Najnowsze badania dowodzą, że tylko co 10 człowiek na świecie oddycha czystym powietrzem. Czystość i temperatura to parametry, na które ze względu na bezpośrednią odczuwalność zwraca się największą uwagę podczas projektowania systemów grzewczo-wentylacyjnych. Równie ważnym wskaźnikiem jakości powietrza jest odpowiednia wilgotność względna, niestety jej utrzymanie nie jest łatwe.

Wartość wilgotności względnej określa procentowo zawartość pary wodnej w powietrzu. Jej niedobór bezpośrednio wpływa na człowieka i jego zdrowie, dlatego należy kontrolować jej poziom w sposób ciągły. Wpływ poziomu wilgoci na człowieka i otoczenie przedstawia wykres.

Odpowiedni poziom

Poziom wilgotności jest bardzo istotny, zwłaszcza w okresie zimowym. Jest to trudny czas dla organizmu człowieka, gdyż wraz ze spadkiem temperatury zewnętrznej spada poziom wilgotności względnej. Niski poziom pary wodnej zawartej w powietrzu dodatkowo zostaje obniżony przez ogrzewanie powietrza. Wówczas też wilgotność względna spada poniżej krytycznej wartości 30%. Suche powietrze stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia człowieka, przede wszystkim dla układu oddechowego, gdyż wysychają śluzówki jamy ustnej, spada tym samym odporność i jednocześnie podnosi się podatność na infekcje górnych dróg oddechowych. Ponadto, w niektórych przypadkach pojawiają się problemy z cerą, koncentracją czy snem. Taka sytuacja sprzyja też rozwojowi roztoczy.

Zbyt wysoka wilgotność też nie jest dobra i niesie za sobą pewne zagrożenia.

Po pierwsze wyższa wilgotność zmniejsza skuteczność chłodzenia ciała przez pocenie, spowalniając proces odparowywania wody ze skóry, a tym samym pogarsza się odczucie komfortu w gorące dni, gdyż rośnie wrażliwość ludzkiego organizmu na temperaturę.

Podwyższona wilgotność to też stały problem w budownictwie. Dotyczy on zwłaszcza nowych technologii stosowanych coraz częściej w sposób nieprzemyślany i pojawia się zwłaszcza wtedy, gdy chcemy skrócić czas budowy. Szczególnie zwracam uwagę na stosowanie coraz bardziej popularnej do izolowania budynków pianki natryskowej PUR.

Jej zastosowanie w nieodpowiednim momencie może opóźnić prace budowlane spowodowane nagłym wzrostem wilgoci, której ilość zostaje spotęgowana przez dodatkową ilość wody wydzielaną wraz natryskiem piany. Ponadto uszczelniony w ten sposób budynek ma duże problemy z oddawaniem wilgoci do otoczenia, co może wpłynąć negatywnie nie tylko na elementy konstrukcyjne, ale też instalację wentylacyjną izolowaną wełną.

Regulacja wilgotności

Pomiar poziomu wilgotności w powietrzu można wykonać za pomocą higrometru, który można nabyć niemal w każdym markecie budowlanym. Do pomiaru wilgoci wewnątrz przegród budowlanych służą specjalistyczne mierniki oferowane w branżowych punktach sprzedaży. Regulacja poziomu wilgoci nie jest już taka prosta jak jej pomiar, zwłaszcza w typowych pomieszczeniach użytkowych, gdzie nie ma specjalistycznych urządzeń monitorujących i regulujących ten parametr.

Najprostszym sposobem podniesienia poziomu wilgotności są nawilżacze miejscowe, które generują wiązkę pary wodnej bezpośrednio do pomieszczenia.

Wśród tego typu urządzeń można wyróżnić następujące:

* nawilżacze tradycyjne, czyli np. pojemnik z wodą powieszony na grzejniku;

* nawilżacze parowe, które generują parę do pomieszczenia poprzez podgrzanie wody, wymagają więc do pracy energii elektrycznej, a ponieważ podgrzana para wydziela również ciepło, następuje podgrzanie temperatury powietrza w pomieszczeniu;

* nawilżacze ewaporacyjne, które w przeciwieństwie do parowego wyrzucają chłodną mgiełkę, generują jednak większy hałas podczas pracy.

* nawilżacze ultradźwiękowe, obecnie chyba najbardziej popularne.

Urządzenie wykorzystuje ultradźwięki do rozbijania cząsteczek wody i tym samym wytworzenia mgiełki. W zależności od wykorzystanego mechanizmu para może być podgrzewana lub pozostać chłodna. Wiele modeli jest wyposażonych w higrometr, który odpowiada za mierzenie stopnia nawilżenia powietrza w pomieszczeniu.

Najbardziej popularnymi urządzeniami służącymi do zmniejszenia wilgotności są osuszacze. Są one stosowane na dużą skalę zwłaszcza w procesach budowlanych, czyli są to tzw. osuszacze budowlane. Mają szerokie zastosowanie wszędzie tam, gdzie podniesienie poziomu wilgoci stanowi zagrożenie dla otoczenia. Niestety negatywne działanie wilgoci ma często charakter długoterminowy, jej nadmiar nie jest od razu zauważalny, a szkody przez nią spowodowane są zazwyczaj nieodwracalne. Często wymagają wymiany uszkodzonych elementów lub gruntowego remontu budynku.

Szkodliwe działanie wilgoci na wybrane elementy przedstawiają zdjęcia.

Korozyjne działanie wilgotnego powietrza na elementy wentylacyjne, zły dobór materiałów, z jakich wykonana została kratka transferowa Wilgoć zgromadzona w przegrodach budowlanych widoczna w postaci czarnych nalotów na suficie i ścianach, spowodowana słabo działającą wentylacją Wpływ wilgoci na obudowę urządzeń klimatyzacyjnych w strefach nadmorskich

Wilgotność i wentylacja

Regulacja poziomu wilgoci jest jednym z najtrudniejszych parametrów do utrzymania w pomieszczeniu, ale też do regulacji przez układy wentylacyjne i klimatyzacyjne.

W centralach domowych, rekuperatorach jest możliwa w sposób wynikowy tylko w jednostkach wyposażonych w wymienniki entalpiczne lub obrotowe. W centralach profesjonalnych poziom wilgoci często jest określony w projekcie, wynika z wymagań technologicznych, np. specjalistycznych procesów produkcyjnych i jest realizowany przez odpowiednie sekcje funkcyjne w centralach wentylacyjno-klimatyzacyjnych.

Nawilżanie może być realizowane przez urządzenia – nawilżacze wodne lub parowe:

* Nawilżacz wodny ze złożem zraszanym

Nawilżacz zbudowany jest ze złoża wykonanego z nieorganicznego materiału o dużej chłonności wody. Złoże zraszane jest wodą. Przepływające powietrze powoduje odparowanie wody. Nawilżacz może być zasilany bezpośrednio wodą z sieci wodociągowej lub wodą obiegową.

* Nawilżacz wodny z komorą zraszania

Sekcję nawilżania wodnego z komorą zraszania stanowi sekcja centrali wyposażona w dysze wodne, odkraplacz. Woda rozpylona jest bezpośrednio w strumień powietrza.

* Nawilżacz parowy

Sekcję nawilżania parowego stanowi sekcja centrali wyposażona w lance rozprowadzające parę. Do sekcji nawilżania parowego może być doprowadzona para technologiczna wytworzona w kotle lub wytwornicy parowej albo para wytworzona w wytwornicy pary zlokalizowanej przy centrali np. nawilżacza elektrodowego lub rezystancyjnego.

Osuszanie natomiast realizowane jest przez ochładzanie, zazwyczaj w chłodnicach freonowych. Wówczas następuje wytrącenie i skroplenie wilgoci z powietrza, a następnie podgrzanie powietrza do wymaganych wartości w sekcji nagrzewnicy.

Regulacja wilgoci może też nastąpić poprzez wybrane funkcje odzysku ciepła, np. recyrkulację, ale tylko wtedy, gdy jest to dopuszczalne z punktu widzenia technologicznego.

Osobnym aspektem jest serwis instalacji posiadających dowilżanie. Środowisko wilgotne jest dobre dla rozwoju bakterii oraz różnego typu drobnoustrojów, dlatego instalację tego typu należy przeglądać częściej.

Sławomir Mencel

Prenumerata Magazynu Instalatora

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij