Dla poprawnego wykonania kanalizacji sanitarnej lub deszczowej potrzebna jest dokumentacja techniczna, wiedza i doświadczenie wykonawcy oraz materiał, z którego będziemy budować daną sieć. Jednak jak pokazuje praktyka inżynierska, nawet najlepszy materiał przy niefachowym montażu może przysporzyć użytkownikowi więcej szkody niż korzyści.

Poniżej przedstawię kilka przykładów niesolidnego montażu rur PVC potwierdzonych na fotografiach, z przeprowadzonych specjalistycznym sprzętem do przeglądów kanałów kanalizacyjnych inspekcji telewizyjnych.

Zła granulacja

Pierwszy z nich to użycie do wbudowania kanalizacji obsypki i zasypki o niewłaściwej granulacji. Skutkiem zastosowania podczas procesu zagęszczania obsypki o niewłaściwej granulacji jest widoczny na fotografii nr 1 ubytek rury, który ułatwia dostawianie się do środka kolektora pozostałego materiału zasypowego, co w konsekwencji prowadzi do powstania pustki wokół rury. Powoduje to powstawanie lokalnych zapadlisk oraz może przyczynić się do deformacji rurociągu. Długotrwałe oddziaływanie tego typu na rurę znacznie naraża i skraca żywotność rurociągu.

Ubytek rury

Fot. 1. Ubytek rury.

Za mocne osadzenie

Drugim (fotografia nr 2) ważnym problemem, często występującym przy montażu rur kanalizacyjnych, jest zbyt mocne osadzenie rury w kielichu kształtki. Utrudnia to swobodny przepływ ścieków, powodując lokalne zastoiska, a te z kolei, przebywając zbyt długo w jednym miejscu w rurociągu, prowadzą do wydzielania nieprzyjemnych gazów ze studzienek ściekowych. Dodatkowo przy wysokim poziomie wód gruntowych następuje zwiększona infiltracja wód gruntowych do wnętrza rurociągu, a co za tym idzie – niepotrzebnie drenujemy okoliczny teren. Przy rosnących kosztach oczyszczania ścieków sanitarnych dodatkowe metry sześcienne przechwyconej wody gruntowej to niepotrzebny wydatek dla zarządcy sieci.

Zbyt mocne osadzenie rury w kielichu kształtki.

Fot. 2. Zbyt mocne osadzenie rury w kielichu kształtki.

 

Pękające kształtki

Następnym (fotografia nr 3) często pojawiającym się problemem podczas wykonywania i eksploatacji kanalizacji jest zjawisko pękających kształtek, a zwłaszcza trójników. Jest kilka przyczyn takiego stanu rzeczy, ale najczęstszym jest brak przegubu kulowego na wpięciu przykanalika. Zastosowanie trójników lub odgałęzień siodłowych z przegubem niweluje nierównomierne osiadanie gruntu oraz niedokładny montaż wykonawcy poprzez możliwość regulacji sferycznej w dwóch płaszczyznach.

Zjawisko pękających kształtek.

Fot. 3. Zjawisko pękających kształtek.

Kolejną przyczyną jest stosowanie kształtek do kanalizacji o innych parametrach wytrzymałościowych niż zastosowane rury przewodowe. Podobnie jak na prezentowanych wyżej fotografiach uszkodzenia tego typu zwiększają ryzyko wystąpienia przecieków oraz osłabienie konstrukcji i deformacji rury.

Podwinięte uszczelki

Ostatnim (fotografia nr 4) występującym dość licznie przypadkiem źle wykonanej kanalizacji są podwinięte uszczelki, które wypływają niekorzystnie na pracę całego układu. Sytuacja powstaje najczęściej w momencie nieużywania środków poślizgowych przez wykonawcę, podczas montażu bosego końca rury w kielichu kształtki lub rury. Nieszczelności powodują przedostanie się ścieków do profilu glebowego, co niekorzystnie wpływa na ekologię i niepotrzebnie zanieczyszcza przyległy teren.

Podwinięte uszczelki.

Fot. 4. Podwinięte uszczelki.

Proste rozwiązanie

W odpowiedzi na poszukiwanie rozwiązań poprawiających pracę sieci kanalizacyjnych oraz wydłużanie żywotności układów – powstał system zawierający w swojej konstrukcji cechy uniemożliwiające wadliwy montaż oraz niwelujące niedokładne wykonanie sieci przez wykonawcę.

Do budowy sieci kanalizacji sanitarnej lub deszczowej należy stosować rury, kształtki oraz studnie, wykonane z litego materiału PVC-U. System ten musi być wyposażony w gumową uszczelkę wargową, zintegrowaną w kielichu z pierścieniem z polipropylenu, olejoodporną, montowaną na stałe przez producenta. Szczelność rur, kształtek oraz studzienek powinna wynosić min. 2,5 bara.

Cały system rur, kształtek oraz studni o określonych średnicach i pogrubionych ściankach powinien posiadać sztywność obwodową min. SN 12 kN/m². Kształtki powinny być produkowane metodą wtrysku bezpośredniego. Rury, kształtki oraz studnie powinny posiadać Aprobatę Techniczną. Do budowy sieci kanalizacyjnej należy stosować rury, kształtki i studnie, które stanowią jeden system i są produkowane przez jednego producenta ze względu na różnice w tolerancji wykonania poszczególnych elementów.

Do podłączeń rur kanalizacyjnych – przykanalików należy stosować przejścia szczelne, umożliwiające regulacje sferyczną – w każdym kierunku o odchyleniu kątowym min. 7,5°.

Podsumowanie

Podsumowując, należy stwierdzić, iż na rynku istnieje coraz więcej tego typu rozwiązań. Uważam, iż nie jest przesadą zastosowanie do typowych zadań (tj. transportowanie ścieków deszczowych lub sanitarnych) materiałów o lepszych parametrach technicznych. Kluczowy może być fakt, iż w dłuższej perspektywie użycie materiałów o podwyższonych parametrach gwarantuje użytkownikowi niższe koszty związane z dodatkowymi remontami lub naprawami sieci.

Opisany system skutecznie przedłuża żywotność danego rozwiązania rurowego, wpływa pozytywnie na ekologię, zwiększa stabilność oraz szczelność całego układu. Aby w pełni poznać oraz docenić rozwiązania wykraczające ponad obowiązujące standardy, konieczne jest uzyskanie informacji o możliwości zastosowania, a zwłaszcza ustalenia konkretnego typu rur do odpowiedniej zabudowy.

Ważne jest również oszacowanie wszystkich kosztów związanych z zastosowaniem prezentowanego rozwiązania, a także ocena oferowanych na rynku rozwiązań pod kątem szczelności, sztywności oraz niezawodności innych oferowanych rozwiązań. Aby zarządca sieci, projektant oraz wykonawca mogli uniknąć oglądania uszkodzeń powstałych na rurociągach prezentowanych na fotografiach, należy zwrócić uwagę na systemy, rozwiązania zapewniające podwyższoną sztywność obwodową, a co za tym idzie – grubszą ściankę rury wydłużającą jej żywotność, przebadaną szczelność połączeń, np. do 2,5 bara, uzyskaną dzięki zastosowaniu nowatorskiej uszczelki zintegrowanej w kielichu rury, oraz rozwiązania kulowe zapewniające odchylenie kątowe np. od 0 do 7,5° w każdą stronę.

Przegub ruchomy daje możliwość uzyskania dodatkowego kąta odchylenia przykanalika, jak również przenoszenie niekorzystnych naprężeń powodowanych przez otaczający grunt. Zastosowanie ww. rozwiązań znacznie zabezpieczy i jednocześnie przedłuży żywotność wykonanego odcinka kanalizacji.

Grzegorz Pliniewicz

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij