuowane w gruncie, w zasadzie nie wymagają żadnej ochrony. W rzadkich przypadkach, kiedy przewody z miedzi ułożone są w szczególnie agresywnej atmosferze, np. w pomieszczeniach galwanizerii lub akumulatorni, a także w pomieszczeniach z dużą zawartością amoniaku, siarczków i azotynów (wiejskie obory, zakłady utylizacji zwierząt itp.) należy je osłonić płaszczem z tworzywa sztucznego. Rury miedziane mogą być układane pod tynkiem, gdzie mają kontakt z wapnem i gipsem z zapraw budowlanych, bez stosowania ochrony przeciwkorozyjnej. Wyjątek stanowi przypadek, kiedy zaprawa pozostająca w kontakcie z rurą ma w składzie domieszki amonowe, np. dodatki opóźniające wiązanie lub dodatki przeciw zamarzaniu. Ochrony przed korozją wymagają także rurociągi z miedzi, które są narażone na stałe oddziaływanie wilgoci, np. przy podłodze krytych basenów lub w pomieszczeniach saun. Ochronę przed korozją mogą stanowić nałożone na rurę otuliny termokurczliwe lub fabrycznie nałożone otuliny z tworzyw sztucznych.

Na rynku dostępne są specjalne tuleje kompensacyjne oraz pierścienie zaciskowe do naprawy uszkodzonych odcinków rur stalowych, polietylenowych i miedzianych. Typ tulei dobiera się indywidualnie do rodzaju przewodów oraz do typu połączenia (rura z gładką powierzchnią lub z końcówką gwintowaną gwintem calowym rurowym).

Produkowane są następujące rodzaje tulei naprawczych:

  • Tuleje kompensacyjne do rur stalowych z kurkami kulowymi zakończone końcówkami:

– gwint wewnętrzny/końcówka zaciskowa do gładkiej powierzchni rury,

– gwint zewnętrzny/końcówka zaciskowa do gładkiej powierzchni rury,

– końcówka zaciskowa do gładkiej powierzchni rury/końcówka zaciskowa do gładkiej powierzchni rury.

  • Tuleje kompensacyjne bez zaworów zakończone końcówkami:

– gwint zewnętrzny/końcówka zaciskowa do gładkiej powierzchni rury,

– gwint wewnętrzny/końcówka zaciskowa do gładkiej powierzchni rury,

– końcówka zaciskowa do gładkiej powierzchni rury/końcówka zaciskowa do gładkiej powierzchni rury.

Podobne rozwiązania konstrukcyjne zastosowano do budowy tulei kompensacyjnych do rur miedzianych i polietylenowych. W przypadku tulei kompensacyjnych do rur z tworzywa sztucznego jeden koniec lub dwa końce złączki mogą być zakończone końcówką zaciskową do rury polietylenowej. Innym rozwiązaniem są zakończenia złączek z jednej strony z gwintem calowym wewnętrznym lub zewnętrznym a z drugiej końcówką zaciskową do rur PE. Ciekawą konstrukcją jest złączka wyposażona z jednej strony w końcówkę zaciskową do rur PE, natomiast z drugiej strony w zacisk do rur stalowych gładkich bez gwintu. Identyczne rozwiązania konstrukcyjne posiadają tuleje naprawcze do rur miedzianych (z kurkiem kulowym lub bez).

Kolejność wykonania czynności (dla rury miedzianej):

  • Uszkodzony odcinek rury należy wyciąć (uwzględniając długość mufy naprawczej w stanie ściśniętym),
  • Założyć na końcówki rury nakrętki zaciskowe wraz z pierścieniami i uszczelkami,
  • Zacisnąć nakrętkę zaciskową na jednym końcu rury, a następnie rozsunąć tuleję kompensacyjną w kierunku drugiego końca przewodu.
  • Zacisnąć drugą nakrętkę zaciskową na powierzchni przewodu.

Całość wykonania czynności nie powinna zająć instalatorowi więcej niż 5 minut.

Naprawy uszkodzonej instalacji z rur stalowych (uszczelnianie otworów, pęknięć i miejsc porowatych) można też dokonać wykorzystując do tego celu obejmy uszczelniające z żeliwa sferoidalnego. Dwuczęściowe obejmy do instalacji wewnętrznych produkowane są w zakresie od 1/2 do 4”. Medium przepływające w rurze może być woda wodociągowa o maksymalnej temperaturze +90°C. Sposób montażu takiej obejmy na uszkodzonym rurociągu jest następujący:

  • Rurę należy oczyścić wokół miejsca uszkodzenia.
  • Założyć uszczelkę gumową na rurę.
  • Miejsce styku krawędzi uszczelki ustawić po przeciwnej stronie rury względem uszkodzenia.
  • Założyć na powierzchnię uszczelki dolną część obejmy.
  • Założyć na uszczelkę górną cześć obejmy.
  • Wkręcić śruby z łbem o gnieździe sześciokątnym.

Podczas nakładania obejmy na rurę należy zwrócić uwagę na to, aby łby śrub ściągających znalazły się w położeniu umożliwiającym swobodne obracanie klucza nimbusowego. Skręcając obejmę w miejscach trudnodostępnych, np. w szachtach instalacyjnych, zalecam podłożenie np. kawałka szmaty bezpośrednio pod miejsce montażu. W przypadku wysunięcia się śruby z gniazda podczas skręcania nie dojdzie wówczas do jej zagubienia.

Do naprawy większych średnic rur zalecane są obejmy ze stali nierdzewnej. Są one przeznaczone do rur o średnicach od 80 do 500 mm. Obejmy produkowane są w wersji jedno-, dwu- i trzy częściowej. Doboru opaski dokonuje się na podstawie średnicy zewnętrznej rury oraz tabeli danego producenta.

Andrzej Świerszcz

Prenumerata Magazynu Instalatora

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij