Systemy instalacji wodociągowo-kanalizacyjnej powinny spełniać podstawowe warunki w zakresie projektowania, wykonania i gwarancji poprawnego działania.

Należy sobie uświadomić, jak duża liczba osób uczestniczy w procesie budowy, wówczas widoczna staje się rola optymalnej współpracy przy wznoszeniu budynków. Po stronie inwestorskiej, obok właściciela, użytkownika, inwestora i architekta, działa również wielu inżynierów. Zadaniem generalnego wykonawcy jest koordynacja robót prowadzonych przez przedsiębiorstwa budowlane i uzgadnianie ich z projektami realizowanymi przez wiele firm specjalistycznych.

Dotyczy to przede wszystkim robót ziemnych i fazy realizacji budynków w stanie surowym oraz najróżniejszych prac wykończeniowych, do których zaliczają się także roboty instalacyjne. Wykonanie stanu surowego budynków pochłania ok. 33-38%, a roboty instalacyjne ok. 16-20% całkowitych kosztów dla budynków mieszkalnych.

Historia

Dopiero w końcu XVIII wieku zaczęła z Anglii docierać do Europy nowoczesna technika w dziedzinie wyposażenia mieszkań w instalacje sanitarne. Opracowywano systemy centralnego zaopatrzenia w wodę i odprowadzenia ścieków z miast i wsi. Pozwoliło to architektom i budowniczym stopniowo likwidować ustępy z przybudówek i podwórzy, by wprowadzać je do wnętrza budynków. Początkowo były one lokalizowane w klatkach schodowych, a następnie stopniowo WC zaczęto przenosić do mieszkań.

Zapotrzebowanie na te urządzenia sanitarne było wprawdzie jeszcze małe i nikomu nie przeszkadzało, że rury były stalowe, żeliwne czy też prowadzone po ścianach wewnętrznych czy zewnętrznych. W latach 30. XX wieku stopniowo wzrastające wymagania w zakresie kształtowania pomieszczeń zaczęły powoli wymuszać prowadzenie rur w sposób niewidoczny. Rozpoczęto je obudowywać lub ukrywać we wnękach ścian. Początkowo kuto bruzdy ręcznie, dopiero nowsze metody projektowania pozwoliły przynajmniej w kierunku pionowym formować bruzdy już przy murowaniu ścian.

Ograniczenia sposobów wykonania przez instalatorów związane były z możliwościami stosowania niewielu dostępnych materiałów instalacyjnych – stalowe systemy wodociągowe i żeliwne systemy kanalizacyjne. W latach 70. na Zachodzie Europy, a w kraju w latach 90. XX wieku, nastąpiła prawdziwa rewolucja w możliwościach wykonania instalacji w budynkach. Pojawianie się nowych rozwiązań materiałowych stwarza konieczność stosowania nowych technologii wykonania instalacji wodociągowych i kanalizacyjnych.

Budynki modernizowane

Przy omawianiu sposobów rozwiązywania instalacji w nowych budynkach należy również zwrócić uwagę na modernizację już istniejących. Poza naciskami na wymianę instalacji z powodu złego stanu technicznego istnieją również tendencje wynikające z mody. Mają one coraz większe znaczenie dla rynku. Gdy wychodzimy z założenia, że przeciętny okres użytkowania budynku mieszkalnego wynosi ok. 100 lat, oznacza to, że instalacje są modernizowane trzykrotnie.

Trudności finansowe ograniczają zakres modernizacji jeszcze bardzo często do zwykłego utrzymywania instalacji w stanie nadającym się do użytku poprzez naprawy uszkodzonych elementów – wymiany skorodowanych rur instalacji wodociągowych na nowe z materiału odpornego na korozję. Przy modernizacji czasami można pozostawić bez zmian przewody rozdzielcze oraz piony wodociągowe, lecz prawie zawsze wymagane jest poprowadzenie na nowo podejść do przyborów. Wymaga tego inne wyposażenie w urządzenia sanitarne.

Wynika stąd wniosek, że nowoczesne systemy instalacji powinny być dostosowane zarówno do nowego, jak i modernizowanego budownictwa.

Instalacje wodociągowo-kanalizacyjne są niezbędne dla zaspakajania potrzeb życiowych człowieka zarówno w mieszkaniu, jak i w pracy. Ich prawidłowe zaprojektowanie, wykonanie może stanowić podstawę niezawodnej dostawy wody oraz niezakłóconego odprowadzenia ścieków sanitarnych i deszczowych.

Poza obszerną wiedzą ogólnotechniczną konieczna jest dobra znajomość systemów instalacyjnych oraz baczne zwracanie uwagi na uwarunkowania stosowania poszczególnych rozwiązań. Żadna inna branża nie ma tylu punktów styku z innymi, co instalacje wodociągowo-kanalizacyjne, np. konstrukcje budowlane, materiały budowlane, konstrukcje podłóg i wykończenia powierzchni ścian, ochrona przed wilgocią, hałasem i ochrona przeciwpożarowa, instalacje grzewcze, wentylacyjne i elektryczne – a nie można zapomnieć o tolerancjach budowlanych, które oddziałują w sposób istotny na wybór i technikę montażu różnych systemów instalacji.

Wydaje się nieuniknioną koniecznością ograniczenie różnorodności systemów i wyborów na etapie projektowania, gdyż w przeciwnym wypadku nie można mówić o zapewnieniu fachowych gwarancji. Jest to w zasadzie niemożliwe, aby instalator był przeszkolony w zakresie wykonawstwa wszystkich przedstawionych systemów i dysponował pełnym asortymentem potrzebnych maszyn, narzędzi do ich wykonania, jak i części zamiennych.

Modernizacja budynków starych wymaga śmielszego rozwiązania przy zagospodarowaniu pomieszczeń, aby ukształtować je nowocześniej i bardziej funkcjonalnie. Istnieje jednak konieczność ostrożniejszego obchodzenia się z substancją budowlaną wymagającą dokładnego poznania stanu istniejącego konstrukcji oraz instalacji w celu uniknięcia „niespodzianek” podczas jej naruszenia.

Realizacja obiektów nowych, a także modernizacja starych stawiają przed architektem, konstruktorem i instalatorem najwyższe wymagania w zakresie przygotowania teoretycznego, projektowania, znajomości szczegółów, koordynacji i nadzoru. Wykonawca potrzebuje dokładnych danych do wykonania kalkulacji i ustalania terminu. Każdy zleceniodawca ma prawo domagać się dotrzymania terminów, jakości i trwałości wykonanych prac budowlano-instalacyjnych oraz utrzymania się w granicach kosztów.

Jednakże często system, w jakim realizujemy instalacje, jest mocno niedoceniany przez zleceniodawców i fachowców, zwłaszcza w zakresie jego wpływu na funkcjonowanie budynku, niezawodność eksploatacyjną instalacji, brak uszkodzeń oraz okres eksploatacji całego obiektu. Jeśli przewody prowadzone są w ścianach budynku, to każde uszkodzenie oznacza ingerencję w strefę prywatną mieszkańców. Nowoczesny system prefabrykowanych ścianek instalacyjnych nie tylko pozwala na łatwy dostęp do instalacji przy ewentualnych naprawach, lecz przede wszystkim upraszcza demontaż i wymianę przy modernizacji, bez ingerencji w konstrukcję budynku.

Podstawowe warunki

Systemy instalacji wodociągowo-kanalizacyjnej powinny spełniać podstawowe warunki w zakresie projektowania, wykonania i gwarancji poprawnego działania.

W zakresie projektowania systemy instalacji wodociągowo-kanalizacyjnej powinny:

* opierać się na programie komputerowym, zawierać wykaz materiałów i kalkulację cen;

* dzięki niewielkim wymiarom dawać się łatwo wpasować we wszystkie projektowane aranżacje pomieszczeń sanitarnych;

* w zależności od potrzeb możliwie łączyć się ze sobą;

* umożliwiać daleko idące rozdzielenie konstrukcji budynku i instalacji;

* zawierać przyłącza i wyposażenie mocujące, powszechnie dostępne elementy wyposażenia sanitarnego oraz powinny być wystarczająco wytrzymałe;

* umożliwiać montaż armatury i przyborów przeznaczonych do wmontowania w ściany;

* zawierać materiały i armaturę umożliwiające izolację cieplną i przeciwwilgociową ułożonych przewodów;

* umożliwiać zastosowanie dowolnego rodzaju okładziny ścian w pomieszczeniu i stwarzać w tym względzie daleko idące ułatwienia.

W zakresie przygotowania i wykonawstwa robót powinny:

* składać się z możliwie jak najmniejszej ilości części;

* zawierać wszystkie materiały pomocnicze do montażu (mocowania, połączenia itd.);

* eliminować potrzebę wykonywania bruzd i otworów;

* mieć stałe usytuowanie wysokościowe;

* zapewniać możliwość szybkiego i łatwego wiercenia, piłowania, cięcia i mocowania na śruby z dużą dokładnością;

* zapewniać możliwość łatwego połączenia z pionami wodociągowymi w przewidzianych miejscach;

* redukować do minimum pomocnicze prace budowlane;

* zawierać prostą i zrozumiałą instrukcję montażu.

W zakresie użytkowania elementy systemu powinny:

* umożliwiać optymalny odstęp pomiędzy przyborami sanitarnymi;

* dopuszczać zróżnicowaną wysokość montażową przyborów zawieszonych na ścianie;

* zapewnić łatwość demontażu przy późniejszych pracach modernizacyjnych.

W zakresie gwarancji systemy powinny:

* zapewniać wystarczającą ochronę przeciw korozji wewnętrznej i zewnętrznej;

* być odporne na wnikanie wilgoci i stwarzać możliwości efektywnej izolacji przeciwwilgociowej;

* spełniać wymagania nowoczesnych, powszechnie uznawanych zasad techniki, norm i przepisów;

* dawać użytkownikowi gwarancję producenta za pośrednictwem wykonawcy.

Przy ocenie oddziaływania instalacji wodociągowo-kanalizacyjnych na budynek należy stale pamiętać o podstawowej zasadzie: „Przez umieszczenie instalacji i armatury w budynku nie mogą być obniżone, lub wręcz postawione pod znakiem zapytania, wymagania zawarte w przepisach prawa i uznanych zasadach techniki, dotyczące budynku, jego statyki, ochrony przed hałasem, ochrony przeciwpożarowej i izolacji cieplnej”.

W kolejnym odcinku przedstawię m.in. rozwiązania stosowane w instalacjach wodociągowych.

dr inż. Florian Grzegorz Piechurski

Fot. z archiwym firmy Viega.

Jedna myśl na temat “Materiały na instalacje wodociągowe w budynkach – 1

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij