Fiskus – zmiany ważne dla instalatorów

Instalatorów w 2016 roku czeka wiele zmian podatkowych. Niektóre z nich mogą bezpośrednio wpłynąć na kondycję finansową firmy.

Obecnie rozliczenia faktury korygującej i innych dokumentów korygujących w zakresie korekty przychodu hodowcy oraz kosztów uzyskania przychodów (korekta podstawy opodatkowania w CIT) będą odbywały się w bieżącym okresie rozliczeniowym. Zmiana ma na celu brak kłopotliwego i pracochłonnego korygowania zeznań podatkowych z lat poprzednich i zapłaty powstałych wskutek tego zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę oraz brak konieczności zapłaty odsetek od zaliczek na podatek dochodowy.

Od 2016 roku wprowadzono nowe rozwiązania podatkowe względem tych pracodawców, którzy ponoszą wydatki związane z tworzeniem zakładowych żłobków, klubów dziecięcych i przedszkoli, bądź finansują część wydatków ponoszonych przez pracowników w związku z opieką nad dziećmi. Zmiana dotyczy kosztów uzyskania przychodów. Kosztami uzyskania przychodów są także trzy kategorie wydatków:

* koszty poniesione przez pracodawcę na utworzenie zakładowego żłobka, zakładowego klubu dziecięcego lub zakładowego przedszkola,

* koszty związane z prowadzeniem zakładowego żłobka, zakładowego klubu dziecięcego lub zakładowego przedszkola,

* koszty z tytułu dofinansowania pracownikowi wydatków związanych z objęciem dziecka pracownika opieką sprawowaną przez dziennego opiekuna, uczęszczaniem dziecka pracownika do żłobka lub klubu dziecięcego oraz uczęszczaniem dziecka pracownika do przedszkola.

Powyższe kategorie wydatków stanowią koszty uzyskania przychodów pod warunkiem, że nie zostały sfinansowane z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych.

Właściwość organów podatkowych

Z dniem 1 stycznia 2016 r. ulegała zmianie podstawowa zasada określania właściwości organów podatkowych w zakresie podatku VAT. Według przepisów obowiązujących do końca 2015 r. właściwość organów podatkowych co do zasady określa się ze względu na miejsce wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu.

Tylko w przypadku, gdy czynności te wykonywane są na terytorium objętym zakresem działania dwóch lub więcej urzędów skarbowych, właściwym organem jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania.

W związku ze zmianą art. 3 ustawy o podatku od towarów i usług (wprowadzoną ustawą z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw, Dz. U. poz. 1649), właściwość organów podatkowych będzie co do zasady ustalana na ogólnych zasadach wynikających z Ordynacji podatkowej, tj. ze względu na siedzibę podatnika, jeżeli podatnik jest osobą prawną lub jednostką niemającą osobowości prawnej, oraz ze względu na miejsce zamieszkania, jeżeli podatnik jest osobą fizyczną.

Zmianą od 1 stycznia 2016 r. objęci zostaną tzw. krajowi podatnicy, którzy w stanie prawnym obowiązującym do końca 2015 r. rozliczali podatek VAT w urzędzie skarbowym innym niż urząd skarbowy właściwy ze względu na adres siedziby lub ze względu na miejsce zamieszkania. Zmiana właściwości organu podatkowego następuje z urzędu. W związku z tą zmianą podatnicy nie mają obowiązku składania aktualizacji zgłoszenia VAT-R.

Od 1 stycznia 2016 r. deklaracje, informacje podsumowujące oraz korekty tych dokumentów za okresy rozliczeniowe upływające przed tą datą, w tym za ostatni okres rozliczeniowy 2015 r., składa się do urzędu skarbowego właściwego po zmianie (art. 18a Ordynacji podatkowej). Natomiast postępowania podatkowe, kontrole podatkowe, czynności sprawdzające oraz inne sprawy podatkowe w zakresie podatku od towarów i usług, rozpoczęte i niezakończone do 1 stycznia 2016 r., podlegają załatwieniu przez naczelników urzędów skarbowych właściwych przed dniem 1 stycznia 2016 r.

Również we właściwości tych naczelników pozostają zwroty podatku od towarów i usług niedokonane przed dniem 1 stycznia 2016 r., a wynikające z deklaracji złożonych przed tym dniem (art. 27 ustawy z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw).

W przypadku kaucji gwarancyjnych złożonych i przyjętych przed 1 lipca 2015 r. w formie gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej albo upoważnienia dla organu skarbowego (o których mowa w art. 105b ust. 3 pkt 2 i 3 ustawy o VAT), podatnicy mają obowiązek dostosowania kaucji gwarancyjnych złożonych w tych formach do wymogów określonych w art. 105 b ust. 3b-3f ustawy o VAT (jeżeli w okresie od 1 lipca 2015 r. do 1 stycznia 2016 r. nie dokonali już takiego dostosowania).

Podmioty te (którym zmienia się właściwość z dniem 1 stycznia 2016 r.) mają czas na dostosowanie się do nowych wymogów do 1 kwietnia 2016 r. pod rygorem usunięcia następnego dnia roboczego z wykazu (art. 9 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy Prawo zamówień publicznych Dz. U. poz. 605).

Wydatki instalatora – nowe technologie

Odliczeniu od podstawy opodatkowania podlegają wydatki poniesione przed 1 stycznia 2016 r. na nabycie nowych technologii. Za nową technologię uważa się wiedzę technologiczną w postaci wartości niematerialnych i prawnych, w szczególności wyniki badań i prac rozwojowych, która umożliwia wytwarzanie nowych lub udoskonalonych wyrobów lub usług i która nie jest stosowana na świecie przez okres dłuższy niż ostatnich 5 lat, co potwierdza opinia niezależnej od podatnika jednostki naukowej w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. nr 96, poz. 615).

Prawo do odliczeń nie przysługuje podatnikowi, jeżeli w roku podatkowym lub w roku poprzedzającym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia. Odliczeniu podlega 50% kwoty ustalonej zgodnie z art. 18b ust. 4 i 5 ustawy. Odliczenie następuje w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym podatnik poniósł wydatki na nabycie nowych technologii.

W sytuacji, gdy podatnik osiąga za rok podatkowy stratę lub wielkość dochodu z pozarolniczej działalności podatnika, kwota jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie trzy lata podatkowe, licząc od końca roku, w którym nową technologię wprowadzono do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Podatnik traci prawo do odliczeń związanych z nabyciem nowej technologii, jeżeli przed upływem trzech lat podatkowych, licząc od końca roku podatkowego, w którym wprowadził nową technologię do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych:

* udzieli w jakiejkolwiek formie lub części innym podmiotom prawa do nowej technologii; nie dotyczy to przeniesienia prawa w wyniku przekształcenia formy prawnej oraz łączenia lub podziału dotychczasowych przedsiębiorców – dokonywanych na podstawie przepisów Kodeksu spółek handlowych, albo

* zostanie ogłoszona jego upadłość obejmująca likwidację majątku lub zostanie postawiony w stan likwidacji albo

* otrzyma zwrot wydatków na tę technologię w jakiejkolwiek formie.

W razie wystąpienia okoliczności powodujących utratę prawa do odliczeń, podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym składanym za rok, w którym wystąpiły te okoliczności, do zwiększenia podstawy obliczenia podatku (opodatkowania) o kwotę dokonanych odliczeń, do których utracił prawo, a w razie poniesienia straty – do jej zmniejszenia o tę kwotę.

W przypadku otrzymania zwrotu wydatków w jakiejkolwiek formie, kwotę odliczeń, do której podatnik utracił prawo, określa się proporcjonalnie do udziału zwróconych wydatków w wartości początkowej nowej technologii.

Informacje dla pracowników

Podatnik, który nie chce samodzielnie rozliczyć swoich rocznych dochodów, może zgłosić to pracodawcy i skorzystać z jego pomocy. Aby skorzystać z tej możliwości, należy złożyć oświadczenie PIT-12. W składanym oświadczeniu podatnik stwierdza, że przez cały rok uzyskiwał dochody u jednego pracodawcy i nie będzie korzystał z ulg podatkowych oraz preferencyjnego rozliczenia dochodów (np. wspólnego opodatkowania dochodów małżonków).

Po otrzymaniu oświadczenia pracownik jest zobowiązany do obliczenia rocznego podatku na formularzu PIT-40 i przekazania go do końca lutego pracownikowi oraz urzędowi skarbowemu. Złożenie oświadczenia PIT-12 i sporządzenie PIT-40 nie pozbawia podatnika prawa do złożenia zeznania PIT-36 lub PIT-37 do końca kwietnia – według ogólnie obowiązujących zasad. Dotyczy to na przykład sytuacji, gdy pomimo złożenia oświadczenia PIT-12 podatnik zechce skorzystać z ulg lub rozliczyć się wspólnie z małżonkiem.

Przemysław Gogojewicz

Podstawa prawna:

* Ustawa z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1649).

* Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 poz. 851 ze zm.).

* Ustawa o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 nr 177 poz. 1054 ze zm.).

* Wyjaśnienia Ministerstwa Finansów.

Prenumerata Magazynu Instalatora

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij