Zadaniem komina jest skuteczne i bezpieczne odprowadzenie do atmosfery produktów spalania z urządzeń grzewczych i ogrzewczych.

Obecnie coraz częściej do budowy kominów wykorzystuje się gotowe dwu- lub trzywarstwowe prefabrykowane systemy kominowe, które wypierają kominy o tradycyjnej jednowarstwowej budowie (kominy z cegły). Powodów takiej tendencji jest kilka, ale najważniejszy z nich to fakt, iż wyroby te są projektowane do ściśle określonych celów, tylko kominowych, i jako takie wyspecjalizowane są do osiągnięcia maksymalnych korzyści z tym związanych (mają optymalny kształt i wykonane są z materiałów zapewniających długotrwały, bezpieczny kontakt z produktami spalania).

System odprowadzania spalin

Ponadto związane są z wieloletnią gwarancją na użytkowanie w warunkach kontaktu z produktami spalania (gwarancji takiej nie udziela producent cegieł budowlanych, gdyż te są typowym wyrobem „wielozadaniowym” i produkcja nie odbywa się pod kątem uzyskania maksymalnych możliwych korzyści przy specjalistycznym, kominowym, zastosowaniu). Nie bez znaczenia jest też fakt, iż prefabrykowane elementy systemów kominowych mają większe rozmiary niż pojedyncze cegły, co przekłada się na szybszy montaż (niższe koszty robocizny) oraz mniejsze ryzyko popełnienia błędów niedokładnego montażu.

Jakie są zadania tego, kto montuje komin? Podstawowym zadaniem montażysty komina jest ścisłe przestrzeganie instrukcji montażu, która jest najczęściej precyzyjnym, ale łatwym w odbiorze dokumentem tekstowo-obrazkowym lub tekstowo-fotograficznym. Montaż oparty o zapisy w instrukcji daje gwarancję, iż wszystkie elementy systemu są wzajemnie poprawnie dopasowane, co przekładać się będzie na optymalny ciąg w kominie, długotrwałą oraz bezpieczną dla mieszkańców domu współpracę komina z urządzeniem grzewczym lub kominkiem.

komin ceramiczny

Bezwzględnie należy też pamiętać o konieczności bezpiecznego podłączenia urządzenia grzewczego do komina. Najlepiej takie prace instalacyjne zlecić osobie doświadczonej, posiadającej odpowiednie uprawnienia instalacyjne. Niektórzy producenci kotłów grzewczych wymagają wręcz, aby takie podłączenie wykonane zostało przez osobę/firmę autoryzowaną i tylko pod takim rygorem udzielana jest gwarancja producencka na kocioł grzewczy.

Po wybudowaniu komina nie można zapomnieć o konieczności jego „odbioru” przez mistrza kominiarskiego, a podczas eksploatacji, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawnymi, należy przeprowadzać kontrolę stanu technicznego komina dymowego (i ewentualnie czyszczenie jego wewnętrznej powierzchni z zalegających substancji smolistych lub innych nieczystości) co najmniej 4 razy w roku.

W przypadku niesprawnego działania systemu odprowadzenia spalin przyczyn należy szukać na wielu płaszczyznach. Do nieprawidłowości mogło dojść bowiem na każdym z wielu etapów procesu projektowo-budowlano-instalacyjno-użytkowego Najczęściej niesprawne działanie komina jest związane z nieprawidłowo działającą wentylacją (w szczególności wentylacją nawiewną), niesprawnym kotłem, nieprawidłowym podłączeniem kotła do komina lub nieprawidłowo zaprojektowanym kominem.

Powodem poważnych tragedii, np. w postaci pożaru budynku, może być również stosowanie elementów kominowych niezgodnie z ich przeznaczeniem. W skład kominów wchodzą bowiem elementy z różnych materiałów i przeznaczone do niezwykle różnych (mimo iż „kominowych”) zastosowań. Przykładem mogą być elementy przeznaczone dla kominów pracujących w warunkach wilgotnych (przy kotłach na gaz czy olej), które najczęściej nie mogą być stosowane w przypadku współpracy z kotłami na paliwa stałe, gdyż w typowych warunkach dla takich zastosowań nie były przebadane. Zdarzają się oczywiście wyjątki od tej zasady.

Na rynku mamy bowiem do czynienia również z kominami przebadanymi i dopuszczonymi do zastosowania zarówno w warunkach wilgotnych (np. dla kotłów na gaz czy olej), jak też w warunkach wysokich temperatur. Kominy z przewodami dymowymi z rur ceramicznych, przeznaczone do odprowadzania spalin z kotłów na paliwa stałe, powinny być zgodne z normą EN 13063-1. Producent jest zobowiązany do wystawienia Deklaracji Zgodności, czym potwierdza spełnienie wymagań zawartych w przytoczonej specyfikacji technicznej.

W szczególności wśród oznaczeń normowych komina (najczęściej w formie etykiety umieszczanej na drzwiczkach wyczystkowych) należy zwrócić uwagę na klasę temperaturową – oznaczaną w postaci litery ‘T’, której towarzyszy poziom dopuszczalnej temperatury pracy komina, np. 400 lub 600, oraz odporność komina na pożar sadzy (w klasyfikacji jest to oznaczenie G). Cech komina jest więcej, jednak dla kwestii bezpieczeństwa życia te dwie właściwości (dla kominów dymowych) są najistotniejsze. Komin współpracujący z kotłami na paliwa stałe musi (!) posiadać odporność na pożar! Klasa temperaturowa z kolei podaje warunki eksploatacyjne (maksymalną temperaturę spalin, z jaką komin może być bezpiecznie eksploatowany w sposób długotrwały).

Mariusz Kiedos

Prenumerata Magazynu Instalatora

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij