Po spełnieniu poniższych wytycznych możemy ze spokojem oddać w ręce inwestora piec wolnostojący, tak aby jego właściciel mógł poddać się urokowi płonącego ognia. Możemy być pewni, że piec nie zaskoczy złym funkcjonowaniem ani, co ważniejsze, nie zrobi nikomu krzywdy…

W przypadku planów instalacji pieca kominkowego, potocznie zwanego „kozą”, lub kominka w budynku mieszkalnym, a w szczególności w budynku wielorodzinnym, należy postępować zgodnie z poniżej podanymi procedurami.

* Instalacja tego typu paleniska może nastąpić jedynie w budynku do czterech kondygnacji i max. wysokości budynku 12 m, a pomieszczenie musi spełniać wymagania kubaturowe wynikające ze wskaźnika 4 m3/kW nominalnej mocy cieplnej kominka, lecz nie mniejszej niż 30 m3.

* Planowaną inwestycję w postaci instalacji pieca kominkowego należy zgłosić do zarządcy budynku, który wyrazi zgodę i wyda wytyczne administracyjne dotyczące planowanych prac.

* Przed przystąpieniem do realizacji projektu należy zlecić kontrolę przewodów kominowych mistrzowi kominiarskiemu (najlepiej, aby był to kominiarz obsługujący ten budynek), który określi parametry przewodów i wyda opinię o możliwości ich wykorzystania.

Mistrz kominiarski w swojej opinii:

– wskazuje wolne przewody kominowe: dymowy i wentylacyjny,

– określa ich parametry, tj. wymiary kanałów, drożność oraz szczelność,

– określa maksymalną dopuszczalną średnicę króćca spalinowego paleniska,

– w koniecznych przypadkach zaleca uszczelnienie przewodu poprzez montaż wkładu kominowego stałoprzekrojowego posiadającego wymagane dopuszczenia lub uszczelnienie metodą szlamowania specjalną masą ceramiczną; przewody kominowe wentylacyjne mogą być uszczelniane poprzez montaż wkładów typu „Alufol”,

– wskazuje wolny przewód kominowy wentylacyjny w celu montażu kratki wentylacyjnej, wcześniej badając jego drożność i prawidłowość wyprowadzenia ponad dachem,

– ponadto opinia kominiarska powinna zawierać część graficzną z określeniem pionu kominowego oraz wskazanych przewodów kominowych.

W pomieszczeniu z tego typu paleniskiem należy zapewnić wymagany dopływ powietrza dla prawidłowego procesu spalania oraz właściwej wentylacji, tj. co najmniej 10 m3/h na 1 kW nominalnej mocy cieplnej kominka, np. poprzez wykonanie kanału nawiewnego doprowadzonego możliwie blisko paleniska.

W żadnym przypadku inwestor nie może samodzielnie wyszukiwać, sprawdzać kominów oraz wykonywać podłączeń kominowych, gdyż stanowiłoby to realne zagrożenie dla zdrowia i życia mieszkańców, a on sam naraziłby się na odpowiedzialność karną. Jedynie osoba posiadająca wymagane uprawnienia kominiarskie może wykonywać takie prace.

Zabronione jest wykorzystanie jednego przewodu kominowego do odprowadzenia spalin/dymu z dwóch palenisk, gdyż jest to sprzeczne z obowiązującymi przepisami i stanowi zagrożenie dla zdrowia i życia mieszkańców.

Bardziej szczegółowo opisane wymagania zawarte są w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75 poz. 690 – z późniejszymi zmianami):

§ 132. 1. Budynek, który ze względu na swoje przeznaczenie wymaga ogrzewania, powinien być wyposażony w instalację ogrzewczą lub inne urządzenia ogrzewcze, niebędące piecami, trzonami kuchennymi lub kominkami.

Z powyższego przepisu wynika, że w całorocznym domu mieszkalnym ww. paleniska nie mogą stanowić podstawowego źródła ciepła i mogą być instalowane jedynie jako wspomagające urządzenia grzewcze.

Może ogrzewać samodzielnie

Jednakże w punkcie 2 § 132 Ustawodawca umożliwił stosowanie pieców i trzonów kuchennych jako głównych źródeł ciepła w określonych warunkach:

§ 132. 2 Dopuszcza się stosowanie pieców i trzonów kuchennych na paliwo stałe w budynkach o wysokości do trzech kondygnacji nadziemnych włącznie, jeżeli nie jest to sprzeczne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (…).

W zakresie instalacji kominków/pieców kominkowych w punkcie 3 § 132 wprowadzono następujące ograniczenie:

§ 132.3 Kominki opalane drewnem z otwartym paleniskiem lub zamkniętym wkładem kominkowym mogą być instalowane wyłącznie w budynkach jednorodzinnych, mieszkalnych w zabudowie zagrodowej i rekreacji indywidualnej oraz niskich budynkach wielorodzinnych… (przepis ten ogranicza możliwość instalacji kominków w budynkach o wysokości do 12 m włącznie nad poziomem terenu, lub mieszkalnych o wysokości do czterech kondygnacji nadziemnych włącznie) w pomieszczeniach:

– o kubaturze wynikającej ze wskaźnika 4 m3/kW nominalnej mocy cieplnej kominka, lecz nie mniejszej niż 30 m3,

– spełniających wymagania dotyczące wentylacji, o których mowa w § 150 ust. 9,

– posiadających przewody kominowe określone w § 140 ust. 1 i 2 oraz § 145 ust. 1,

– w których możliwy jest dopływ powietrza do paleniska kominka w ilości:

a) co najmniej 10 m3/h na 1 kW nominalnej mocy cieplnej kominka – dla kominków o obudowie zamkniętej,

b) zapewniającej nie mniejszą prędkość przepływu powietrza w otworze komory spalania niż 0,2 m/s – dla kominków o obudowie otwartej.

Powietrze potrzebne…

Konieczność zapewnienia wentylacji w pomieszczeniu, w którym zainstalowano palenisko grzewcze na opał stały, wynika z § 147 pkt. 2, który stanowi, że: wentylację mechaniczną lub grawitacyjną należy zapewnić w pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi, w pomieszczeniach bez otwieranych okien, a także w innych pomieszczeniach, w których ze względów zdrowotnych, technologicznych lub bezpieczeństwa konieczne jest zapewnienie wymiany powietrza.

W ustępie 1 pkt. 2 § 132 przywołano kluczowy w tym przypadku paragraf 150 ust. 9 i 10:

9. W pomieszczeniu z paleniskami na paliwo stałe płynne lub z urządzeniami gazowymi pobierającymi powietrze do spalania z pomieszczenia i z grawitacyjnym odprowadzeniem spalin przewodem od urządzenia stosowanie mechanicznej wentylacji wyciągowej jest zabronione.

10. Przepisu ust. 9 nie stosuje się do pomieszczeń, w których zastosowano wentylację nawiewno-wywiewną zrównoważoną lub nadciśnieniową.

Odprowadzanie spalin

Przewody kominowe przeznaczone do obsługi kuchni, pieców i kominków muszą spełniać wymagania zawarte w § 140 ust. 1 i 2 oraz w § 145 ust. 1 ww. „Warunków technicznych”:

* § 140 pkt 1. Przewody kominowe w budynku – wentylacyjne, spalinowe i dymowe, prowadzone w ścianach budynku, w obudowach, trwale połączonych z konstrukcją lub stanowiących konstrukcje samodzielne – powinny mieć wymiary przekroju, sposób prowadzenia i wysokość, stwarzające potrzebny ciąg zapewniający wymaganą przepustowość oraz spełniające wymagania określone w Polskich Normach dotyczących wymagań technicznych dla przewodów murowanych.

* § 140 pkt 2 – Przewody kominowe powinny być szczelne i spełniać warunki określone w § 266.

* § 145 pkt 1. (…kominki z otwartym paleniskiem lub zamkniętym wkładem kominkowym o wielkości otworu paleniskowego kominka do 0,25 m2 mogą być przyłączane wyłącznie do samodzielnego przewodu kominowego dymowego, posiadającego co najmniej wymiary 14 x 14 cm, lub średnicę 15 cm); …kominki o większym otworze paleniskowym – co najmniej 0,14 x 0,27 m lub średnicy 0,18 m, przy czym dla większych przewodów o przekroju prostokątnym należy zachować stosunek wymiarów boków 3:2.

Ciąg kominowy

Bardzo istotną kwestią z punktu widzenia sprawności funkcjonowania przewodów kominowych obsługujących ww. paleniska grzewcze jest prawidłowe wyprowadzone ich wylotów na wysokość zabezpieczającą przed niedopuszczalnym zakłóceniem ciągu kominowego. Wymaganie te uważa się za spełnione, jeśli wyloty zostaną wyprowadzone ponad dach w sposób określony normą PN-89/B-10425 dla kominów murowanych.

Same wymagania instalacyjne zawarte są w poniżej przywołanych PN-EN oraz w przytaczanym rozporządzeniu:

Dopuszczenia

Żeliwne lub stalowe urządzenia grzewcze na paliwa stałe, przeznaczone do instalacji w pomieszczeniach mieszkalnych, bezpośrednio gotowe do instalacji, takie jak piece kominkowe lub wymagające zabudowy wkłady kominkowe, muszą posiadać dopuszczenia do stosowania w budownictwie na podstawie znaku CE, lub właściwe dopuszczenia techniczne, takie jak deklaracja zgodności, wydane na podstawie następujących norm:

* PN-EN 13 240 – 2001: Ogrzewacze pomieszczeń na paliwa stałe. Wymagania i badania.

* PN-EN 13 229 – 2001: Wkłady kominkowe wraz z kominkami otwartymi na paliwa stałe. Wymagania i badania.

Materiały użyte do obudowy wkładu kominkowego muszą posiadać odporność ogniową 60 minut, natomiast instalacja palenisk grzewczych na paliwa stałe musi spełniać wymagania niżej przytoczonych pkt. 1-4 § 265 ww. Warunków technicznych:

* § 265 pkt. 1. Palenisko powinno być umieszczone na podłożu niepalnym o grubości co najmniej 0,15 m, a przy piecach metalowych bez nóżek – 0,3 m.

Podłoga łatwo zapalna przed drzwiczkami paleniska powinna być zabezpieczona pasem materiału niepalnego o szerokości co najmniej 0,3 m, sięgającym poza krawędzie drzwiczek co najmniej po 0,3 m.

* § 265 pkt. 2. Palenisko otwarte może być stosowane tylko w pomieszczeniu, w którym nie występuje zagrożenie wybuchem, w odległości co najmniej 0,6 m od łatwo zapalnych części budynku. W pomieszczeniach ze stropem drewnianym palenisko otwarte powinno mieć okap wykonany z materiałów niepalnych, wystający 0,3m po za krawędź paleniska.

* § 265 pkt. 3. Piec metalowy lub w ramach metalowych, rury przyłączeniowe oraz otwory do czyszczenia powinny być oddalone od łatwo zapalnych, nie osłoniętych części konstrukcyjnych budynku co najmniej 0,6 m, a od osłoniętych warstwą tynku o grubości 25 mm lub inną równorzędną wykładziną – co najmniej 0,3 m.

* § 265 pkt. 4. Piec z kamienia, cegły, kafli i podobnych materiałów niepalnych, oraz przewody spalinowe i dymowe powinny być oddalone od łatwo zapalnych, nie osłoniętych części konstrukcyjnych budynku co najmniej 0,3 m, a od osłoniętych okładziną tynku o grubości 25 mm na siatce albo równorzędną okładziną – co najmniej 0,15 m.

Przed pierwszym uruchomieniem…

Przed przekazaniem urządzenia do użytkowania należy zlecić kontrolę całego systemu grzewczo-kominowego (w szczególności szczelności układu) mistrzowi kominiarskiemu celem wydania stosownej opinii odbiorowej.

Aby długo cieszyć się prawidłowo zainstalowanym kominkiem, urządzenie grzewcze musi być użytkowane zgodnie:

* z założeniami projektowymi,

* instrukcją producenta urządzenia i zaleceniami instalatora,

* przy zachowaniu czasookresów czyszczenia i kontroli przewodów kominowych.

W trakcie użytkowania użytkownik jest zobowiązany do wykonywania obowiązkowych przeglądów i czyszczenia przewodów kominowych. Art. 62 Ustawy Prawo Budowlane nakłada na właściciela – zarządcę obowiązek utrzymania przewodów kominowych w należytym stanie, który w okresie użytkowania obiektu powinien dokonywać kontroli ich stanu technicznego, co najmniej raz w roku.

Art. 62 .6 – Kontrolę stanu technicznego przewodów kominowych, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. c, powinny przeprowadzać osoby posiadające kwalifikacje mistrza w rzemiośle kominiarskim – w odniesieniu do przewodów dymowych oraz grawitacyjnych przewodów spalinowych i wentylacyjnych

Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 07.06.2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. nr 109 poz. 719) nakłada na właściciela – zarządcę obowiązek czyszczenia przewodów kominowych:

* dymowych co najmniej raz na 3 miesiące,

* spalinowych, co najmniej raz na 6 miesięcy,

* wentylacyjnych – raz w roku.

Czynności, o których mowa powyżej, muszą wykonywać osoby posiadające kwalifikacje kominiarskie.

W trakcie czyszczenia kominowego przewodu dymowego konieczne jest usunięcie sadzy z drzwiczek rewizyjnych lub komory spalania, jak również sprawdzenie swobody ruchu obrotowej głowicy nasady kominowej, takiej jak „Strażak, „Roto-Vent”.

Stosowanie chemicznych preparatów do czyszczenia urządzeń grzewczych na paliwa stałe i przewodów kominowych z sadzy twardej (np. SP Nitrolen, Sadpal itp.) nie jest zalecane i nie zwalnia użytkownika urządzenia grzewczego z obowiązku wykonania ww. okresowych czynności konserwacyjnych.

Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16.08.1999 r. w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych (Dz. U. nr 74 poz. 836): Użytkownik lokalu korzystający z przewodów i kanałów dymowych lub spalinowych oraz wentylacyjnych może powierzać naprawę i konserwację tych urządzeń wyłącznie osobom posiadającym świadectwa kwalifikacyjne określone w odrębnych przepisach.

Bardzo ważną kwestią w zasadach prawidłowego użytkowania kominków jest stosowanie właściwego opału. Pomimo aktualnie obowiązującej ustawy o odpadach z dnia 27 kwietnia 2001 r. (Dz. U. nr 62 art. 71 z dnia 20 czerwca 2001 r.) często stosowaną metodą pozbywania się śmieci jest ich spalanie w paleniskach gospodarstw domowych. Spalanie materiałów – takich jak drewno meblowe zawierające substancje użyte do jego konserwacji oraz pozostałości farb i lakierów, torby plastikowe z polietylenu (tzw. reklamówki) czy papieru bielonego nieorganicznymi związkami chloru z nadrukiem farb kolorowych – powoduje emisję do atmosfery związków różnego rodzaju metali ciężkich (np. rtęć i ołów).

Jako produkty uboczne spalania różnych odpadów z tworzyw sztucznych powstają rakotwórcze związki zwane dioksynami i furanami (C4H4O). Nawet ich niewielkie ilości w powietrzu są przyczyną wielu groźnych chorób i stanowią ogromne zagrożenia dla zdrowia i życia ludzi oraz zwierząt.

W okresie użytkowania paleniska opalanego paliwem stałym użytkownik osobiście może i powinien wykonywać bieżące czynności obsługowe:

* usuwanie popiołu i czyszczenie komory spalania,

* czyszczenie elementów ruchomych: ogranicznik położenia wsadu, deflektor, wyjmowany ruszt itp.

* czyszczenie szyby w drzwiczkach komory spalania.

Zauważone usterki:

* zacinanie się szybra lub przepustnic,

* uszkodzenie uszczelki w drzwiczkach komory spalania,

* pęknięcie szyby,

* deformacja ramy drzwiczek, deflektora, rusztu,

* emisja dymu do komory grzewczej i do systemu DGP,

* bezwzględnie wymagają interwencji instalatora lub kominiarza.

Podsumowanie

Reasumując przedstawione zagadnienia oraz przepisy techniczne, w celu zapewnienia bezpiecznego i bezstresowego użytkowania naszego paleniska grzewczego należy przestrzegać następujących zasad:

* Projekt oraz realizację instalacji kominka zlecić sprawdzonej firmie instalacyjnej posiadającej właściwe zaplecze techniczne i odpowiednie doświadczenie.

* Przed przystąpieniem do prac instalacyjnych należy uzyskać wstępną opinię kominiarską.

* Po wykonaniu zaleceń kominiarskich oraz wykonaniu prac instalacyjnych należy uzyskać pozytywną opinię stanu użytkowego wydaną przez kompetentnego mistrza kominiarskiego.

* Regularnie zlecać wykonanie przeglądów technicznych oraz obowiązkowego czyszczenia przewodów kominowych osobom posiadającym odpowiednie uprawnienia.

* Stosować się do zaleceń producenta zawartych w „Instrukcji Obsługi Urządzenia” oraz do instruktażu udzielonego przez instalatora.

* Jako paliwo stosować drewno odpowiedniego gatunku o właściwej wilgotności.

* Każdą zauważoną negatywną zmianę w procesie spalania konsultować z instalatorem oraz z wybranym mistrzem kominiarskim.

Mirosław Antos, mistrz kominiarski

Fot. Schiedel

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij