Co każdy instalator i zdun wiedzieć powinni… (2) Wkład zabudowany

Urządzenia grzewcze na paliwa stałe, takie jak kuchnie, piece kaflowe i metalowe, kominki oraz piece kominkowe, od dawna znalazły sobie trwałe miejsce w naszych domach. Jednakże aby nie stały się dymiącą zmorą, i co gorsza nie zagrażały naszemu życiu oraz zdrowiu, muszą być urządzeniami w pełni bezpiecznymi.

Dokonując zabudowy wybranego wkładu kominkowego, musimy przestrzegać następujących reguł:

  • Poszczególne elementy obudowy muszą być połączone ze sobą w sposób trwały z uwzględnieniem kompensacji termicznej. Szerokość kanałów cyrkulacyjnych musi zapewnić prawidłowy przepływ powietrza i umożliwić przejęcie ciepła z powierzchni wkładu oraz jego dystrybucję na zewnątrz obudowy.
  • Komora grzewcza i kanały cyrkulacji gorącego powietrza muszą być szczelne, a emisja ciepła na zewnątrz musi się odbywać jedynie przez wykonane w tym celu otwory (kratki).
  • Wnętrze komory grzewczej musi być izolowane celem niedopuszczenia do nadmiernego nagrzania obudowy. Izolacja musi spełniać wymagania odporności termicznej powyżej 600oC. Powierzchnia izolacji powinna stanowić szczelną powłokę zabezpieczającą przed erozją warstwy izolującej (np. przy zastosowaniu płyt z wełny mineralnej) i jej rozpraszaniem wraz z powietrzem cyrkulacyjnym. Bardzo wygodnym sposobem wykonania komory grzewczej jest użycie płyt krzemianowych. Technologia ta nie wymaga wykonania konstrukcji szkieletowej zabudowy i zapewnia trwałość, a także skuteczność izolacji.
  • Łącznik musi być wykonany z rur i kształtek ze stali żaroodpornej, odpornych na pożar sadzy, a poszczególne połączenia muszą zapewnić całkowitą szczelność układu w warunkach pracy. W przypadku stosowania elementów łączonych kielichowo należy przestrzegać osiowego ustawienia końcówek „męskich” i „żeńskich” celem uniknięcia naprężeń układu, co w związku z termiczną rozszerzalnością liniową elementów może prowadzić do jego rozszczelnienia.
  • W przypadku instalacji szybra niebędącego integralnym elementem urządzenia grzewczego należy zadbać o jednoznaczne ustalenie pozycji otwarty/zamknięty, bez możliwości zmiany tej pozycji poza kontrolą użytkownika.
  • Przewody systemu dystrybucji gorącego powietrza muszą być wykonane z elementów posiadających odpowiednie dopuszczenie techniczne i muszą być poprowadzone z ominięciem innych instalacji.
  • Kratki wywiewne systemu DGP muszą znajdować się w miejscach uwzględniających wymagania § 265.
  • W związku z tym, iż palenisko typu kominek pełni równocześnie funkcję dekoracyjną – wszystkie elementy zewnętrzne powinny być montowane z należytą starannością, bez zabrudzeń i wypływu materiałów wiążących, a powierzchnie pomalowane powinny być całkowicie pokryte farbą odporną na przebarwienia.

Kontrola

Przed przekazaniem urządzenia do użytkowania należy zlecić kontrolę całego systemu grzewczo-kominowego (w szczególności szczelności układu) mistrzowi kominiarskiemu celem wydania stosownej opinii.

Aby długo cieszyć się prawidłowo zbudowanym kominkiem, urządzenie grzewcze musi być użytkowane zgodnie:

  • z założeniami projektowymi,
  • z instrukcją producenta urządzenia i zaleceniami instalatora,
  • przy zachowaniu czasookresów czyszczenia i kontroli przewodów kominowych.

W trakcie użytkowania użytkownik jest zobowiązany do wykonywania obowiązkowych przeglądów i czyszczenia przewodów kominowych.

Art. 62 Ustawy Prawo Budowlane nakłada na właściciela-zarządcę obowiązek utrzymania przewodów kominowych w należytym stanie, który w okresie użytkowania obiektu powinien dokonywać kontroli ich stanu technicznego, co najmniej 1 raz w roku.

Zgodnie z art. 62.6 kontrolę stanu technicznego przewodów kominowych, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. c, powinny przeprowadzać: „osoby posiadające kwalifikacje mistrza w rzemiośle kominiarskim – w odniesieniu do przewodów dymowych oraz grawitacyjnych przewodów spalinowych i wentylacyjnych”.

Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 07.06.2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. nr 109 poz. 719) nakłada na właściciela-zarządcę obowiązek czyszczenia przewodów kominowych:

  • dymowych co najmniej raz na 3 miesiące,
  • spalinowych co najmniej raz na 6 miesięcy,
  • wentylacyjnych 1 raz w roku.

Czynności, o których mowa powyżej, muszą wykonywać osoby posiadające kwalifikacje kominiarskie.

W trakcie czyszczenia kominowego przewodu dymowego konieczne jest usunięcie sadzy z drzwiczek rewizyjnych lub komory spalania, jak również sprawdzenie swobody ruchu obrotowej głowicy nasady kominowej, takiej jak Strażak, Roto-Vent.

Stosowanie chemicznych preparatów do czyszczenia urządzeń grzewczych na paliwa stałe i przewodów kominowych z sadzy twardej (np. SP Nitrolen, Sadpal) nie zwalnia użytkownika urządzenia grzewczego z obowiązku wykonania ww. okresowych czynności konserwacyjnych. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16.08.1999 r. w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych – Dz. U. nr 74 poz. 836 mówi: „Użytkownik lokalu korzystający z przewodów i kanałów dymowych lub spalinowych oraz wentylacyjnych może powierzać naprawę i konserwację tych urządzeń wyłącznie osobom posiadającym świadectwa kwalifikacyjne określone w odrębnych przepisach”.

Użytkowanie paleniska grzewczego na opał stały, szczególne wyposażonego w system dystrybucji gorącego powietrza grzewczego, jest możliwe dopiero po całkowitym zakończeniu procesu budowlanego obiektu lub mieszkania, z uwagi fakt, iż w trakcie wykonywania prac wykończeniowych zachodzi możliwość zanieczyszczenia pyłem budowlanym kanałów cyrkulacyjnych i komory grzewczej, jak również przewodów DGP, których oczyszczenie jest później bardzo trudne.

Opał

Bardzo ważną kwestią w zasadach prawidłowego użytkowania kominków jest stosowanie właściwego opału. Pomimo aktualnie obowiązującej ustawy o odpadach z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Dz. U. nr 62 art. 71 z dnia 20 czerwca 2001 r. – często stosowaną metodą pozbywania się śmieci jest ich spalanie w paleniskach gospodarstw domowych. Spalanie materiałów, takich jak: drewno meblowe zawierające substancje użyte do jego konserwacji oraz pozostałości farb i lakierów, torby plastikowe z polietylenu (tzw. reklamówki) czy papieru bielonego nieorganicznymi związkami chloru z nadrukiem farb kolorowych, powoduje emisję do atmosfery związków różnego rodzaju metali ciężkich, takich jak rtęć i ołów.

Jako produkty uboczne spalania różnych odpadów z tworzyw sztucznych powstają rakotwórcze związki zwane dioksynami i furanami (C4H4O). Nawet ich niewielkie ilości w powietrzu oddechowym są przyczyną wielu groźnych chorób i stanowią ogromne zagrożenia dla zdrowia i życia ludzi oraz zwierząt.

W okresie użytkowania paleniska opalanego paliwem stałym użytkownik osobiście może i powinien wykonywać bieżące czynności obsługowe:

  • usuwanie popiołu i czyszczenie komory spalania,
  • czyszczenie elementów ruchomych: ogranicznik położenia wsadu, deflektor, wyjmowany ruszt itp.,
  • czyszczenie szyby w drzwiczkach komory spalania.

Usterki

Zauważone usterki, takie jak:

  • zacinanie się szybra lub przepustnic,
  • uszkodzenie uszczelki w drzwiczkach komory spalania,
  • pęknięcie szyby,
  • deformacja ramy drzwiczek, deflektora, rusztu,
  • emisja dymu do komory grzewczej i do systemu DGP,
  • bezwzględnie wymagają interwencji instalatora lub kominiarza.

Podsumowanie

Reasumując przedstawione zagadnienia oraz przepisy techniczne, w celu zapewnienia bezpiecznego i bezstresowego użytkowania naszego paleniska grzewczego należy przestrzegać następujących zasad:

  • Projekt oraz realizację instalacji kominka zlecić sprawdzonej firmie instalacyjnej posiadającej właściwe zaplecze techniczne i odpowiednie doświadczenie.
  • Przed przystąpieniem do użytkowania należy uzyskać pozytywną opinię stanu użytkowego wydaną przez kompetentnego mistrza kominiarskiego.
  • Regularnie zlecać wykonanie przeglądów technicznych oraz obowiązkowego czyszczenia przewodów kominowych osobom posiadającym odpowiednie uprawnienia.
  • Stosować się do zaleceń producenta zawartych w „Instrukcji obsługi urządzenia” oraz do instruktażu udzielonego przez instalatora.
  • Jako paliwo stosować drewno odpowiedniego gatunku o właściwej wilgotności.
  • Każdą zauważoną negatywną zmianę w procesie spalania konsultować z instalatorem oraz z wybranym mistrzem kominiarskim.

Mając w świadomości spełnienie powyższych wytycznych, możemy ze spokojem poddać się urokowi płonącego ognia w kominku, który nie zaskoczy nas złym funkcjonowaniem ani, co ważniejsze, nie zrobi nam krzywdy.

Renard Fornalski, Mirosław Antos

mistrzowie kominiarscy

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij