W niniejszej publikacji przedstawiliśmy ogólne informacji na temat bezwykopowych technologii odnowy sieci wodociągowych i kanalizacyjnych. Przedstawiony w artykule podział metod jest wyborem subiektywnym, mającym za zadanie pomóc w uporządkowaniu wiadomości na temat sposobów renowacji wodno-kanalizacyjnej infrastruktury podziemnej.

Zagadnienie renowacji sieci wodociągowych i kanalizacyjnych metodami bezwykopowymi jest rozwiązaniem coraz bardziej popularnym i docenianym przez eksploatatorów tych sieci i zlokalizowanych na nich obiektów, szczególnie na terenach miejskich i mocno zurbanizowanych, w których nie bez znaczenia pozostaje aspekt społeczny, mający na celu minimalizację utrudnień dla mieszkańców podczas prowadzonych robót. Metody bezwykopowych napraw rurociągów umożliwiają przywrócenie sprawności, szczelności, drożności oraz nośności tych rurociągów, przy stosunkowo niewielkiej ingerencji w otaczające środowisko.

fazy renowacji instalacji wodociągowej

Definicje

Podział ze względu na technologię poszczególnych faz działania:

* Naprawa – dokonywana jest w przypadku uszkodzeń miejscowych, gdy zachodzi potrzeba odbudowy tylko części rurociągu (wodociągu lub kanału), której celem jest likwidacja punktowego zarwania, nieszczelności, infiltracji wód gruntowych do wewnątrz rurociągu lub eksfiltracji ścieków do gruntu, a także poprawa wydajności i ciśnienia w wodociągu ze względu na jego nieszczelność.

* Renowacja – odnowa określonego odcinka rurociągu. Wykorzystywane materiały to m.in.: maty, natryski, powłoki oraz wykładziny itp., które pomimo odnowienia wewnętrznej powłoki rurociągu nie zmieniają jego konstrukcji, poprawiają natomiast jego szczelność i właściwości hydrauliczne.

* Rekonstrukcja – tworzenie po trasie istniejącego rurociągu (często wewnątrz) nowego przewodu samonośnego o parametrach spełniających wymagania mechaniczne, hydrauliczne i wytrzymałościowe.

* Wymiana – usunięcie skorodowanego lub zniszczonego rurociągu i zastąpienie go nowym.

Poniżej przedstawimy bezwykopowe metody napraw punktowych kanałów nieprzełazowych.

Pakery

Naprawa z wykorzystaniem tzw. pakerów umożliwia wykonanie lokalnych napraw rurociągu w sytuacji ich punktowego uszkodzenia lub rozszczelnienia.

Pakery są to urządzenia o kształcie najczęściej cylindrycznym, składające się z korpusu wykonanego przeważnie ze stali kwasoodpornej oraz umieszczonej na jego zewnętrznej stronie powłoki gumowej, charakteryzującej się wysoką trwałością i elastycznością. Średnica i kształt pakera dostosowany jest do średnicy wewnętrznej i kształtu rurociągu, jednak jest odpowiednio mniejsza, co umożliwia wprowadzenie pakera do przewodu. Pakerami nazywane są również wykładziny i maty będące materiałem naprawczym i uszczelniającym, wykorzystywanym w tej metodzie.

Metoda naprawy z zastosowaniem pakera polega na:

* nałożeniu na paker powłoki (tkaniny) nasączonej żywicą, a następnie wprowadzeniu do wnętrza rurociągu pakera w miejsce zlokalizowanego uszkodzenia punktowego (aby zapobiec przyklejeniu się tkaniny do pakera – przed nałożeniem tkaniny paker owija się folią),

* doprowadzeniu do pakera sprężonego powietrza, pary lub wody pod ciśnieniem ok. 0,06 ÷ 0,08 MPa, które to medium powoduje napompowanie pakera i dociśnięcie zewnętrznej powierzchni z powłoką żywiczną do wewnętrznej powierzchni uszkodzonego rurociągu,

* ułożeniu na wewnętrznej powierzchni rurociągu (w miejscu jego uszkodzenia) maty nasączonej żywicą i dopasowanej do kształtu remontowanego odcinka rurociągu. Wykładzina z żywicą dopasowuje się i osadza się na ścianach kanału, tworząc nową, szczelną powłokę,

* utwardzeniu dociśniętej powłoki żywicznej. Utwardzona chemicznie mata pełni rolę „zastępczego rurociągu”, uszczelniając wszelkie jego punktowe pęknięcia i nieszczelności oraz eliminując infiltrację i eksfiltrację,

* spuszczeniu medium z pakera i wyciągnięciu go z rurociągu.

Stosowane tkaniny powłokowe to tkaniny z warstwami na przemian poliestrowymi i szklanymi, tkaniny poliestrowe z włóknami szklanymi oraz tkaniny poliestrowe.

Zalety pakerów:

* niska cena wykonania usługi,

* materiał przytwierdza się również do wilgotnych powierzchni,

* materiał jest odporny na media agresywne,

* może być stosowany w przypadku wystąpienia wód pod ciśnieniem,

* naprawy można wykonywać z istniejących studzienek i komór kanalizacyjnych.

Wady pakerów:

* ograniczone możliwości zastosowania (tylko do napraw punktowych),

* nieumiejętne używanie pakera może spowodować rozsadzenie rurociągu.

paker w rurociągu

Pakery iniekcyjne

Technologia ta jest stosowana również w przypadku zaistnienia nieszczelności kanałów na złączach rur, w miejscach wystąpienia zarysowań i pęknięć wewnątrz powłoki rurociągu, w zakresie średnic od 150 ÷ 600 mm.

Metoda naprawy z zastosowaniem pakera iniekcyjnego polega na:

* wprowadzeniu pakera do wnętrza rurociągu w miejsce zlokalizowanego uszkodzenia punktowego;

* napełnieniu powietrzem (pompowanie) dwóch zewnętrznych korków, co powoduje oddzielenie miejsca nieszczelności od pozostałej części kanału;

* testowaniu szczelności złącza sprężonym powietrzem;

* wprowadzeniu pod ciśnieniem 0,1 ÷ 0,3 MPa (gdy zostanie stwierdzona nieszczelność złącza) do zamkniętej przestrzeni między korkami dwuskładnikowego środka iniekcyjnego (najczęściej stosowanym iniektem jest żywica akrylowa), który po wprowadzeniu w miejsce nieszczelności polimeryzuje, tworząc przeźroczysty, elastyczny żel pęczniejący w kontakcie z wodą;

* ponownym testowaniu (po stwardnieniu żywicy) sprężonym powietrzem skuteczności uszczelnienia złącza;

* spuszczeniu powietrza z pakera i wyciągnięciu go z rurociągu.

Zalety uszczelniania pakerami iniekcyjnymi:

* miejscowa poprawa nośności kanału,

* niska cena wykonania usługi,

* wysokie tempo prac.

Wady uszczelniania pakerami iniekcyjnymi:

* ograniczone możliwości zastosowania (tylko do napraw punktowych),

* wypływający iniekt ingeruje w środowisko,

* technologia trudno dostępna.

Pakery iniekcyjne

Uszczelnianie i naprawa powłokami sztywnymi

Metoda uszczelniania i naprawy powłokami sztywnymi znajduje zastosowanie w przypadku uszkodzeń oraz nieszczelności punktowych rurociągów. W technologii tej wykorzystuje się powłoki sztywne (moduły), np. ze stali kwasoodpornej, PCV, itp.

W tabeli zaprezentowano zakresy średnic stosowane do napraw z wykorzystaniem tej metody.

zakresy średnic stosowane do napraw rurociągów

Roman Ćwiertnia

Tomasz Ćwiertnia

Prenumerata Magazynu Instalatora

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij