Kominki we współczesnym budownictwie są dodatkowym źródłem ciepła i elementem dekoracyjnym. Należy je stosować tylko i wyłącznie w sposób zgodny z zasadami bezpieczeństwa.

Drozdzol204-1

Fot. 1. Nieprawidłowo zainstalowana rura do rozprowadzenia ciepłego powietrza wraz z ciepłem.

Rodzaje systemów kominowych, którymi można odprowadzać spaliny z kominka:

* Tradycyjne kominy murowane z cegły

Kominy murowane z cegły są najczęściej występującym rodzajem kominów w istniejących budynkach. Konstrukcję przewodów kominowych dymowych murowanych wykonuje się z cegły ceramicznej pełnej. Wytrzymałość cegły powinna wynosić 15 MPa [1]. Połączenia spoiny kominów murowanych wykonuje się z mocnej zaprawy cementowo-wapiennej (np. M7). W przypadku konieczności zastosowania cegieł ułamkowych do murowania komina należy tak dobierać wielkości cegieł, aby były zachowane prawidłowe wiązania. Spoiny pomiędzy cegłami powinny być całkowicie wypełnione.

* Stalowe systemy kominowe do odprowadzania gazów z kominków:

– kominy jednościenne ze stali kwasoodpornej i żaroodpornej najczęściej wykorzystywane są jako wkłady kominowe uszczelniające i zabezpieczające istniejące kominy.

– kominy z rur stalowych elastycznych pełnią podobne role do jednościennych stalowych systemów kominowych.

– dwuścienne stalowe systemy kominowe zastępują murowany komin. Wykonuje się je z wysokogatunkowej stali szlachetnej oraz z izolacji o dużej gęstości i niskim współczynniku przenikania ciepła. Standardowo stosowana izolacja wykonana jest z wełny mineralnej. Obecnie do izolacji tego typu przewodów stosuje się także izolacje z wełny glinokrzemianowej, której odporność ogniowa przekracza 1260°C.

* Ceramiczne systemy złożone

W technice kominowej do odprowadzania spalin z palenisk na paliwa stałe coraz częściej stosuje się ceramiczne trójwarstwowe kominy złożone, w których skład wchodzi ceramiczny przewód, izolacja z wełny mineralnej i pustak keramzytobetonowy.

Zasady bezpieczeństwa

W celu zapewnienia bezpieczeństwa eksploatacji kominka należy pamiętać o:

* doborze odpowiedniej wielkości pola przekroju i długości komina do wybranego kominka, który zapewni odpowiedni ciąg kominowy,

* szczelnym połączeniu kominka z kominem,

* zachowaniu bezpiecznej odległości komina od elementów łatwopalnych (np. krokwi drewnianych) – minimum 30 cm [3],

* wykonaniu instalacji rozprowadzającej ciepło z zachowaniem zasad bezpieczeństwa przeciwpożarowego (przewody rozprowadzające ciepło nie powinny być narażone na działanie wysokich temperatur w miejscu połączenia komina z kominkiem),

* zapewnieniu odpowiedniej izolacyjności czopucha kominka,

* wykonaniu przewodu kominowego bez zawężeń na całej długości,

* bezpiecznym wykonaniu komina ponad dachem (poprzez wyprowadzenie komina na odpowiednią wysokość i wykonanie bezpiecznych wylotów),

* dostarczeniu odpowiedniej ilości świeżego powietrza, potrzebnego do spalania i na potrzeby wentylacji,

* wykonaniu sprawnej wentylacji w pomieszczeniu, w którym znajduje się kominek,

* używaniu odpowiedniej jakości paliwa (suchego drewna liściastego) do spalania,

* czyszczeniu i konserwacji przewodów kominowych (co najmniej cztery razy w roku podczas ich użytkowania), wentylacyjnych (co najmniej raz w roku w czasie ich użytkowania). Dodatkowo co najmniej raz w roku należy wykonywać przegląd instalacji kominowej. Czynności te powinni wykonywać wykwalifikowani kominiarze [6].

 Drozdzol204-2

Fot. 2. Zanieczyszczenie ściany spowodowane ulatniającym się dymem. Dym ulatniał się poprzez nieszczelności w rurze łącznikowej kominka i rozprowadzany był instalacją do rozprowadzania ciepłego powietrza.

Instalacja

Gdzie można instalować kominki i jakie należy spełnić wymagania? Zgodnie z przepisami (Dz. U. nr 75, poz. 690 z późn. zm. z dnia 15 czerwca 2002 r. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie [4]) muszą być spełnione następujące warunki:

* § 132.

  1. Budynek, który ze względu na swoje przeznaczenie wymaga ogrzewania, powinien być wyposażony w instalację ogrzewczą lub inne urządzenia ogrzewcze, niebędące piecami, trzonami kuchennymi lub kominkami.
  2. Kominki opalane drewnem, z otwartym paleniskiem lub zamkniętym wkładem kominkowym, mogą być instalowane wyłącznie w budynkach jednorodzinnych, mieszkalnych w zabudowie zagrodowej i rekreacji indywidualnej oraz w niskich budynkach wielorodzinnych i w pomieszczeniach:

1) o kubaturze wynikającej ze wskaźnika 4 m3/kW nominalnej mocy cieplnej kominka, lecz nie mniejszej niż 30 m3,

2) spełniających wymagania dotyczące wentylacji,

3) posiadających przewody kominowe dymowe i wentylacyjne,

4) w których możliwy jest dopływ powietrza do paleniska kominka w ilości:

  1. a) co najmniej 10 m3/h na 1 kW nominalnej mocy cieplnej kominka – dla kominków w obudowie zamkniętej,
  2. b) zapewniającej nie mniejszą prędkość przepływu powietrza w otworze komory spalania niż 0,2 m/s – dla kominków o obudowie otwartej.

* § 8. W celu określenia wymagań technicznych i użytkowych wprowadza się następujący podział budynków na grupy wysokości:

1) niskie (N) – do 12 m włącznie nad poziomem terenu lub mieszkalne o wysokości do 4 kondygnacji nadziemnych włącznie,

2) średniowysokie (SW) – ponad 12 m do 25 m włącznie nad poziomem terenu lub mieszkalne o wysokości ponad 4 do 9 kondygnacji nadziemnych włącznie,

3) wysokie (W) – ponad 25 m do 55 m włącznie nad poziomem terenu lub mieszkalne o wysokości ponad 9 do 18 kondygnacji nadziemnych włącznie,

4) wysokościowe (WW) – powyżej 55 m nad poziomem terenu.

Drozdzol204-3

Fot. 3. Zasmołowany przewód kominowy. Paląca się sadza w tego typu przewodzie grozi pożarem budynku.

* § 145. 1. Trzony kuchenne i kotły grzewcze na paliwo stałe oraz kominki z otwartym paleniskiem lub zamkniętym wkładem kominkowym o wielkości otworu paleniskowego kominka do 0,25 m2 mogą być przyłączone wyłącznie do własnego, samodzielnego przewodu kominowego dymowego, posiadającego co najmniej wymiary 0,14 x 0,14 m lub średnicę 0,15 m, a w przypadku trzonów kuchennych typu restauracyjnego oraz kominków o większym otworze paleniskowym – co najmniej 0,14 x 0,27 m lub średnicę 0,18 m, przy czym dla większych przewodów o przekroju prostokątnym należy zachować stosunek wymiarów boków 3:2.

* § 146. 1. Wyloty przewodów kominowych powinny być dostępne do czyszczenia i okresowej kontroli.

* § 308. 2. Przewody spalinowe i dymowe powinny być wyposażone odpowiednio w otwory wycierowe lub rewizyjne, zamykane szczelnymi drzwiczkami, a w przypadku występowania spalin mokrych – także w układ odprowadzania skroplin.

* § 150. 9. W pomieszczeniu z paleniskami na paliwo stałe, płynne lub z urządzeniami gazowymi pobierającymi powietrze do spalania z pomieszczenia i z grawitacyjnym odprowadzeniem spalin przewodem od urządzenia, stosowanie mechanicznej wentylacji wyciągowej jest zabronione. 10 przepisu ust. 9 nie stosuje się do pomieszczeń, w których zastosowano wentylację nawiewno-wywiewną zrównoważoną lub nadciśnieniową.

Drozdzol204-4

Fot. 4. Konstrukcja drewniana przylegająca do komina odprowadzającego gorące gazy z kominka.

Podsumowanie – przykłady nieprawidłowości

Kominki we współczesnym budownictwie są dodatkowym źródłem ciepła i elementem dekoracyjnym. Żywy ogień, który można obserwować podczas eksploatacji kominka, poprawia atmosferę, dając odczucie ciepła i bezpieczeństwa. Podsumowując, należy zwrócić uwagę na przedstawione na fotografiach przykłady błędów wykonawczych, w wyniku których kominek może stać się dużym zagrożeniem dla użytkowników. Kominki należy stosować tylko i wyłącznie w sposób zgodny z zachowaniem zasad bezpieczeństwa.

Krzysztof Drożdżol

mistrz kominiarski

Literatura:

[1] PN-B-10425:1989 Przewody dymowe, spalinowe i wentylacyjne murowane z cegły. Wymagania techniczne i badania przy odbiorze.

[2] A. Heryszek, „Kominiarz i jego wiedza zawodowa”, Wydawnictwo spółdzielcze, Warszawa 1985.

[3] Dz. U. nr 75, poz. 690 z późn. zm. z dnia 15 czerwca 2002 r., Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

[4] K. Drożdżol, „Zabezpieczenia wylotów przewodów kominowych”, „Inżynier Budownictwa” 10/2014, s. 112-113.

[5] „Zasady wykonywania kominów ponad dachem”, „Inżynier Budownictwa” 4/2014, s. 104-107.

[6] Dz. U. Nr 109 poz. 719 z późn. zm. z dnia 7 czerwca 2010 r., Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów.

[7] Dz. U. Nr 89 poz. 414 z późn. zm. z dnia 7 lipca 1994 r., Ustawa Prawo Budowlane.

[8] D. Bęben, K. Drożdżol, „Technika grzewcza, wentylacyjna i systemy kominowe. Aktualne trendy w badaniach naukowych i bezpieczeństwie”, Opole 2014.

[9] K. Drożdżol, „Sprawny komin to bezpieczny kominek – dobór, wykonawstwo, eksploatacja”, Inżynier Budownictwa, 6/2015, s. 96-100

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij